Չհիմնավորված լավատեսության 100-րդ օրը...

Օրերս վարչապետ Կարեն Կարապետյանի հանդիպումը լրագրողական համայնքի ներկայացուցիչների հետ, որտեղ վերջինս իրեն բնորոշ լավատեսական ոճով ամփոփեց կառավարության գործունեության 100-րդ օրվա գրանցած հաջողությունները և բացթողումները: Կարեն Կարապետյանի ասուլիսից թերևս կարելի է անել մի ուշագրավ հետևություն, որը կարմիր թելի պես անցնում էր ողջ հանդիպման ընթացքում՝ վարչապետը կամ երբևէ չի տիրապետել երկրում ստեղծված իրավիճակին, կամ կորցրել է վերահսկողությունը քաղաքական և տնտեսական դաշտերում տեղի ունեցող բուռն իրադարձությունների նկատմամբ:

Ասուլիսն ինչպես միշտ լի էր թվերով, պարզաբանումներով, սակայն, ինչպես և ակնկալվում էր, վարչապետը խուսափեց որևէ հարցի շուրջ հստակ դիրքորոշում արտահայտելուց, հարցադրումներին պատասխանելով առավելապես մենեջերական դիրքերից և ոչ թե վարչապետի, որը հիշեցնենք՝ քաղաքական պաշտոն է : «Մի վախեցեք. լավա լինելու»՝ հանրությանը հանգստացրեց Կարեն Կարապետյանը: Ցավոք սրտի հայ հասարակության մի զգալի հատված դժվար թե կիսի Կարեն Կարապետյանի այս չհիմնավորված լավատեսությունը, հատկապես, երբ կառավարության գործունեության 100-րդ օրն էլ լրանալուց հետո մենք ականատես չենք լինում երկրի քաղաքական, սոցիալ-տնտեսական կյանքում քիչ թե շատ որակական փոփոխությունների:

Փաստացի այս պահին Կարեն Կարապետյանը խուսափում է քաղաքական գնահատականներ տալուց: Կամ վարչապետը իրապես չի վերահսկում երկրում տեղի ունեցող գործընթացները, քանի որ քաղաքական ինքնուրույն սույբյեկտ չի հանդիսանում, կամ էլ` մտածված կերպով շրջանցում է այն բոլոր կարևորագույն հիմնախնդիրները, որոնց շուրջ իր արտահայտվելը կարող է խառնել իշխող կուսակցության նախընտրական խաղաքարտերը:

Ամենայն հավանականությամբ Կարեն Կարապետյանը գտնվում է Սերժ Սարգսյանի կողմից կազմված նախընտրական և հետընտրական ծրագրերի տիրույթում և ամբողջությամբ կախման մեջ է գտնվում այդ ծրագրերից: Դա է պատճառը, որ ասուլիսի ընթացքում վարչապետը խոսում էր առավելապես տնտեսական հարցերի շուրջ, մոռանալով, որ հանրապետությունում ստեղծված ծանր սոցիալ-տնտեսական իրավիճակի առաջացման հիմքում ոչ թե տնտեսական, այլ քաղաքական խնդիրներն ու սխալներն էին: Ակնհայտ է, որ իշխանության ներսում ընթացող այս լուռ հակամարտության պայմաններում, երբ կառավարող կուսակցությունը այսօր չի կարողանում լուծել իշխանության բացի խնդիրը՝ դժվար է ակնկալել կառավարության արդյունավետ աշխատանք: Հետևաբար, Կարեն Կարապետյանը ջանում է ամեն գնով հետաձգել քաղաքական հարցերի` իր քաղաքական ապագայի շուրջ հստակ դիրքորոշում հայտնելը` ջանալով ժամանակ շահել: 

Կարեն Կարապետյանը պարզապես փաստի առաջ է կանգնել: Վարչապետ դառնալու առաջարկությունն ընդունելով նրա մտքով չի էլ անցել, որ Հայաստանում քաղաքական գործունեություն ծավալելու տեսանկյունից իր համար անտեսանելի և անհաղթահարելի խոչընդոտներ կան: Ըստ նրա, եթե հաջողություններ ունենա 2018 թվականին շարունակելու է զբաղեցնել վարչապետի պաշտոնը: Հետաքրքիր է` Կարեն Կարապետյանը չսպասեց, որ այս հայտարարությունն անի նախագահ Սերժ Սարգսյանը, այլ` ինքն իրենց հռչակեց իրավահաջորդ: Մինչ 2018 թվականը դեռ ժամանակ կա, որի ընթացքում Հայաստանն ապրելու է խորհրդարանական ընտրություններ և իշխանությունը պարտավորվածություն ունի լուծելու ժողովրդի համար կենսական շատ և շատ խնդիրներ, բայց այլևս մեկ բան փաստ է, քաղաքական դաշտում նախագահն ունի իրեն իրավահաջորդ հռչակած վարչապետ:

Ի՞նչ կարելի է ասել Կարեն Կարապետյանի կառավարության գործունեության այս 100 օրերի մասին: Ի սկզբանե պարզ էր, որ այս կառավարությունից կարելի է ակնկալել քաղաքական որակյալ շոուներ, ստենդ-ափ էր, բայց ոչ լուրջ վերլուծական և գործնական աշխատանք՝ ուղղված նախորդ կառավարության սխալները ուղղելուն և երկիրը ողբալի վիճակից դուրս բերելուն: Թերևս փաստ է այն, որ նոր կառավարությունը չօգտագործեց այս ժամանակահատվածը հասարակության սպասումները արդարացնելու և քիչ թե շատ գործնական քայլեր կատարելու համար: