Փաշինյանն ինքն է փակում իր իսկ հայտարարած նպատակներին հասնելու ճանապարհները. Արմեն Այվազյան

Փաշինյանն ինքն է փակում իր իսկ հայտարարած նպատակներին հասնելու ճանապարհները: Այս մասին Ֆեյսբուքի իր էջում գրել է «Արարատ» ռազմավարագիտական կենտրոնի տնօրեն, պատմաբան և քաղաքագիտության դոկտոր Արմեն Այվազյանը: 

Գրառման մեջ, մասնավորապես, ասվում է.

«Խնդիրը, թե 2050 թ. Հայաստանը որքան բնակչություն պետք է ունենա՝ առաջադրել էի տակավին 2005 թ. ապրիլ-մայիսին՝ ԱՄՆ-ում կարդացած դասախոսություններիս շարքում, այդ թվում՝ Վաշինգտոնում մայիսի 20-ին տեղի ունեցած դասախոսություն-քննարկման ժամանակ (հղումը՝ ստորև), որին ներկա էին նաև Հայ Դատի (ANCA) և Ամերիկայի Հայկական Համագումարի տնօրենները՝ Արամ Համբարյանն ու Բրայըն Արդունին։

Նշել էի երկու գլխավոր միջնաժամկետ ու երկարաժամկետ համահայկական նպատակ.

Ա. առաջիկա տասնամյակներին պետք է պահպանել այն ամբողջ տարածքը, որը վերահսկում են հայկական զինված ուժերը,

Բ. ժողովրդագրական աճի արձանագրում: Ես առաջարկում էի, որ պետությունն ու ամբողջ հայությունը նպատակ դնեն Հայաստանում 2025 թ. ունենալ 4 միլիոն, 2050 թ.՝ 6 միլիոն, իսկ դարավերջին 10-միլիոնանոց բնակչություն։

Երեկ Ստեփանակերտում Փաշինյանն առաջարկեց մոտավորապես նույնը, բացառությամբ, որ նա չարտահայտվեց հողապահպանության մասին։ Բայց մի բան է, եթե առաջարկությունն անում է անկախ վերլուծաբանը, ուրիշ բան, երբ նույն նպատակը հռչակում է երկրի ղեկավարը։ Վերջին դեպքում ամեն ինչ ստանում է շատ ավելի լուրջ երանգներ՝ պատասխանատվության ու գործնական քաղաքականության առումով, որովհետև այս բարդագույն նպատակներին հասնելու համար Հայաստանի իշխանությունները պետք է կատարեն մի շարք անհրաժեշտ քայլեր, մասնավորապես, որդեգրեն.

1) ազգային շահերի ու արժեքների վրա հիմնված հայրենասիրական ու հայրենատիրական գաղափարախոսություն ու համապատասխան պետական քարոզչություն,

2) անհամեմատ ավելի բարձր կառավարման մակարդակ,

3) մասնագիտական ու բարոյական արժանիքների վրա հիմնված կադրային քաղաքականություն,

4) հավասարապաշտական (էգալիտարիստական) ներքին քաղաքականություն,

5) հիմնավորապես վերանայեն Թուրքիայի նկատմամբ իրենց վարած ջայլամի քաղաքականությունը։

Այս քայլերից որևէ մեկը Հայաստանի իշխանությունները և անձամբ Փաշինյանն սկզբունքորեն չեն իրագործում՝ հենց իրենք էլ փակելով երեկ ի լուր աշխարհի Ստեփանակերտում հայտարարված նպատակներին հասնելու ճանապարհները։ Կարճ ասած՝ իշխանությունները պետք է քայլ առ քայլ կառուցեն ազգային պետություն, որը ոչ միայն չեն անում, այլև հակառակ ուղղությամբ են գնում՝

Ստամբուլյան ազգակործան կոնվենցիան ընդունելու իրենց փորձերով,

հայրենադարձության քաղաքականությունից գործնականում հրաժարումով,

ապիկար, անսկզբունքային և անհայրենիք կադրերի հետևողական առաջմղումով,

իշխանության տարբեր ճյուղերի վրա միահեծան կառավարելու անօրինականությամբ ու կամայականությամբ,

իրենցից առաջ կատարված պետական հանցագործություններն ու պետական հանցագործներին փաստացիորեն ու լռելյայն ներում շնորհելով,

Հայոց եկեղեցու դեմ հարձակումներով և ուրիշ այլազան ապազգային նախաձեռնություններով։

Այնպես որ՝ Հայաստանում դեռևս իշխանության պետք է գան այն ուժերը, որոնք ԳՈՐԾՆԱԿԱՆՈՒՄ, այլ ոչ թե ԽՈՍՔԵՐՈՎ են ձգտելու հասնել 4, 5-6 և 10-միլիոնանոց Հայաստանին։ Ձգտենք և հասնենք այդ պայծառ գալիքին։

Ի դեպ, 2050 թ. հասնելիք համահայկական նպատակների թվին պետք է ավելացնել ևս մեկ կետ՝ հասնել և ամրանալ Կուր գետի աջ ափին»։