Երբ համընկնում են ՀՀԿ-ականի ու ՀԱԿ-ականի շահերը. բախտակիցները

Եվրոպայի խորհրդի խորհրդարանական վեհաժողովի ադրբեջանասիրությունը մեզ վաղուց արդեն չի զարմացնում, ուստի հերթական հակահայկական՝ «Ադրբեջանի սահմանամերձ շրջանների բնակիչները միտումնավոր զրկված են ջրից» անունով զեկույցը սպասելի էր: Սակայն երևույթին պետք է նայել երկու կողմից: Արևմուտքի կողմից երկակի ստանդարտների կիրառման և արևմտյան կեղծ «ժողովրդավարության» մասին մենք արդեն գիտենք, բայց ԵԽԽՎ-ում նման զեկույցներ հնչելու հարցում անհնար է չնկատել նաև հայկական պատվիրակության մեղքի մասնաբաժինը, ինչպես նաև հայկական արտաքին գերատեսչությունների թերի աշխատանքը:

Տարիներ շարունակ հետևելով մեր արտաքին գերատեսչությունների աշխատանքին՝ դժվար չէր արձանագրելը, որ «ձեռքբերումները» հիմնականում կապված էին երրորդ աշխարհի մի շարք «Ճ կլասի» պետությունների հետ դիվանագիտական և մշակութային հարաբերությունների հաստատման հետ: Ինչ վերաբերում է ԵԽԽՎ հայաստանյան պատվիրակությունը, ապա այդ պատվիրակության թե՛ ղեկավարը, թե՛ անդամները ամենևին էլ չեն կարծում, թե իրենք վատ են աշխատում կամ ընդհանրապես չեն աշխատում և հաջողությամբ մեղքը բարդում են միմիայն այլ գործոնների վրա: Օրինակ՝ պատվիրակության ղեկավար, ՀՀԿ-ական Հերմինե Նաղդալյանը գտնում է, որ իրենք անհրաժեշտ աշխատանքներ կատարել են՝ նման զեկույցները բացառելու ուղղությամբ: Եթե կատարել են, ու այդքանով հանդերձ հակահայկական խայտառակ զեկույցները շարունակվում են, և ադրբեջանցիները կարողանում են ԵԽԽՎ-ին իրենց կողմը գրավել, ուրեմն միգուցե մեր կողմը այդքան էլ լավ չի կատարել իր գործը: Իսկ ով լավ չի կարողանում կատարել իր գործը, շատ հանգիստ կարող է իր տեղը զիջել նրանց, ովքեր կկարողանան: Այսինքն՝ պատվիրակության կազմի փոփոխության հարցն առավել քան տրամաբանական է: Այնինչ, նման հարցը նույնիսկ քննարկման ենթակա չէ ոչ միայն ՀՀԿ-ական Հերմինե Նաղդալյանի, այլև նույն պատվիրակության անդամ, ՀԱԿ-ական Լևոն Զուրաբյանի հետ: Նա նույնպես գտնում է, որ պատվիրակության կազմը փոխելով՝ հարց չի լուծվի: Եվ ինչո՞ւ ինքը հրաժարվի պատվիրակության անդամ լինելուց, չէ՞ որ ընդհանուր առմամբ վատ գործ չէ, հաճախակի Եվրոպա գնալ-գալու առիթ է լինում, ինչո՞ւ չօգտվի:

Ահա տեսնու՞մ եք, որ քաղաքականության մեջ չկան սկզբունքներ, այլ կան շահեր, և կարևորը այդ շահերի համընկումն է: Օրինակ, այս դեպքում ամբողջովին համընկնում են ՀՀԿ-ականի և ՀԱԿ-ականի շահերը: Երկուսն էլ նույն պատվիրակության անդամ են, երկուսն էլ իրենց թերի գործունեությունն արդարացնելու և իրենց տեղը պահելու խնդիր ունեն: Ուստի կարիք չկա ամեն անգամ զարմանալու, երբ քաղաքական դաշտում վերադասավորումներ են լինում: Մարդիկ կարող են մի հարցում լինել հակառակորդ, մեկ այլ հարցում՝ բախտակից, կարևորը՝ հասնեն նպատակին, տվյալ դեպքում շարունակեն օգտվել հանձնաժողովի անդամ լինելու շնորհիվ ընձեռված հնարավորություններից:

Կարեն Վարդանյան