Միլիոններ՝ ոչինչ չանելու դիմաց. ինչպես են «ձգել գոտիները» պաշտոնյաները

Վարչապետ Նիկոլ Փաշինյանը հեղափոխությունից հետո բազմիցս էր հայտարարել, որ այն կառույցները, որոնց գոյությունը ՀՀ քաղաքացիներին ոչինչ չեն տա, իրենք էլ բեռ կլինեն ՀՀ բյուջեի վրա՝ օպտիմալացվելու են: Անցել է չորս տարի, սակայն վերը նշված կառույցները ոչ միայն չեն օպտիմալացվել, այլ մի բան էլ շարունակում են ոչնչի դիմաց բյուջեից միլիոններ ստանալ:

Այդ կառույցներից մեկն է ԱՆ-ի «Հիվանդությունների վերահսկման և կանխարգելման ազգային կենտրոն» ՊՈԱԿ-ը, որի տնօրենը Արտավազդ Վանյանն է: Առաջին հայացքից լուրջ անուն ունեցող այս ՊՈԱԿ-ը պետք է կատարեր հսկայածավալ աշխատանք, որպեսզի հիվանդությունները կանխարգելվեին, վիրուսները ժամանակից շուտ հայտնաբերվեին և տեղյակ պահվեր ազգաբնակչությանը: Բանից պարզվում է, որ այս խուլ ու համար, վիրուս բռնող հիմնարկը, այս չլսված ու քաղաքացիների համար ակնհայտ ոչինչ չանող կառույցը ՀՀ պետական բյուջեից միայն 2018 թվականի համար ստացել է 1 միլիարդ 873 միլիոն 580 հազար 700 դրամ: Դոլարային լեզվով ասած՝ 4 ու կես միլիոն դոլար բյուջեից տրամադրում են մի կառույցի, որի լինել-չլինելը մեզ ոչինչ չի տալիս: Այն, որ կառույցը ոչ վերահսկում է, ոչ էլ կանխարգելում է հիվանդությունները, պարզ դարձավ նաև համավարակի բռնկումից հետո, սակայն դա չի խանգարում կառավարությանը գումարներ դուրս գրել սույն կառույցը ֆինանսավորելու համար:

Կառավարության կողմից ստեղծված «Հայաստանի պետական հետաքրքրությունների ֆոնդ» ՓԲԸ-ն, որի տնօրենների խորհրդի նախագահը Տիգրան Ավինյանն է՝ իշխող «Քաղաքացիական պայմանագիր» կուսակցության Երեւանի քաղաքապետի ապագա թեկնածուն, նույնպես աչքի չի ընկնում իր բուռն գործունեությամբ: Միևնույն ժամանակ, վերջինիս 95 միլիոն դրամ է հատկացվել:

Առանձնապես բուռն աշխատանքով աչքի չի ընկնում նաև Սփյուռքի հարցերով գլխավոր հանձնակատարի գրասենյակը, մինչդեռ նույն 2021 թվականի բյուջեով ՀՀ զարգացման գործընթացներում Սփյուռքի ներուժի ներգրավման նպատակով բյուջեից հատկացվել է 75,000.0 մլն. դրամ: Գրասենյակի ղեկավար Զարեհ Սինանյանը նշանակվելուց հետո աչքի է ընկնում միայն իր բազմաթիվ և որպես կանոն՝ անարդյունավետ վոյաժներով, բացի այդ, Սինանյանի գործունեության հետևանքով լուրջ վնաս է հասցվել Հայաստան-Սփյուռք հարաբերություններին, այն պարզ պատճառով, որ Սփյուռքի հետ վերջինիս երկխոսությունը, մեղմ ասած, չստացվեց:

Կառավարությանն առընթեր միջուկային անվտանգության կարգավորման պետական կոմիտեի մասին քաղաքացիները ընդհանրապես վերջերս տեղեկացան, երբ փոխվեց այդ կոմիտեի նախագահը, այժմ տվյալ պաշտոնը ժամանակավորապես զբաղեցնում է    կոմիտեի նախագահի տեղակալ Խաչատուր Խաչիկյանը, իսկ մինչ այդ երկար տարիներ կոմիտեն ղեկավարում էր Աշոտ Մարտիրոսյանը և նրա օրոք միայն պարգևավճարները կազմել են 158 հազար դոլար:  Կոմիտեն ահա այսքան աշխատակից ունի, սակայն թե ինչ բուռն գործունեություն են նրանք վարում՝ թերևս պետական գաղտնիք է: Վերջին հաշվետվությունը ընդհանրապես վերաբերվում է 2020 թվականին: 2022 թվականի ծրագրերի ֆինանսավորման համար բյուջեից հատկացվել է 368424 հազար դրամ, մնում է հասկանալ՝ այդ ինչ ծրագրեր են:

Շուկայի վերահսկողության տեսչական մարմինը իր գոյության մասին հիշեցնում է լավագույն դեպքում տարին մեկ երկու անգամ, ղեկավարում է այս կառույցը Արմեն Կոտոլյանը: Կառույցի 2021 թվականի բյուջեի կատարողականը խոսում է ինքն իր փոխարեն: Եվ այստեղ խնդիրը այն չէ, որ կառույցը դիցուք ստուգումներ չի իրականացնում, խնդիրը նրանում է, որ այդ ստուգումներից, տնտեսվարողներին տուգանելուց հետո շուկայում միևնույն է` իրավիճակ չի փոխվում, և խախտումների սիհարահար տնտեսվարողները միևնույն է շարունակում են իրենց սև գործը:

Ինչպես տեսնում ենք՝ կառավարության գոտիները ձգելու կոչը վերաբերվում է միայն հպարտ քաղաքացիներին, մինչդեռ նույն կառավարությանը առընթեր շարունակում են գործել և պետական բյուջեից միլիարդների ֆինանսավորում են ստանում կառույցներ, որոնց ամենօրյա աշխատանքի պտուղները որևէ կերպ չեն երևում, կատարած աշխատանքի ՕԳԳ-ն էլ գրեթե զրոյական է: