«Գարշոկից» հաց քամողների հետքերով…

Մարդկային ագահությունը, իրավամբ, երբեմն չափ ու սահման չի ճանաչում: Որքան էլ որոշներ փորձեն սրբագրել ոմանց գործունեությունն ու ամեն ինչ անեն որոշ չինովնիկների ու նրանց կողմից ղեկավարվող պետական ինչ-ինչ կառույցների երեսները ամեն գնով պարզերես անելու համար, միևնույնն է՝ կեղտը կրկին ու կրկին ջրի երես է դուրս գալիս, ու գարշահոտությունն սկսում է խեղդել: Կասեք՝ ինչի՞ կամ ո՞ւմ մասին է խոսքը, կպատասխանենք' «գարշոկից» փող «քերելու» արվեստին տիրապետողների:

Կարծում եք՝ անորոշ պատասխան է. ամենևին, և ահա թե ինչու: Մամուլում հայտնվել են տեղեկություններ այն մասին, որ ՀՀ դատական ակտերի հարկադիր կատարման ծառայությունը՝ ՀՀ Գլխավոր հարկադիր կատարող Միհրան Պողոսյանի գլխավորությամբ, ի զարմանս համայն մարդկության, աճուրդի է հանել, ուշադրությո՛ւն, ո՛չ ավել, ո՛չ պակաս, մանկական զուգարանակոնք կամ, այլ կերպ ասած, «գարշոկ»: Վերջինիս մեկնարկային գին է սահմանվել 375 դրամը՝ ներառյալ ավելացրած արժեքի հարկը: Հիմա ձեզ պա՞րզ է՝ ինչպիսի արժեհամակարգի կրողներ են մեզ ղեկավարող ու հանրությանը թագավորաբար իշխող չինովնիկներից ոմանք: Մարդիկ, ամոթ-աբուռ կորցրած, ընկել են խեղճ ժողովրդի ջանին ու ոնց «բաշարում» են, փող են քերթում, փող են քերթում անգամ պլաստմասից՝ ի դեմ «գարշոկի»: Եվ ի՞նչ է սա, եթե ոչ յուրատեսակ մանկապղծություն, ի՞նչ է սա, եթե ոչ կատարյալ նամարդություն: Տեսնես՝ վերին օղակներում տեղյա՞կ են սույն դեպքի մասին, եթե այո, ապա ինչպե՞ս են մտադիր վարվել նրանց հետ, ովքեր այս խեղկատակության հեղինակներն են…

Լա՛վ, հասկացա՛նք, ուտելուն էլ ձև կա, չափ կա, բոլորս էլ մարդ ենք ու հասկանում ենք, որ մեր իրականության պայմաններում պահանջել, որ բարձրաստիճան չինովնիկը, ասենք, հեծանիվով գնա աշխատանքի ու նույն կերպ էլ երեկոյան վերադառնա տուն, անիրատեսական կլիներ, բայց հանդուրժել նմանօրինակ խայտառակ դեպքերը ևս անթույլատրելի է. այս ամենի դեմ պետք է ըմբոստանա նախևառաջ հասարակությունը, համենայն դեպս՝ գոնե դրա առողջ հատվածն ու պահանջի վերադասներից պատասխանատվության ենթարկել նրանց, ովքեր այս ավանտյուրայի բուն հեղինակներն են. հուսանք՝ դեպքերը հենց նման սցենարով էլ կզարգանան…

Դավիթ Բաբանով