Գիտնականները բացատրել են իդեալական զուգընկեր փնտրելու անմտությունը

Էվոլյուցիայի տեսանկյունից մարդկանց մեծամասնության համար ավելի լավ է կյանքի ընկեր ընտրելիս համաձայնել ամենաարագ և մատչելի տարբերակին, այլ ոչ թե ռիսկի դիմել և սպասել իդեալական զուգընկերոջ հանդիպելուն: Ինչպես տեղեկացնում է «Արմենպրես»-ը, այս տեսությունն առաջարկել են Միչիգանի նահանգի համալսարանի միկրոկենսաբաները: Նրանք իրենց ուսումնասիրությունը ներկայացրել են Nature հանդեսում, իսկ հակիրճ դրա մասին պատմում է համալսարանի մամուլի տեղեկագիրը:

Քրիս Ադամին և նրա կոլեգաները պատրաստել են համակարգչային մոդել և հետևել զուգընկեր ընտրելիս ռիսկերի նկատմամբ թվային օրգանիզմների հազար սերնդի ցուցաբերած վերաբերմունքին: Պարզվել է, որ նրանց գործելակերպի վրա ամենից շատ ազդում է իրենց մերձավոր խմբի («ցեղի») չափը: Երբ այն կազմում էր մոտավորապես 150 միավոր (ինչպես նախնադարյան մարդկանց մոտ) օրգանիզմները նախընտրում էին առաջին պատահած զուգընկերներին: Գիտնականները պնդում են, որ ռիսկի բարձր մակարդակի դեպքում (երբ որոշումը շատ կարևոր է, երբ բանը վերաբերում է կյանքի ընկերոջ, այլ ոչ թե գործընկերոջ կամ խանութում ապրանք ընտրելուն) մարդկանց ավելի բնորոշ է համաձայնել ամենաանվտանգ տարբերակին:

«Պրիմիտիվ մարդիկ կարող էին սեռական հարաբերությունների մեջ մտնել առաջին, նույնիսկ ոչ իդեալական զուգընկերոջ հետ և գնալ գենետիկորեն ոչ կատարյալ սերունդ ծնելու ռիսկին կամ սպասել միստր կամ միսս Կատարելությանը: Բայց այս դեպքում կար այն բանի վտանգը, որ նրանք կարող են ընդհանրապես մնալ առանց սերնդի»,-բացատրել է Ադամին:

Սակայն պարզվել է, որ ամենաանվտանգ տարբերակն ընտրելը միակ էվոլյուցիոն ռազմավարությունը չէ. առանձին անձինք պատրաստ էին դիմել ռիսկի և ժամանակ նվիրել իդեալական զուգընկերոջ գտնելուն, որպեսզի առավելագույնս կատարյալ սերունդ ունենան:

Այդուամենայնիվ, գիտնականներն անհրաժեշտ են համարել իրենց լսարանին նախազգուշացնել այն մասին, որ լավագույն տարբերակի սպասումով իրենց արված ամուսնության առաջարկությունից հրաժարվելն ընդհանրապես երեխաներ չունենալու վտանգ է ստեղծում: «Խելամիտ հաշվարկը էվոլյուցիոն առավելություններ է բերում, հատկապես եթե մարդն ապրում է ոչ մեծ խմբում»,-հայտարարել է Ադամին: