Եղբայրն «ազատ վարքի» տեր անչափահաս քրոջ հետ սեռական հարաբերություն է ունեցել

Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանում Վլադիմիր Գրիգորյանի նախագահությամբ շարունակվեց Արմեն Պետրոսյանի գործի դատավարությունը: Դատարանը լսեց մեղադրող և պաշտպանական կողմերի վիճաբանությունները: Մեղադրանքը պաշտպանող դատախազն իր ճառում ասաց, թե Արմեն Պետրոսյանին առաջադրված մեղադրանքները՝ ակնհայտ տասնվեց տարին չբոլորած աղջկա հետ սեռական հարաբերություններ ունենալը, նույն անչափահաս աղջկան գողության կատարման մեջ ներգրավելը և նրան գողության դրդելը, հաստատվել են ոչ միայն նախաքննության ընթացքում, այլ նաև դատաքննության ժամանակ: Հիշեցնենք, որ այս անչափահաս աղջիկը Արմեն Պետրոսյանի քեռու աղջիկն է, և Պետրոսյանը մեղսագրված ոչ մի արարքի համար իրեն մեղավոր չի ճանաչում:

Ըստ մեղադրողի՝ նախաքննական մի ժամանակահատվածում տուժող անչափահաս աղջիկը, ընկնելով Արմենի մոր՝ իր հորաքրոջ և իր հոր՝ Արմենի քեռու ազդեցության տակ, փոխել էր մեղադրող ցուցմունքը, դիմումներ գրել քննիչին ու դատախազին և հայտնել, թե նախկինում սուտ է ասել: Սակայն շուտով աղջիկը հասկացել էր, որ իրականությունը պիտի ասի, և վերստին ասել էր ճիշտը՝ որ Արմենը իր հետ սեռական հարաբերություններ էր ունեցել և դրդել էր գողանալ տատի ոսկեղենը, ինչը և ինքն արել ու ոսկեղենը հանձնել էր Արմենին: Մեղադրողի կարծիքով՝ տուժող աղջկա այն ցուցմունքներն էին արժանահավատ, որոնք մեղադրում էին Արմենին: Վերջինիս մեղքը ապացուցվել էր նաև տատիկի, աղջկա եղբոր, ընկերուհու ցուցմունքներով: Դատարանում ամբաստանյալի մայրն ու տուժողի հայրը ամբաստանյալին իրենց պաշտպանության տակ առան, դրա համար էլ նրանց ցուցմունքները մեղադրողը անարժանահավատ գնահատեց: Մեղադրողն ընդգծեց մեղսագրված արարքների հանրային վտանգավորության բարձր աստիճանը. չէ՞ որ խոսքը գնում էր անչափահաս աղջկա հետ սեռական հարաբերություններ ունենալու և նրան հանցագործության մեջ ներգրավելու, հանցանքի կատարման դրդելու մասին: Պետրոսյանի պատասխանատվությունը ծանրացնող հանգամանքներ դատախազը չմատնանշեց, իսկ որպես մեղմացնող հանգամանքներ նշեց, որ Պետրոսյանը երիտասարդ է, նախկինում դատապարտված չի եղել, առաջին անգամ է կատարել հանցավոր արարքներ: Մեղադրողը արձանագրեց, որ հետախուզման մեջ գտնվող ամբաստանյալին Մինվոդիից Հայաստան տեղափոխելու համար ոստիկանության երեք աշխատողի օրապահիկը՝ երկու կամ երեք օրվա համար, ստույգ նշված չէ, եղել էր մոտ 914 հազար դրամ, հյուրանոցի համար ծախսվել էր մոտ 800 հազար դրամ, աշխատակիցների ճանապարհածախսը՝ 594 հազար 747 դրամ, Պետրոսյանի ճանապարհածախսը՝ 94 հազար 037 դրամ: Միով բանիվ՝ որպես դատական ծախսեր ամբաստանյալի տնտեսությունից հօգուտ պետբյուջեի պետք է բռնագանձվի 2 միլիոն 418 հազար 110 դրամ: Մեղադրողը միջնորդեց առաջադրված բոլոր մեղադրանքները հիմնավորված գնահատել և Արմեն Պետրոսյանին դատապարտել 4 տարի ազատազրկման: Հաշվակցել կալանքի տակ նրա անցկացրած յոթ ամիսը և վերջնական պատիժ սահմանել 3 տարի 4 ամիս 27 օր ազատազրկում: Տուժողը ճառելու իր իրավունքից չօգտվեց՝ հայտարարելով. «Ոչ մի բան չեմ ուզում ասեմ»:

