Կանգնած մնա, ինչ էլ որ պատահի...

Հայ կնոջ առաքինի նկարագիրն ու ընտանիքը սրբությամբ պահելու հավիտենական ձգտումն է պատկերված գրող Վարդուհի Առաքելյանի ստեղծագործություններում: Վարդուհին իր ընթերցողին է ներկայացնում հայ կնոջ այն տեսակը, որն արցունքներն աչքերում լճացած անգամ՝ նայում է լույսին: Գրողն, իր ստեղծագործությունների միջոցով, խորհուրդ է տալիս բոլոր կանանց՝ լինել հենց այդպիսին, որովհետև արցունքների միջից երբ նայում ես լույսին, դրանք պարզապես աստղեր են դառնում: Վարդուհին ընթերցողին ներկայացնում է հետաքրքաշարժ լուծումներով և հուզիչ հանգուցալուծումներով պատմություններ, որտեղ մարդկային ճակատագրերը խաչաձևվում են, իսկ հաճախ էլ՝ պարզապես բաժանվում՝ անսպասելի շրջադարձերով: 

ԼՈւՐԵՐ.com-ն առիթ ունեցավ զրուցելու «Մի հատիկ օր», «Կանգնած մնա, ինչ էլ որ պատահի» գրքերի հեղինակ Վարդուհի Առաքելյանի հետ՝ հայ կնոջ նրա տեսակն ու կերպը բացահայտելու նպատակով:

-Տիկի՛ն Առաքելյան, կպատմե՞ք Ձեր մասին: Ե՞րբ սկսեցիք գրել և ինչո՞ւ: 

-Իմ մասին շատ բան ասել չեմ կարող, պարզապես կարող եմ նշել, որ գրել սկսել եմ վաղ հասակից: Ինչքան ինձ հիշում եմ՝ գրել եմ: Գրել եմ, երբ ուրախ եմ եղել, գրել եմ, երբ տխուր եմ եղել, գրել եմ, երբ անհնար է եղել չգրելը: Ողբերգական մահով վաղաժամ կյանքից հեռացել է հայրս, երբ մենք՝ ես և երեք քույրերս՝ դեռ շատ փոքր էինք: Մայրս, մի հերոս, մեծահոգի, ուժեղ մարդ էր: Նա մեզ սովորեցրել է չկոտրվել, չհուսահատվել, չկորցնել լավատեսությունը: Հավանաբար, մորիցս փոխանցված այս որակներն են պատճառը, որ իմ ստեղծագործություններից էլ անսահման լավատեսություն է հորդում, իմ երկերը կոչ են երիտասարդին, մեծահասակին՝ չկոտրվելու և չհանձնվելու՝ ինչ էլ որ լինի: 

-Դուք հեղինակել եք «Մի հատիկ օր» և «Կանգնած մնա, ինչ էլ որ պատահի  գրքերը»: Խնդրում եմ՝ ներկայացրեք, թե ինչ գրքեր են դրանք, ո՞ր ժանրում եք ստեղծագործել, ո՞րն է հիմնական ասելիքը, անդրադարձ կատարեք գրքերի սյուժեներին, ովքե՞ր են Ձեր հերոսները, ինչպիսի՞ կերպարներ են նրանք, ի՞նչ են նրանք սովորեցնում ընթերցողին:

-«Մի հատիկ օր» վիպակը սիրելիին սպասող կնոջ մի հատիկ օրն է նկարագրում: Մի հատիկ օրվա հույզերը, սպասումները, մտորումները, անցյալի հուշերը: Առանցքում կնոջ ուժն է, բոլոր փորձությունները պատվով հաղթահարելու կամքը, օջախը տաք ու կանգուն պահելու զորությունը: Այս գրքում շատ եմ կարևորել կնոջ դերը: Իմ աչքի առաջ եղել են իմ երկու տատերը, որոնց ամուսինները գնացին պատերազմ և չվերադարձան, և հիշում եմ՝ ինչ անսահման պատկառանք էին տածում բոլորն իմ տատերի նկատմամբ:  «Մի հատիկ օր» վիպակը ձոն է կնոջ այդ տեսակին, դա նվիրված է կնոջ այն տեսակին, ով մի ամբողջ գիշեր կարող էր աշխատել և առավոտյան էլ հոգալ տան հոգսը: Կարճ ասեմ. այս վիպակում ուժեղ և հզոր կնոջ մի հատիկ օրն է նկարագրված: Թեև կյանքն ու ժամանակները փոխվել են, բայց մարդկային տեսակներն անփոփոխ են, և այդ անփոփոխը հենց իմ մատնանշած չկոտրվող և չհանձնվող, առաքինի հայ կնոջ տեսակն է: 

