Անվանվել է անքնության նկատմամբ ամենաշատ հակված մարդկանց տեսակը

Գիտնականների միջազգային խումբը պարզել է, որ արտահայտված նևրոտիզմով և նոր բաների նկատմամբ ցածր բացությամբ մարդիկ ավելի հակված են անքնության ավելի ծանր ախտանիշների մասին հաղորդելուն։ Միևնույն ժամանակ, անհանգստությունը կարևոր դեր է խաղում այս կապում՝ հանդես գալով որպես միջնորդ անհատականության հատկանիշի և քնի խանգարումների միջև։ Աշխատանքը հրապարակվել է «Քնի հետազոտությունների ամսագրում» (JSR):

Անքնությունը քնի ամենատարածված խանգարումներից մեկն է։ Այն կարող է դրսևորվել քնելու դժվարությամբ, հաճախակի արթնացումներով կամ շատ վաղ արթնանալով՝ կրկին քնելու անկարողությամբ։ Երկարատև ձևը մեծացնում է սրտանոթային հիվանդությունների, ճարպակալման, թուլացած անձեռնմխելիության ռիսկը և լրջորեն ազդում է տրամադրության, կատարողականի և ճանաչողական գործառույթների վրա։

Նևրոտիզմը անհատականության հատկանիշ է, որը արտացոլում է մարդու բացասական հույզեր զգալու հակումը՝ անհանգստություն, դյուրագրգռություն, դեպրեսիա, զայրույթ։ Նևրոտիզմի բարձր մակարդակ ունեցող մարդիկ սովորաբար ավելի ուժեղ են արձագանքում սթրեսային իրավիճակներին, ավելի հաճախ են անհանգստանում և ավելի վատ են հաղթահարում լարվածությունը։

Բարբարա Արաուժո Քոնվեյի գլխավորությամբ գիտնականները համեմատել են անքնություն ունեցող 353 և քնի հետ կապված գանգատներ չունեցող 242 մարդկանց տվյալները։ Մասնակիցները լրացրել են առցանց հարցումներ, որոնք գնահատել են անքնության ծանրությունը, անհատականության գծերը (ըստ «Մեծ հնգյակի» մոդելի) և անհանգստության ու դեպրեսիայի մակարդակը։

Բարձր նևրոտիզմը կապված էր ավելի ծանր անքնության հետ։ Նոր բաների նկատմամբ բաց լինելը և բարեխղճությունը (կարգապահությունը)՝ ընդհակառակը, ավելի քիչ ծանր ախտանիշների հետ։ Անհանգստությունն ու դեպրեսիան ավելի ուժեղ կապված էին անքնության հետ, քան անհատականության գծերն իրենք։

Գիտնականները եկել են այն եզրակացության, որ անհանգստությունն ամբողջությամբ բացատրում է նևրոտիզմի և անքնության միջև կապը։ Նևրոտիզմի բարձր մակարդակ ունեցող մարդիկ ավելի հակված են անհանգստություն զգալու, որը խանգարում է նրանց քունը։

Անհատականության գծերի դերի հասկացումը կարող է օգնել քնի խանգարումների բուժման անհատականացմանը։ Միևնույն ժամանակ, հետազոտողները ընդգծում են, որ իրենց տվյալները դիտարկողական բնույթի են, և դեռևս հնարավոր չէ խոսել ուղղակի պատճառահետևանքային կապի մասին։

Թարգմանությունը՝ Lurer.com-ի