Նախկին պաշտոնյա հանքատերերը շարունակում են «պլստալ»

Պղնձի և մոլիբդենի հանքերի սեփականատերերը շարունակում են գտնվել իշխանությունների ուշադրության կենտրոնում: Սակայն, ոչ թե այն պատճառով, որ իշխանությունները փորձում են հասկանալ՝ ինչպես եղավ, որ մի շարք նախկին պաշտոնյաներ դարձան հանքերի սեփականատերեր, այլ այն պատճառով, որ այդ հանքերին պարբերաբար արտոնություններ են տրվում:

Կառավարության վերջին արտոնությունն էլ վերաբերվում էր հենց պղինձ և մոլիբդեն արտահանող ընկերություններին: Իսկ ո՞ւմ են ընդհանրապես պատկանում Հայաստանի պղնձի, մոլիբդենի և մյուս օգտակար հանածոներով հանքերը:

Բնապահպանության նախկին նախարար, ներկայիս ՀՀԿ խմբակցության պատգամավոր Վարդան Այվազյանի ընտանիքին է պատկանում «Ակտիվ լեռնագործ» ՍՊԸ-ն, որը  ընդերքօգտագործման իրավունք ունի Սյունիքի մարզի Այգեձորի պղինձ-մոլիբդենային հանքավայրի Կենտրոնական տեղամասի համար։ 2012-ի հոկտեմբերին բրիտանացի ներդրողները «Հայկական ժամանակ» օրաթերթում հրապարակած հաղորդագրությամբ հայտարարեցին, որ 2013-ի սկզբին պատրաստվում են շահագործել երկու նախագիծ՝ Բազումի երկաթի հանքավայրը Լոռու մարզում եւ Ազատեկի ոսկի-բազմամետաղային հանքավայրը Վայոց Ձորում: Ըստ Հետք պարբերականի այս հանքերի հետ էլ Այվազյանն ուղղակի և անուղղակի կապ ունի:

Հանքերի հետ մեծ սեր ունի նաև նախկին վարչապետ Հովիկ Աբրահամյանը և նրա ընտանիքը: «Ջուլի» ՍՊԸ-ն հիմնականում զբաղվում է օգտակար հանածոների արդյունահանման նպատակով երկրաբանական ուսումնասիրություններով: 100 տոկոս բաժնետերը Արգամ Աբրահամյանն է: ՍՊԸ-ին տրամադրել է թույլտվություն, որպեսզի վերջինս ուսումնասիրի Վայոց ձորի մարզի Ելփինի պղինձ-մոլիբդենային պաշարները: Նախկինում այս տարածքի օգտակար հանածոների ուսումնասիրությամբ զբաղվում էր Արգամ Աբրահամյանին 100%-ով պատկանող մեկ այլ ընկերություն՝ «Արգամիկ» ՍՊԸ-ն: 

Շեկաղբյուրի ոսկի-բազմամետաղային հանքերևակման երկրաբանական ուսումնասիրությունների հայտ էր ներկայացրել՝ ըստ մամուլի ՀՀԿ-ական նախկին պատգամավոր Վահրամ Բաղդասարյանին պատկանող «Միռամ» ՍՊԸ-ն:  Թեեւ կիսաբերան հերքումներ հնչել են, որ Բաղդասարյանը կապ ունի այս ՍՊԸ-ի հետ, այնուամենայնիվ մամուլը շարունակում է գրել այդ մասին։

Ակնհայտ է, որ հանքատեր նախկին պաշտոնյաները Նոր Հայաստանում իրենց վատ չեն զգում, առնվազն նրանց բիզնեսին որևէ մեկը չի դիպչում, իսկ հաճախ էլ, ինչպես օրինակ պնղձի և մոլիբդենի դեպքում, արտոնություններով նպաստում են վերջիններիս բիզնեսի զարգացմանը...