Ամբաստանյալ Պետրոսյանի շահերի պաշտպան Վաղինակ Աթոյանն իր ճառն սկսեց զարմանքով, որ առանց մարդու հանցանքը հիմնավորելու՝ նրա համար պատժաչափ է միջնորդվում: Պաշտպանը վերլուծեց առաջադրված մեղադրանքները և՝ թե ինչի վրա են դրանք հիմնված: Անչափահասի հետ սեռական հարաբերություններ ունենալու մեղադրանքը հիմնված է միայն անչափահաս տուժողի նմանատիպ մի քանի ցուցմունքի վրա: Տուժողը նշել է, թե հորաքրոջ տղայի՝ Արմենի հետ հանդիպել է, երբ յոթերորդ դասարանում էր: Հենց այդ ժամանակ Արմենը նոր էր Ռուսաստանից եկել Հայաստան: Մի քանի հանդիպումից հետո իրենք «ադյալներ» էին վերցրել, իջել «Հաղթանակ» կամրջի տակ և այնտեղ սեռական հարաբերություններ ունեցել: Երկու օր: Ըստ տուժողի՝ ինքը կույս էր եղել, սակայն «ադյալի» վրա ոչ մի հետք չէր մնացել: Պաշտպանն անդրադարձավ տուժողի եղբոր, ընկերուհու ցուցմունքներին, որոնք դատարանում ասացին, թե հինգերորդ-վեցերորդ դասարանից աղջիկն արդեն «ազատ կյանքով» էր ապրում, դասերից փախչում էր, ինչի պատճառով եղբոր ու քրոջ միջև կոնֆլիկտներ էին առաջանում: Նման վարքագծի պայմաններում ինչո՞վ է հիմնավորված, որ անչափահասը կույս էր, և Արմենն առաջինն է եղել, որ սեռական հարաբերություններ է ունեցել նրա հետ: Դատաբժշկական փորձաքննության եզրակացությամբ՝ փորձաքննության պահին տուժողի կուսաթաղանթը խախտված է եղել, սակայն դա այնքան վաղ էր կատարվել, որ արդեն հնարավոր չէր եղել ստույգ ինչ-որ ժամկետ նշել: Ըստ գործի տվյալների՝ աղջիկը կատարվածի մասին տատին պատմել էր դեպքից մի քանի ամիս անց: Հայ ընտանիքի բարոյական տատիկը կատարվածի համար չէր բողոքել, այլ սկսել էր բանակցություններ վարել Արմենի ընտանիքի հետ ու սակարկել էր ինչ-ինչ գումարների շուրջ: Միայն պահանջած գումարները չստանալով՝ անչափահաս աղջկա հետ տատը ոստիկանություն էր գնացել, որտեղ աղջիկը հայտարարել էր մոտ երկու տարի առաջ կատարված դեպքերի մասին: Տուժողի փոփոխական ցուցմունքները, մեղադրական ցուցմունքներից նրա հրաժարվելը հաշվի չառնելը, ըստ պաշտպանի, հավասարազոր կլինի արդարությունը հաշվի չառնելուն: Գողության մեջ անչափահասին ներգրավելու, նրան գողության դրդելու մեղադրանքները ևս, պաշտպանի կարծիքով, ապացուցված չէին: Տուժողը իր դիմումներում նշել էր, թե տնից վռնդված լինելով և ապրելու տեղ չունենալով՝ գողացել էր տատի ոսկեղենը, որ կարողանա վարձով ինքնուրույն ապրել: Տուժողը պաշտպանի ճառի այս հատվածում զայրացած վեր ցատկեց ու, չենթարկվելով դատավորի կարգադրությանն ու կարգադրիչի ջանքերին, դահլիճից դուրս եկավ: Միայն պատճառաբանեց. «Թե չէ՝ կռիվ կանեմ»: Նման վարքագիծը բնութագրական է դեռ տասնութը չլրացած այս աղջկա համար: Պաշտպանը նշեց, որ աղջիկը դատապարտվել է տատի ոսկեղենի գողության համար: Այդ գործի քննության ընթացքում նա Արմենի անունը չէր տվել, այլապես Արմենի նկատմամբ ավելի վաղ կհայտարարվեր հետախուզում, չէ՞ որ, ըստ այս քրեական գործի՝ Արմենը աղջկա հանցակիցն էր: Քննիչին ու դատախազին ուղղված իր դիմումի մեջ աղջիկը նշել էր, թե Արմենի անունը տվել էր, որովհետև ոսկեղենը գողացել էր ու վախեցել էր տատից: Պաշտպանը տուժողի և տատի մեղադրող ցուցմունքների մասին ասաց, թե հինգ ցուցմունք է վերցվել՝ բոլորն էլ նույնն են, ասես պատճենահանված լինեն, դրանք ոչ թե հինգ, այլ մեկ ապացույց են, փաստորեն: Արմեն Պետրոսյանը, վատառողջ լինելով, արդեն յոթ ամիս կալանքի տակ է, վերջին անգամ հարցաքննվել է 2011 թվականի դեկտեմբերին: Դրանից հետո որևէ գործողություն չի կատարվել, միայն կալանքը երկարացնելու-չերկարացնելու վերաբերյալ բողոքներ են քննվել տարբեր ատյաններում: Պաշտպանն ուռճացված համարեց ներկայացված դատական ծախսերը: Նրա կարծիքով՝ անմեղ մարդուն Ռուսաստանից բերել են, մեղադրանքները չեն հիմնավորել, հիմա էլ պարտադրում են իր գրպանից վճարել տեղափոխման համար կատարված ծախսերը: Ըստ պաշտպանի՝ ծախսված գումարները պետք է համեմատել կառավարության որոշումով ամրագրված գործուղման ծախսերի հետ, նա կասկած հայտնեց, թե բարձրաստիճան երեք պաշտոնյաներն անգամ երեք օրում որպես օրապահիկ կծախսեին մոտ 915 հազար դրամ: Մինվոդիից Հայաստան այնքան էլ հեռու չէ, իսկ կատարված ծախսերի գումարը՝ մոտ երկուսուկես միլիոն դրամը, խիստ ուռճացված էր թվում պաշտպանին: Արմեն Պետրոսյանը մշտապես բնակվել է Մինվոդիում, նա չի թաքնվել, այնտեղ կայուն աշխատանք է ունեցել: Հայաստան գալով՝ ինքն է մորը գումարներ տվել, ըստ պաշտպանի՝ ինչո՞ւ պիտի անչափահաս բարեկամուհուն դրդեր, որ նա գողանա տատի ոսկեղենը: Կամ Ռուսաստանում ապրող, այնտեղի կյանքը վայելող տղան պիտի գար Հայաստան ու հենց անչափահաս բարեկամուհու հե՞տ սեռական հարաբերություններ ունենար: Պաշտպանը դատարանի ուշադրությունը սևեռեց տուժողի հոր ցուցմունքի վրա: Վերջինս դատարանում աղջկա վարքագիծը դատապարտող ցուցմունքներ տվեց ու չհավատաց ներկայացված մեղադրանքներին:

