Կծելուց հրաժարվելը մարդկությանը փրկել է վիրուսներից. գիտնականներ

Գիտնականները պարզել են, որ մյուս կաթնասունների համեմատությամբ մարդու համագենում շատ ավելի քիչ են վիրուսային ԴՆԹ-ի հետքերը: Վիրուսներից նման ուժեղացված պաշտպանության պատճառն այն է, որ մարդու նախնիներն սկսել են ակտիվորեն օգտվել գործիքներից և դադարել են կծել իրենց թշնամիներին (ինչպես նաև կենդանիներին, որոնց որսացել են): Ինչպես տեղեկացնում է «Արմենպրես»-ը, նոր հետազոտության մասին հաղորդել է Retrovirology հանդեսը:

Չնայած օրգանիզմի կողմից պաշտպանությանը, ռետրովիրուսներին երբեմն հաջողվում է վարակել մարդու սեռական բջիջները, և վիրուսի ծագումնաբանական կոդը ներառվում է կենդանու համագենում՝ փոխանցվելով սերնդից սերունդ: Զարմանալի է, որ այդպիսի ներածին ռետրովիրուսները գործնականում անվնաս են մարդու առողջության համար, մինչդեռ մյուս կենդանիների մոտ դրանք քաղցկեղի և այլ հիվանդությունների պատճառ են դառնում: Այս փաստը բացատրելու համար մի խումբ ամերիկացի գիտնականներ համեմատել են մարդու և 39 այլ տեսակների (այդ թվում՝ շիմպանզեների, դելֆինների և պանդաների) համագենում ռետրովիրուսների մնալու ժամանակը:

Պարզվել է, որ վերջին տասը միլիոն տարում մարդու և մյուս պրիմատների համագեն շատ ավելի քիչ ռետրովիրուսներ են թափանցել, քան մյուս կաթնասունների մոտ: Դեռ ավելին, վերջին երեք միլիոն տարում մարդու ԴՆԹ ընդհանրապես չեն ներթափանցել նոր ներածին ռետրովիրուսներ:

Սակայն գիտնականները նախազգուշացնում են, որ վերջին հիսուն տարում այս միտումը փոխվել է: Նրանք նշում են հեպատիտ C վիրուսը, որը փոխանցվում է արյան միջոցով, և ընդգծում են, որ այդ նյութի հետ մարդու շփումների հաճախականությունը կրկին աճել է (ներարկումների և արյան փոխներարկման պրակտիկայի պատճառով):