«Կանգնած մնա, ինչ էլ որ պատահի». վերնագիրն ասում է իր մասին: Փորձությունները պատվով հաղթահարելու և չհուսահատվելու լավագույն օրինակն է, որը ցանկալի է, որ կարդան հատկապես երիտասարդները; Այս գրքի առանցքում նորից հայ կինն է՝ իր անսահման ուժով, բարոյական վեհ գաղափարներով, կանգուն մնալու՝ իր բացառիկ ունակությամբ:  

-Ինչո՞ւ է անհրաժեշտ կարդալ Վարդուհի Առաքելյանի «Մի հատիկ օր» և «Կանգնած մնա, ինչ էլ որ պատահի» գրքերը:

-Անհրաժեշտ չեմ կարող ասել, բայց ասելիք՝ ունեմ: Հուսով եմ՝ դեռահասները, պատանիները կկարդան: Թող «ամենայն հողմից չերերան»: Շատ դառը ժամանակներ են, ոչինչ, սա էլ կանցնի: Իսկ իմ գրքերը կարևոր է ընթերցել թեկուզ միայն այն նպատակով, որ գրքերում պատկերված ամենակարևոր առողջ բջիջը նրանք տեսնեն  և բացահայտեն: Իմ հիմնական ցանկությունը սա է:

-Ներկայում նոր գրքի վրա աշխատո՞ւմ եք: Եթե այո, մի փոքր կպատմե՞ք՝ ինչի մասին է այն:

-Կա՞ հեղինակ, ով Ձեր ոգեշնչման աղբյուրն է դարձել: Ո՞ւմ գրվածքներն եք սիրում կարդալ և ինչո՞ւ: Կա՞ ժամանակակից գրողների մեջ այնպիսի մի ստեղծագործող, որին խորհուրդ կտաք կարդալ ընթերցասեր հասարակայնությանը:

-Շատ եմ կարդում: Անչափ սիրում եմ Լևոն Խեչոյանի գրվածքները՝ լինի վեպ, պատմվածք, հուշեր, մտքեր: Անընդհատ անդրադառնում եմ. պաշտում է իր տոհմը, իր նախնիներին, նա էլ է կարևորում նախատատի դերը, հպարտ է, որ իր ազգությունը սկսվում է նախատատով. «Հակառակ բոլոր տոհմերի, մեր ազգությունն այս անգամ սկսվում է նախատատով: Այդպես է սովորեցրել պապս: Մեր նախատատ Շուշանը հրեղեն սպիտակ ձիով է մտել գյուղ: Գլուխը տղամարդավարի փաթաթած է եղել չալմայով»: Հիմա սեղանիս դրված է Վահան Հովհաննիսյանի «Մանդիլիոն»-ը: Խորհուրդ կտամ կարդալ: Ուղղակի ուզում եմ, որ մարդիկ նայեն իրենց շուրջը, գնահատեն ունեցածը, այս թոհուբոհի մեջ չկորցնեն իրար, չկորցնեն իրենց մարդկային տեսակը: Դժվար է, բայց ոչ անկարելի:

Վերջում հավելենք,որ Վարդուհի Առաելյանի «Մի հատիկ օր» և «Կանգնած մնա, ինչ էլ որ պատահի» գրքերը կարելի է ձեռք բերել «Հայ գիրք» գրախանութում: 

Հարցազրույցն՝ Աղավնի Սուքիասյանի