Անահիտ Ավանեսյանի և Վահան Քերոբյանի՝ «թիթեռ նկարելու» մաստեր կլասսը

Հայաստանի կառավարության երկու առանցքային նախարարները՝ Անահիտ Ավանեսյանը և Վահան Քերոբյանը, կարծես, միմյանց հետ մրցման մեջ են մտել` պարզելու համար, թե իրենցից ով հանրության դատին կներկայացնի առավել աբսուրդային և անիմաստ որոշում:

Դիցուք՝ երեկ առողջապահության նախարար Անահիտ Ավանեսյանը որոշել է, որ այսուհետ սննդի օբյեկտներում առանց հաճախորդի ցանկության աղը սեղանին դնող տնտեսվարողները տուգանվելու են 30 հազար դրամով; Ինչպես երևում է` նախարարը արդեն իսկ հաղթել է քովիդի դելտա և օմիկրոն շտամներին և անցել է շատ ավելի կարևոր և օրակարգային խնդիրներ լուծելուն. այն է` աղի հետ անհաշտ պայքար մղելուն: Թե ինչ առողջապահական հարց է սրանով լուծելու տիկին նախարարը՝ դժվար  է ասել: Հայաստանում կան նաև շաքարային դիաբետով տառապող բազմաթիվ քաղաքացիներ և այդ նույն տրամաբանությամբ Ավանեսյանը պետք է արգելի նաև սեղաններին շաքարավազ դնելը:

Վահան Քերոբյանն էլ իր հերթին չի ցանկանում հետ մնալ: Վերջին ամիսներին նա կրկին փայլել է իր նոր, դեռևս աշխարհին անհայտ տնտեսական բանաձևերով` հայտարարելով, որ Երևանում հունվարի երեքին երեկոյան ժամերին արձանագրված խցանումը խոսում է տնտեսական ակտիվության մասին: Ինչ խոսք, այս պնդման հետ դժվար է վիճել, քանի որ ընդհանրապես դժվար է վիճել աբսուրդային և իրականության հետ որևէ աղերս չունեցող պնդման հետ: Միևնույն ժամանակ, փաստենք, որ նման փայլատակումներ Քերոբյանի մոտ վերջին շրջանում հաճախ են լինում, նա, կարծես, բացահայտել է տնտեսության իր մոդելը, իհարկե, հիմնականում իրականությունից կտրված: Դիցուք` էկոնոմիկայի նախարարը հայտարարում էր, որ գնաճի պայմաններում մարդիկ ավելի լավ են ապրում, քան մեկ տարի առաջ:  Թե որն է այս տնտեսական բանաձևի հիմքն ու տրամաբանությունը՝ դժվար է կռահել, սակայն հավատանք, եթե նման պնդում անում է ոլորտի ղեկավարը: Քերոբյանը նաև հայտարարում էր, որ Շվեյցարիան զարգացած տնտեսություն ունի, որովհետև վերջին 600 տարվա մեջ չի պատերազմել: Մի քանի ամիս գյուղացիներին այթի ոլորտ ուղարկող Քերոբյանը այժմ էլ որոշել է նախագծեր մշակել՝ օգնելու գյուղացիներին մշակելու իրենց հողերը, քանի որ դրան այլընտրանք չկա: Իսկ ովքե՞ր են այդ նախագծի շահառուները լինելու, երբ բոլորը արդեն այթիում են՝ հարց է:

Ինչպես հասկանում ենք՝ ՔՊ-ական նախարարների վրա պարզապես պլան է դրված, պարբերաբար հանդես գալ զավեշտալի նախագծերով և մտքերով, թերևս այն տրամաբանությամբ, որ ամեն դեպքում՝ թեկուզ և աբսուրդային նախագծեր առաջ քաշելն ավելի լավ է, քան ոչինչ չանելը: