Նախարարը կրկին թերացե՞լ է...

Արդեն մի քանի օր է, ինչ մամուլը գրում է, որ «Քարերի սիմֆոնիա» հուշարձանից մոտ 12 մետր հեռավորության վրա գտնվող հողատարածքում կառույց է  իրականացվում  Փոքր եւ միջին ձեռնարկատիրության զարգացման ազգային կենտրոնի (ՓՄՁ ԶԱԿ) վարկավորումով: ՓՄՁ վարկավորումը դարձյալ տնտեսական զարգացման եւ ներդրումների նախարարության կառույցն է իրականացնում (նախարարը նաեւ Հայաստանի ՓՄՁ զարգացման ազգային կենտրոնի կառավարման գլխավոր մարմնի հոգաբարձուների խորհրդի նախագահն է): Ստացվում է, որ նույն նախարարության ներսում անգամ երկու ծրագրերը միմյանց հետ համադրել չեն կարող: Քանի որ 55 մլն դոլարանոց վարկային ծրագրի մեկնարկն անորոշ է, նախարարությունը 5 մլն դրամ վարկավորումով քաղաքացուն հնարավորություն է տվել չեզոքացնելու 55 մլն դոլարանոց ծրագիրը: 

Հանրությունը այս հարցում ավելի նախաձեռնողական և ուշադիր գտնվեց, քան Տնտեսական զարգացման և ներդրումների  նախարարությունը, արդյունքում՝ նոր օբյեկտի շինարարությունը կասեցված է: Սակայն այդ փաստը չի հանում այն բոլոր հարցերը, որոնք ի հայտ են գալիս՝ կապված ՏԶՆ աշխատանքի և այդ ընթացքում արձանագրված թերացումների հետ: Հետաքրքիր է, նախարարությունում փորձե՞լ են ճշտել՝ այդ ինչպես է ստացվել, որ վարկավորել են մասնավոր անձի բիզնես ծրագիրը մի վայրում, որտեղ պետական մեկ այլ ծրագիր է իրականացվում: Բացի այդ, մի ամբողջ կառույց, անհրաժեշտ փաստաթղթեր պահանջելով եւ դրանց իսկությունը ստուգելով, չէ՞ր կարեւորել, որ ներկայացված սեփականության իրավունքի վկայականը վերաբերում է գյուղատնտեսական նշանակության հողամասի: 

Իրավիճակը շատ բնորոշ է Հայաստանի ներկայիս էությանը, երբ ամեն ինչ պտտվում է բացառապես ֆինանսի շուրջ և ոչ ավելին: Արդյունքում ունենք այն, ինչ ունենք: Հայաստանի ընդերքի հանդեպ բացառապես ֆինանսական մոտեցումը Հայաստանը հասցրել է ոչ միայն էկոլոգիական, այլև արժեքային աղետի: Դրան գումարած՝ այն իրավիճակը, որ հայրենի գերատեսչություններում, որոնք, ըստ էության, կոչված են այդ խնդիրները հաղթահարելու՝ որպես կանոն՝ բարդակ վիճակ է և շունը տիրոջը չի ճանաչում…

Ստելլա Խաչատրյան