Աղմկահարույց մեղադրանքներ՝ առանց քրեական գործերի. սուտ մատնությո՞ւն, թե՞ պայմանավորվածություններ

Հեղափոխությունից հետո Հայաստանի իշխանությունները անչափ առատաձեռն են գտնվել այս կամ այն պաշտոնյայի հասցեին հնչեցրած մեղադրանքների մասով, սակայն, ուշագրավ է, որ փաստացի հանցագործության մասին հաղորդում տալով` իշխանությունները ոչինչ չեն ձեռնարկել քրեական գործեր հարուցելու համար: Մեղադրանքների թիրախում հայտնվել են ինչպես նախկին իշխանության ներկայացուցիչները, այնպես էլ թիմակիցները, ովքեր ինչ-ինչ պատճառով ճանապարհի կեսից լքել են հեղափոխական իշխանության նավը:

Դիցուք՝ ՀՖՖ նախկին նախագահ Ռուբեն Հայրապետյանին Փաշինյանը և ՀՖՖ նախագահ Արմեն Մելիքբեկյանը մեղադրում էին ՀՖՖ-ն թալանելու, 120 միլիոն դրամ հափշտակելու մեջ: Հանրությունը, սակայն, ականատես չեղավ ոչ քրեական գործի հարուցմանը, ոչ  էլ առավել ես 120 միլիոն դրամի վերադարձին:

2019 թվականին հանդիպելով Երևանի քաղաքապետ Հայկ Մարությանի հետ Նիկոլ Փաշինյանի Սերժ Սարգսյանի եղբորը՝ Ալեքսանդր Սարգսյանին մեղադրեց Սանիտեկ ընկերության հետևում կանգնած լինելու և քաղաքապետարանի աշխատանքները սաբոտաժի ենթարկելու մեջ:  Ակնարկվեց, որ Սանիտեկի կողմից չմուծված հարկերը դուրս են բերվում Սարգսյանի կողմից Լիբանան: Հարց է առաջանում՝ իսկ ինչու՞ ունենալով նման փաստեր` իշխանությունները քրեական գործ չհարուցեցին Սաշիկ Սարգսյանի դեմ:

ԱԱԾ նախկին պետ Արթուր Վանեցյանի հրաժարականից հետո Փաշինյանը և թիմակիցները իրենց հարցազրույցներում պնդում էին, որ Վանեցյանի պաշտոնանկության պատճառը պետական հեղաշրջման փորձն է եղել: Փաշինյանը իր մեղադրանքներում էլ ավելի հեռուն է գնացել` Վանեցյանին մեղադրելով լրտեսության մեջ: Սակայն, անգամ նման լրջագույն մեղադրանքներին չի հաջորդել քրեական գործի հարուցումը:

ԳՇ նախկին պետ Օնիկ Գասպարյանին Փաշինյանը մեղադրեց ռազմական հեղաշրջման փորձի, Շուշին հանձնելու և սահմանային անվտանգությունը խարխլելու մեջ: «Պատերազմից հետո ԳՇ պետին իմ առաջին հրամանն է եղել օրուգիշեր զբաղվել սահմանային նոր հատվածի կահավորմամբ։ Բայց ամեն անգամ ես տեսել եմ, որ ԳՇ պետն ու իր տեղակալը զբաղվում են քաղաքականությամբ, այլ ոչ թե իրենց գործով` Սերժի, Ռոբերտի, այս կամ այն կուսակցության հետ։ Փետրվար 25-ին էլ հանդես եկան իմ հրաժարականի պահանջով»,–հայտարարել էր Փաշինյանը։ Հիշեցնենք, որ վերը թվարկած և ոչ մի մեղադրանքով քրեական գործ դեռևս չի հարուցվել:

Օրերս ԱԽՔ Արմեն Գրիգորյանը հանցագործության մասին հաղորդում էր ներկայացրել նախկին ԱԳՆ ղեկավար Արա Այվազյանի դեմ: Ըստ Գրիգորյանի` նախկին նախարարը սաբոտաժի է ենթարկել գերիների վերադարձի շուրջ ընթացող բանակցությունները` ռուսական կողմից թաքցնելով ականապատ տարածքների քարտեզների գոյության փաստը: Այս հայտարարությունից հետո օրեր են անցել, սակայն, պատկան մարմինները կրկին չեն շտապում քրեական գործ հարուցել:

ԴԱՀԿ նախկին պետ, «Պատիվ ունեմ» ցուցակում ներառված Միհրան Պողոսյանին էլ մեղադրում էին ԿԸՀ կեղծ փաստաթղթեր ներկայացնելու մեջ: ԿԸՀ-ն կասեցրեց վերջինիս գրանցումը որպես պատգամավորի թեկնածու, սակայն, քրեական գործ այդպես էլ չհարուցվեց, չնայած այն հանգամանքի, որ հենց իշխանության ներկայացուցիչներն ու իշխանական մամուլն էր բողոքում օրենքի նման կոպիտ և բացահայտ խախտումից:

Վերը նշվածները ընդամենը մի փոքր մասն են մեղադրանքների այն բույլից, որը գործող իշխանությունները ներկայացրել են՝ չբերելով որևէ լուրջ հիմնավորում և չհարուցելով քրեական գործեր: Կասկածից վեր է, որ ցանկացած պաշտոնյա՝ նախկին թե ներկա, պետք է պատասխան տա օրենքի առջև կատարած խախտումների համար, եթե հրապարակային կերպով վերջիններիս հասցեին հնչում են հանցագործության մասին հաղորդումներ, ապա առնվազն պետք է քրեական գործ հարուցվի պարզելու համար վերջիններիս մեղավորությունը կամ հաստատելու համար անմեղությունը: Հակառակ պարագայում` կարող ենք ենթադրել, որ գործ ունենք կամ իշխանության ներկայացուցիչների կողմից բացահայտ սուտ մատնությունների հետ, կամ մեղադրողների և մեղադրյալների միջև առկա են ինչ-ինչ պայմանավորվածություններ, որոնց արդյունքում էլ քրեական գործեր չեն հարուցվում…