Նախկին լրագրող պաշտոնյաների լռությունն ու իշխանության «քաղցրությունը»

Նիկոլ Փաշինյանի հրաժարականի պահանջով Հայաստանում սկիզբ առած անհնազանդության խաղաղ ակցիաները այսօր այնքան էլ խաղաղ չէին, այն առումով, որ իրավապահները բացահայտ ոչ համաչափ բռնի ուժ էին կիրառում անգամ բողոքի ակցիաները իրականացնող, իրենց աշխատանքը իրականացնող լրագրողների հանդեպ: Արդյունքում ունենք դեպքեր, երբ լրագրողները ստացել են մարմնական վնասվածքներ, կորցրել են գիտակցությունը և այլն: 

Ժամանակին, իսկ ավելի ճիշտ՝ 2018 թվականին, Նիկոլ Փաշինյանի ներկայիս պաշտոնյա գործընկերները լրագրողական համայնքի ներկայացուցիչներ էին և անչափ ծանր էին տանում, երբ լրագրողների հանդեպ նախկին իշխանության ներկայացուցիչները, որ իրավաչափ գործողություններ էին կատարում: Ներկայիս ՔՊ-ական պատգամավոր Սիսակ Գաբրիելյանը 2018-ին Ազատություն ռադիոկայանի լրագրող էր, բազմիցս անդրադարձել էր նախորդ տարիներին լրագրողների հանդեպ բռնության դեպքերին, նույնիսկ ինքն է դարձել հարձակման թիրախ:

Շիրակի մարզպետ Նազելի Բաղդասարյանը նույնպես նախկին լրագրող է, ահա նրա կենսագրությունը:

Փաստորեն «Մարդու եւ քաղաքացու իրավունքներն ու ազատությունները» գիտական աշխատության հեղինակը այսօր ոչ միայն լուռ է և չի արձագանքում իր նախկին գործընկերների հանդեպ իրականացվող բռնությանը, այլ մի բան էլ հրապարակային պախարակում է ընդդիմությանը և փաստացի արդարացնում դրանով իրավապահների սանձարձակ պահվածքը:

ՔՊ-ական պատգամավոր Վահագն Հովակիմյանը նույնպես նախկին լրագրող է, երկար տարիներ եղել է ընդդիմադիր Փաշինյանի թերթի գլխավոր խմբագիրը և բնականաբար անդրադարձել է լրագրողների հանդեպ կիրառվող բռնություններին՝ դատապարտելով դրանք:

Նույնը կարելի է ասել պատգամավոր Արեն Մկրտչյանի մասին: Նա նույնպես նախկինում լրագրող է աշխատել: 2015-ի հունիսյան դեպքերի ժամանակ նույնպես հայտնվել է տուժողի կարգավիճակում, ինչի մասին այն ժամանակ ահազանգում էին մի շարք լրագրողական կառույցներ

Ո՞ւր են այսօր նշված անձինք, ովքեր տարիներ առաջ իրենք էլ լրագրող էին, իրենք էլ հայտնվում էին իշխանությունների և իրավապահների թիրախում, իրենք էլ պայքարում էին լրագրողների իրավունքների պաշտպանության համար: Ինչո՞ւ են լռում, երբ իրենց գործընկերներին ՊՊԾ բարձրաստիճան պաշտոնյան ոտնատակ է տալիս՝ բառի բուն ու ուղղակի իմաստով: Իրենց անցjա՞լն են մոռացել, պաշտո՞նն է այդքան քաղցր բան, թերևս՝ երկու պատճառը մեկում...: