Քանի դեռ մեր սիրտը կապված է մեղքի և ախտերի հետ՝ հպարտություն, նախանձ, գոռոզություն, մենք մշտապես մնում ենք ներքին փոթորկի մեջ. Տեր Վրթանես Բաղալյան

Տեր Վրթանես Բաղալյանը լուսանկար է հրապարակել Հայր Զաքարիայի հետ, որին կից գրել է.

«Աստվածային խաղաղության և հոգեկան անդորրի մասին

Սիրելի՛ հավատացյալ եղբայրներ և քույրեր ի Քրիստոս,

Մեր կյանքը լի է աղմուկներով, հոգսերով և փորձություններով։ Այս աշխարհը հաճախ մեզ առաջարկում է արտաքին հանգիստ՝ հաճույքներ, նյութական ապահովություն, անցողիկ ուրախություններ։ Սակայն Քրիստոս մեզ խոստացավ ոչ թե այն խաղաղությունը, որ աշխարհն է տալիս, այլ Իր խաղաղությունը. «Խաղաղություն եմ թողնում ձեզ, Իմ խաղաղությունն եմ տալիս ձեզ, ոչ թե այնպես, ինչպես աշխարհն է տալիս» (Հովհ. 14:27)։

Ի՞նչ է Տիրոջ խաղաղությունը։
Սա այն անդորրն է, որ չի կախված արտաքին հանգամանքներից, այլ ծնվում է Աստծո ներկայությունից մեր հոգում։ Երբ մարդ համերաշխ է իր ստեղծողի հետ՝ ապաշխարության, աղոթքի և մաքուր կյանքի միջոցով, նրա սիրտը դառնում է խաղաղության օթևան։ Սուրբ հայրերն ասում են. «Ով գտավ խաղաղություն իր սրտում, նա գտավ երկինքը»։

Ինչո՞ւ ենք մենք կորցնում խաղաղությունը։
Քանի դեռ մեր սիրտը կապված է մեղքի և ախտերի հետ՝ հպարտություն, նախանձ, գոռոզություն, մենք մշտապես մնում ենք ներքին փոթորկի մեջ։ Հոգու խաղաղությունը խախտում է նաև վախը՝ անհանգստությունը ապագայի հանդեպ, անվստահությունը Աստծո նախախնամության նկատմամբ։ Քրիստոս մեզ հրավիրում է. «Եկե՛ք Ինձ մոտ, բոլոր հոգնեցածներդ և բեռնավորվածներդ, և Ես ձեզ հանգիստ կտամ» (Մատթ. 11:28)։

Ինչպե՞ս ձեռք բերել հոգեկան անդորր։

Աղոթքով և Սուրբ Գրքի ընթերցանությամբ՝ քանի որ աղոթքի մեջ մենք միավորվում ենք Աստծո հետ և Նրա լույսը լուսավորում է մեր հոգին։

Ապաշխարությամբ և խոստովանությամբ՝ մաքրվելով մեղքից ու հաշտվելով Աստծո հետ։

Եկեղեցու խորհուրդներին մասնակցելով՝ հատկապես Սուրբ Պատարագին և Սուրբ Հաղորդությանը, որով մեր հոգին ստանում է Քրիստոսի խաղաղությունը։

Ներելով մերձավորին՝ քանի որ թշնամանքը միշտ խլում է մեր ներքին խաղաղությունը։

Աստծո կամքի վստահությամբ՝ հավատալով, որ Նա ամեն ինչ տնօրինում է մեր փրկության համար։

Սիրելինե՛ր, երբ մեր սրտում հաստատվի Քրիստոսի խաղաղությունը, ոչ մի փորձություն չի կարող մեզ ցնցել։ Այդ խաղաղությունը մեզ դարձնում է խաղաղարար ուրիշների համար․ ինչպես Տերը ասում է. «Երանի՜ խաղաղարարներին, որովհետև նրանք Աստծո որդիներ պիտի կոչվեն» (Մատթ. 5:9)։

Եկե՛ք, աղոթենք, որ Տերը մեր սրտերում հաստատի Իր խաղաղությունը և դարձնի մեզ այդ խաղաղության գործիքներ մեր եկեղեցում,  ընտանիքներում, համայնքում և հայրենիքում։ Եվ թող մեր հոգիների անդորրը մշտապես լուսավորվի Հոր, Որդու և Սուրբ Հոգու անսպառ սիրով, այժմ և միշտ և հավիտյանս հավիտենից։ Ամեն։