Նախարարի անտարբերության հետևանքը…

Չնայած Հայաստանում խաղողի բերքահավաքի ու մթերումների շրջանին մնացել է շատ քիչ ժամանակ, պարզվում է, սակայն, որ Հայաստանում հավիտենական թվացող գերխնդիրներից մեկը՝ խաղողի մթերման պրոբլեմը, դեռևս լիարժեքորեն չի լուծվել՝ չնայած ամեն տարի Սերգո Կարապետյանի այն հավաստիացումներին, թե պետությունը կանի ամեն բան՝ սույն խնդիրը վերջնականապես պատմության գիրկն ուղարկելու:

Այսպես, պարզվում է՝ հսկայական թվով գյուղացիներ, մասնավորապես, գործարար Արմեն Գասպարյանին պատկանող Պռոշյանի գինու և կոնյակի գործարանից դեռևս չեն ստացել նախորդ տարի իրենցից մթերված բերքի գումարը: Գյուղացիները փաստում են, որ չնայած գործարանից բազում անգամներ են իրենց խոստացել, որ անելու են ամեն ինչ՝ փողերը ժամանակին վճարելու, բայց խոսքն այդպես էլ գործի չի վերածվել, ու հիմա իրենք, կանգնած ֆինանսական անդունդի եզրին, չգիտեն՝ ում դիմել, որ իրենց հարցին լուծում տրվի: Ավելորդ չէ նշել, որ գյուղացիները ներկայումս խիստ վատթար վիճակում են հայտնվել մի պարագայում, երբ նրանցից ամեն մեկին գործարանը պարտք է մի քանի հարյուր հազարից մինչև մի քանի միլիոն դրամ. մարդիկ, փաստացի, զրկվել են իրենց ապրուստի միակ միջոցից ու հիմա խրված պարտքերի ու զանազանատիպ վարկերի մեջ՝ չգիտեն՝ ինչ է գալու գլխներին:

Ամեն անգամ, երբ ականատես ես դառնում նման իրավիճակների՝ տրագիկոմեդիա հիշեցնող, ակամա գլխումդ հարց է ծագում՝ ո՞ւր են պատկան պետական մարմիններն, ինչո՞ւ չեն միջամտում աղաղակող այս խախտումներին ու որոշ գործարարների՝ ազգաբնակչության նկատմամբ իրականացրած տեռորին (այլ կերպ չի կարելի բնութագրել ստեղծված իրավիճակը): Կա՞, արդյոք, մեկը, որ Սերգո Կարապետյանին, որը, եթե չեք մոռացել, ոլորտի թիվ մեկ պատասխանատուն է, հարցնի՝ ինչո՞ւ պետք է ամեն տարի հայ գյուղացին, որ երկիրը սնող ու կերակրող հիմնական ուժն է, կանգնի նմանօրինակ խնդրի առաջ: Ե

Եթե նախարարը, որ մի հսկայական օղակի ղեկավար է, չի կարողանում նույնիսկ հոգալ այն մասին, որ մարդիկ իրենց մշակած բերքը կարողանան իրացնել, ինչպե՞ս է ի վիճակի լինելու ասենք առաջիկա մի քանի տարիների համար գյուղատնտեսության զարգացման հստակ ստրատեգիա մշակել ու իրականացնել…

Տարիներ առաջ ոլորտում ստեղծված քաոսային իրավիճակի հիմնական մեղավոր համարվում էր անբարենպաստ եղանակը՝ կարկուտն ու անձրևը: Ի՞նչ է, մի՞թե հիմա էլ է բնությունը մեղավոր այն բանում, որ ոմանք, խիղճները գրպանները դրած, խեղճ գյուղացիներին բացահայտ շահագործման են ենթարկում ու խաբեության միջոցով փորձում յուրացնել նրանց արդար վաստակի արդյունքը. ո՞ւր է պետությունը:

Փաստ է՝ քանի դեռ չեն լուծվել գյուղացիների մշակած բերքի իրացման, դրա դիմաց նրանց վճարելիք գումարների և այլ հարցեր, խոսել մեր երկրում գյուղատնտեսության ու դրա հետ սերտ առնչություններ ունեցող այլ ոլորտների դինամիկ աճի ու զարգացման մասին, դատարկաբանություն կլինի: Եթե գյուղացիներին հուզող խնդիրները կարճ ժամանակում չլուծվեն ու պարտատերերը իրենց փողերը չստանան, մենք ունենալու ենք արտագաղթի ևս մեկ խոշորածավալ ալիք. կներե՛ք, բայց ոչ ոք հիմար չէ ու, առավել ևս, Սերգո Կարապետյանի ու մյուսների էշը չէ, որ աշխատի, ողջ տարին քրտինք թափի, տառապի, իսկ հետո էլ բերքը ձրի տա սրան-նրան ու ինքն էլ կողքից նայի, թե ինչպես են պարարտանում ոչ բարով ճարպիկները: Եթե պետք է այս կերպ իրացվի պտուղ-բանջարեղենը, ապա էլ ո՞ւմ է պետք հողագործությամբ զբաղվելն ու հավելյալ վարկերի տակ մտնելը. ո՞րն է իմաստը…

Դավիթ ԲԱԲԱՆՈՎ