Ինչո՞ւ պիտի հայկական ընտանիքի հայրը իր աղջկան զրպարտեր, նրան ցեխը մտցներ՝ իր քրոջ տղային պաշտպանելու համար: Պաշտպանի կարծիքով՝ հայրը դառը ճշմարտությունը ներկայացրեց դատարանում, պատմեց, թե ինչ միջոցների էին դիմել աղջկա վարքն ուղղելու համար, սակայն անզոր էին եղել: Տասնյոթամյա աղջիկն այսօր Թուրքիա ու Վրաստան է գնում «ֆռռալու», և Թուքիայում նրան Եվա են ասում: Պաշտպանը միջնորդեց հանցադեպի բացակայության հիմքով կարճել գործի վարույթը, Արմեն Պետրոսյանին արդարացնել ու անպարտ ճանաչել: Ամբաստանյալ Արմեն Պետրոսյանը ամբողջ դատաքննության ընթացքում իրեն շատ համեստ էր պահում, խոսում էր կարճ ու համեմատաբար գրագետ: Որպես ճառ՝ նա ասաց, թե իրեն անմեղ է համարում: Ասաց նաև, որ ինքը երբեք չէր օգտվի բարեկամուհու թեթև վարքից ու նրա հետ հարաբերություններ չէր ունենա: Դատարանը որոշեց նիստը հետաձգել, տուժողին հաջորդ նիստին հնարավորություն տալ ռեպլիկով հանդես գալու: Եթե, իհարկե, հախուռն աղջիկը հաջորդ նիստին ներկայանա դատարան:

Աղբյուրը՝ 1in.am