Նոր Հայաստանի «քամելեոնները». ովքե՞ր անցան Նիկոլ Փաշինյանի «թրի» տակով

Հեղափոխությունից հետո և հատկապես ընտրությունների նախաշեմին Նիկոլ Փաշինյանը հրապարակավ հայտարարում էր, որ այսուհետ բոլորը անցնելու են ժողովրդի թրի տակով: Ժամանակները, սակայն, ցույց տվեցին, որ անցնողները իսկապես նախկին և ներկա պաշտոնյաներն են, սակայն անցնում են նրանք ոչ թե ժողովրդի, այլ հենց Փաշինյանի թրի տակով:

Դիցուք՝ վարչապետի հատուկ հանձնարարություններով դեսպանի պաշտոնը ստանալուց հետո Էդմոն Մարուքյանը, մեղմ ասած, փոխել է իր կարծիքը Փաշինյանի մասին և վերջինիս տրվող գնահատականները: Ահա Մարուքյանի այն գնահատականը, որը վերջինս հնչեցնում էր մինչ բաղձալի պաշտոնին հասնելը:

Եվ ահա նույն Մարուքյանի գնահատականը՝ պաշտոնը ստանձնելուց հետո:

Եվ այս փոփոխությունը վերաբերվում է  ոչ միայն Էդմոն Մարուքյանին: Որոշ պաշտոնյաներ, ովքեր հեղափոխությունից հետո նոր պաշտոններ ստացան կամ պահպանեցին իրենց առկա հաստիքը, նույնպես կտրուկ փոխեցին Փաշինյանին տրվող գնահատականները: Դիցուք՝ 2013-ին ԱԺ-ում բուռն բանավեճ էր տեղի ունեցել Նիկոլ Փաշինյանը և ԿԸՀ նախագահ Տիգրան Մուկուչյանի միջև: Մուկուչյանը, ի պատասխան Փաշինյանի հումորի, արձագանքել էր՝ «Հարցն այն չէ, որ իմ հասցեին եք վատ բաներ ասում, այլ հարցն այն է, որ ժողովուրդը ձեզանից ամեն ինչի վատ փաթեթավորմանն է սպասում: Այն, ինչ դուք ասեցիք իմ հասցեին, կարծում եմ, դուք էլ լավ գիտեք, թե ինչ է ասել Թումանյանը ձեր տեսակի մասին… ու հեռու է մինչեւ մարդը իր ճամփան»։

Հեղափոխությունից հետո Մուկուչյանը ավելի քան լոյալ է Փաշինյանի հանդեպ: Օրինակ` վերջին ընտրություններից առաջ, երբ Փաշինյանը ժամկետից շուտ և օրենք խախտելով լծվել էր քարոզչության, Մուկուչյանը հայտարարեց, որ Կենտրոնական ընտրական հանձնաժողովը, նախքան պաշտոնական քարոզարշավի մեկնարկը, չի անդրադառնալու Գեղարքունիքի մարզում ՀՀ վարչապետի պաշտոնակատար Նիկոլ Փաշինյանի կոչին՝ իրենց վստահության քվե տալ երկրում տնտեսական հեղափոխություն իրականացնելու համար։ Դրանով իսկ Մուկուչյանը աչք փակեց Փաշինյանի կողմից օրենք խախտելու հանգամանքի վրա:

Երբ ընդդիմադիր Նիկոլ Փաշինյանը պնդում էր, որ Հանրապետական համայնքապետերը թալանում են բյուջեն, այն ժամանակվա ֆինանսների նախարար Ատոմ Ջանջուղազյանը, ըստ էության, Փաշինյանին մեղադրեց ստախոսության մեջ` հայտարարելով, որ ինքը թալանի որևէ դեպք չի իմանում:

Հեղափոխությունից հետո Ջանջուղազյանը մի քանի տարի պահպանեց իր պաշտոնը՝ դառնալով Փաշինյանի տնտեսական ռեֆորմների կնքահայրը: Ջանջուղազյանը ջանք ու եռանդ չէր խնայում հանրությանը համոզելու, թե ինչ ճիշտ քաղաքականություն է որդեգրել Փաշինյանի կառավարությունը և որ այդ քաղաքականությունը տալիս է սպասված արդյունքները:

ԿԲ նախկին նախագահ Արթուր Ջավադյանի և ընդդիմադիր Նիկոլ Փաշինյանի հարաբերությունները նույնպես բավական լարված էին: Կողմերը չէին զլանում մեկը մյուսին մեղադրել ոչ պրոֆեսիոնալիզմի մեջ:

Հեղափոխությունից հետո Ջավադյանը, ով մնաց իր պաշտոնին, ամեն կերպ արդարացնում էր Փաշինյանի վարած քաղաքականությունը և գովերգում վերջինիս կառավարման շրջանում ունեցած ձեռքբերումները: 

Ահա այսպիսի սկզբունքայնություն են դրսևորում այն պաշտոնյաները, ովքեր հեղափոխությունից առաջ Փաշինյանի հետ ունեին լարված հարաբերություններ, ընթացքում անխնա քննադատության էին արժանացնում վերջինիս, ինչպես օրինակ՝ Էդմոն Մարուքյանը, սակայն պաշտոնը, ինչպես ասում են, քաղցր բան է և այն ստիպում է կախված իրավիճակից և օրվա իշխանություններից՝ փոխել սեփական գնահատականները այդ իշխանությունների վարած քաղաքականության և իշխանության առանցքային դեմքերի հանդեպ...