Հաշտեցման մեսիջներ. Փաշինյանի և Քոչարյանի հարաբերությունները ջերմացե՞լ են

Նախընտրական շրջանում բավական թեժ հռետորաբանություն էր նկատվում ընտրությունների մասնակից երկու ուժերի առաջնորդների՝ Նիկոլ Փաշինյանի և Ռոբերտ Քոչարյանի՝միմյանց ուղղված մեղադրանքների համատեքստում: Փաշինյանը սպառնում էր երկրորդ նախագահի թիմին պողպատե մուրճով, իսկ Քոչարյանն իր հերթին վճռական էր տրամադրված` հայտարարելով, որ եթե ընտրություններում հաղթանակ չտանի՝ անցում կկատարի պայքարի մնացած արսենալին:

Ընտրություններից հետո, երբ արդեն պարզ է խորհրդարանում ուժերի վերջնական դասավորվածությունը, ակնհայտ ջերմացում է նկատվում մեկ ամիս առաջ հակամարտող երկու ուժերի առաջնորդների միջև: Այդ քաղաքական հարաբերությունների ջերմացման դրսևորումներից մեկը այն էր, որ ընտրություններից հետո գրավով ազատ արձակվեց «Հայաստան» դաշինքի պատգամավորի թեկնածու, բժիշկ Արմեն Չարչյանը: Թեև ընտրություններից առաջ պաշտպանող կողմը դիմել էր դատարան՝ գրավով պրոֆեսորին ազատ արձակելու համար, դատարանը այդ հայցադիմումը մերժել էր` Չարչյանին թողնելով կալանքի տակ: Իսկ ընտրություններից հետո, ինչպես տեսնում ենք, դատարանը դիրքորոշումը փոխել է: Պատահականությո՞ւն է, դժվար թե:

Ազատ արձակվեց նաև Քարահունջի վարչական ղեկավար Լուսինե Ավետյանը, ում մեղադրանք էր ներկայացվել՝ «Հայաստան» դաշինքի օգտին քվեարկելու դիմաց ընտրակաշառ բաժանելու հոդվածով:

Հարաբերությունների ջերմացման մեկ այլ վկայություն է այն, թե ինչպես է երկրորդ նախագահը արձագանքել Մարտի 1-ի քրեական գործի շրջանակներում իր դեմ ցուցմունք տված Արշակ Կարապետյանի՝ ՊՆ նախարար նշանակելուն: Լրագրողների հարցին, թե ինչ կարծիք ունի վերջին պաշտոնանկությունների եւ նշանակումների հետ կապված, երկրորդ նախագահը հարցրեց, թե ում անունն է շրջանառվում Պաշտպանության նախարարի պաշտոնում եւ լսելով Արշակ Կարապետյանի անունը` այսպես արձագանքեց՝ «Բրավո, շնորհավորում եմ, մենք շատ արագ ունենալու ենք մարտունակ բանակ»:

Եթե ընտրություններից անմիջապես հետո Ռոբերտ Քոչարյանը հայտարարում էր գործող իշխանությունների դեմ փողոցային պայքար սկսելու հավանականության մասին, այսօր, կարծես թե, մի կողմ են դրվել նաև այդ պլանները, քանի որ երկրորդ նախագահը արդեն իսկ հայտարարել է՝ պայքարի ինստիտուցիոնալ փուլի մասին, ինչը հասկանալի կերպով չի ենթադրում փողոցային պայքար:

Ընտրություններից առաջ Քոչարյանը հայտարարում էր, որ 44-օրյա պատերազմը Արցախում կրել է պայմանավորված բնույթ, այս հայտարարությամբ նա ուղղակիորեն թիրախավորում և մեղադրում էր ՀՀ իշխանություններին և անձամբ Նիկոլ Փաշինյանին: Վերջին հարցազրույցներում, սակայն, երկրորդ նախագահը նշում է, որ իշխանությունները պարտավոր են մի շարք հարցերի պատասխանել, այդ թվում ՝ արդյոք արցախյան պատերազմը պլանավորված պարտություն էր, թե որևէ այլ բան:  «Թե որևէ այլ բան»  ձևակերպումն ինքնին խոսում  է հռետորաբանության մեղմացման մասին: 

Փոխվել է նաև իշխանության ներկայացուցիչների հռետորաբանությունը` դառնալով առավել զուսպ: Նիկոլ Փաշինյանը, ով Քոչարյանին մեղադրում էր բոլոր հնարավոր և անհնարին մեղքերի մեջ, սպառնում փռել ասֆալտին և այլ «շինարարական» գործողություններ կատարել, այսօր շնորհավորել է «Հայաստան» դաշինքին՝ ԱԺ անցնելու կապակցությամբ:

Ինչպես տեսնում ենք՝ փոխանակվող մեսիջներն ակնհայտ կերպով վկայում են՝ ընդամենը մեկ ամիս առաջ անհաշտ քաղաքական հակառոկորդների հարաբերությունների ջերմացման մասին: Թե ինչ քաղաքական շահեր են ընկած նման փոփոխությունների հիմքում՝ ցույց կտա ժամանակը: Մի բան ակնհայտ է, քաղաքական հռետորաբանության նման կտրուկ ռևերանսներն անխուսափելիորեն ուղեկցվում են երկուստեք քաղաքական շահերի համադրմամբ...