Փողոցով իշխանության եկածներն՝ ընդդեմ փողոցային պայքարի

Չորս տարի առաջ փողոց փակելու արդյունքում իշխանության եկած ՔՊ-ական պաշտոնյաներն այսօր, մեկը մյուսին հերթ չզիջելով, հիմնավորում են, թե ինչու իշխանափոխությունը չի կարող տեղի ունենալ փողոցի միջոցով և միակ լեգիտիմ տարբերակը դրան հասնելու՝ ընտրություններն են:

Դիցուք՝ այդ կարծիքն ու համոզմունքն է արտահայտել առողջապահության նախկին նախարար, այժմ պատգամավոր Արսեն Թորոսյանը:

Ահա Թորոսյանի անկեղծացումը Մեդիամաքսին այն մասին, թե ինչպես էր ինքը ժամանակին փողոց փակում և մասնակցում իշխանափոխությանը:

Բնականաբար, փողոցային պայքարի գլխավոր ջատագովն էր այսօր այդ պայքարի արդյունքում վարչապետի աթոռը զբաղեցրած Նիկոլ Փաշինյանը: Նա պնդում էր, որ գործող իշխանություններից ազատվելու միակ հնարավորությունը դա փողոցային ակտիվ պայքարն է:

Ահա նույն Փաշինյանի կոչը՝ արդեն իշխանության գալուց ամիսներ անց:

Հեղափոխության օրերին Արարատի ապագա մարզպետ Գարիկ Սարգսյանը բոլորին կոչ էր անում սկսել բողոքի ակցիաներ, փողոցներ փակել:

Արդեն ի պաշտոնե Գարիկ Սարգսյանը որոշեց, որ ճիշտը Սահմանադրության պահանջներին համապատասխանող կարգով իշխանության ձևավորումն է, իսկ փողոց փակելը հարցի ողջամիտ լուծման տարբերակ չէ:

Հեղափոխության օրերին ակտիվ փողոց փակող և ելույթ ունեցողներից մեկն էլ Ռուբեն Ռուբինյանն էր:

Պաշտոնի անցնելուց հետո Ռուբեն Ռուբինյանը վստահ է, որ ցանկացած ընդդիմադիր ուժ պետք է ձգտի իշխանության հասնել նախ և առաջ ընտրությունների միջոցով:

ՔՊ-ական պատգամավոր Վահագն Ալեքսանյանը 2018-ին ջանասիրաբար փողոց էր փակում:

Այսօր արդեն պատգամավորի կարգավիճակում գտնվող Ալեքսանյանը գրեթե յուրաքանչյուր օր քննադատում է փողոց փակող և բողոքի խաղաղ ակցիաներ իրականացնող քաղաքացիներին` պնդելով, որ նրանք վտանգի տակ են դնում երկրի կայունությունը և սահմանների անվտանգությունը:

Հեղափոխության օրերին Լենա Նազարյանը գրեթե չէր իջնում հեղափոխական բեմից:

Այդ բեմից կոչեր էին հնչում անցնել ավելի կտրուկ և վճռական գործողությունների:

Լենա Նազարյանը այսօր պնդում է, որ անգամ եթե պետք է տեղի ունենան փոփոխություններ, դրանք պետք է տեղի ունենան կայուն միջավայրում, առանց ցնցումների: