Լևոն Տեր-Պետրոսյանի քողարկված «օգնության ձեռքը»` Նիկոլ Փաշինյանին

Հայաստանում ծայր առած ներքաղաքական պայքարի սրման ֆոնին հոդվածով է հանդես եկել առաջին նախագահ Լևոն Տեր-Պետրոսյանը: Վերջինս, ինչպես գիտենք, բավականին սուր հայտարարություններով է հանդես գալիս Նիկոլ Փաշինյանի դեմ, նրան անվանում ընդհուպ մինչև «ազգակործան պատուհաս»: Սակայն, որքան էլ որ Լևոն Տեր-Պետրոսյանը փորձում է արտաքուստ դիստանցիա պահել ՔՊ-ից և Փաշինյանից, կասկածից վեր է` երբ վարչապետը հայտնվում է քիչ թե շատ դժվարին իրավիճակում, նրան օգնության է հասնում հենց առաջին նախագահը:

Դիցուք, երեկ Լևոն Տեր-Պետրոսյանը իր հոդվածում նշել էր մասնավորապես հետևյալը. «Սերժ Սարգսյանի թեթև ձեռքով Նիկոլ Փաշինյանին փակցվել է «կապիտուլյանտ» պիտակը, ինչը թեև դիպուկ է, բայց կես-ճշմարտություն: Իրականում կապիտուլյացիայի է ենթարկվել ոչ թե Փաշինյանը, այլ Հայաստանը. Փաշինյանն ընդամենը ստորագրել է Հայաստանի կապիտուլյացիայի ակտը»:

Ի՞նչ է սա, եթե ոչ Փաշինյանի արդարացման, կամ եթե կուզեք՝ կես-արդարացման փորձ: Մի կողմից Փաշինյանին «ազգակործան պատուհաս» հռչակող Տեր -Պետրոսյանը մյուս կողմից տողատակով մաքրում է այդ նույն Փաշինյանին դավաճանի պիտակից:

Նախորդ տարի  Հանրային հեռուսատընկերության եթերում Լեւոն Տեր-Պետրոսյանն ուղիղ ասաց, որ Ռուսաստանը Հայաստանում ուղիղ խոսում է միայն մեկ մարդու՝ Նիկոլ Փաշինյանի հետ, նրա հետ է պայմանավորվում ու նրա հետ է տեղեկություն փոխանակում, թե ինչպիսի պլաններ ունի Հայաստանի եւ ընդհանրապես տարածաշրջանի հետ: Վարչապետի հասցեին ուղղված սուր քննադատություններին զուգահեռ՝ Տեր-Պետրոսյանի ասածներից կարելի է ենթադրել, որ որքան էլ ավելանում են պնդումները, թե ռուսները ուզում են փոխել Փաշինյանին, կա՛մ ճիշտ չեն, կա՛մ այդքան էլ այդպես չեն: Սա նույնպես Փաշինյանի թիկունքը պահելու քողարկված փորձ էր:

2021 թվականի մայիսին, երբ ընդդիմությունը բավականին ակտիվ պայքար էր սկսել Փաշինյանի հրաժարականի պահանջով, Տեր-Պետրոսյանը նույն Հանրայինի եթերում հայտարրեց. «Լինում են վատ իշխանություններ, լինում են բռնապետական, վատ երկար տարիներ, դրանցից հեշտ է ազատվելը, ամենավտանգավորը քաղաքացիական պատերազմներն են»: Սա, ըստ էության, հանրության շրջանում քաղաքացիական պատերազմի մասին թեզը գցելու և դրանով բողոքի ալիքը կոտրելու փորձ էր: Իսկ ո՞ւմ էր դա ձեռնտու` եթե ոչ Փաշինյանին:

Այն բանից հետո, երբ ԳՇ-ն տարածեց իր հայտնի հայտարարությունը, և իշխանությունը որոշակի առումով գտնվում էր ցայտնոտային վիճակում, կրկին առաջինը ասպարեզ ելավ Տեր-Պետրոսյանը և հայտարարեց, որ իշխանափոխության հարցը պետք է լուծվի բացառապես սահմանադրական ճանապարհով, ինչի նախապայմանն իշխանության եւ ընդդիմության միջեւ փոխզիջման անհապաղ կայացումն է: Մի կողմից՝ առաջին նախագահը որևէ սխալ շեշտադրում այստեղ չի անում, սակայն կարևոր է հասկանալ ասվածի համատեքստը և այն քաղաքական իրավիճակը, որում արվել է նման հայտարարությունը: Այդ դեպքում պարզ է դառնում, թե առավելապես կողմերից որ մեկին էին ձեռնտու նման շեշտադրումները:

Չմոռանանք, որ Լևոն Տեր-Պետրոսյանը Փաշինյանին հրապարակավ այսչափ քննադատելու հետ մեկտեղ շարունակում է մնալ ՀՀ միակ նախկին ղեկավարը, ում դեմ Փաշինյանի իրավապահ համակարգը քրեական գործ դեռևս չի հարուցել: Իսկ կարկառուն ՀՀՇ-ականները շարունակում են մնալ իշխանության վերին էշելենում: Թերևս, սա ինչ-որ բանի մասին ամեն դեպքում վկայում է...