Վերջին շտրիխը` նոր պատուհաս

Նախագահական ընտրություններ, Երևանի ավագանու ընտրություններ, Սուրբ Հովհաննես եկեղեցու բացում. այս, և ոչ միայն այս, այլ բոլոր երևույթներն արդեն անցյալում են, ժամանակն է արդեն անցնել այն աշխատանքներին, որոնք ենթադրում էին այս ընտրություններն ու բացումները:

Կառավարության նոր կազմ, հին դեմքեր, և, ինչպես արդեն պարզվում է, գազի նոր սակագին, այսինքն՝ կառավարության ռեստավրացիան ռեստավրացրեց նաև Հայաստանում գազի գինը՝ այն գրեթե կրկնապատկելով: Իսկ ընտրություններից առաջ եղած տվյալներով՝ չէր թանկանալու ոչինչ` ո՛չ գազը, ո՛չ հոսանքը, ո՛չ ջուրը, սակայն այսօր արդեն պետությունը գտնվում է այլևս նոր հարթակում, որտեղ կախումը ոչ թե ժողովրդից է իշխանությունների համար, ինչպես, օրինակ, ընտրությունների ժամանակ, այլ այս անգամ արդեն կախումը ռադիկալորեն տարբերվում է նախորդից. այսօր արդեն հասարակությունն ու ժողովուրդն է կախված ռեժիմից ու իշխանություններից։ Սա հասկանալի պետք է լիներ դեռևս մայիսի 5-ին ռեժիմի տարած վերջին հաղթանակից հետո:

Այս պարագայում մի՞թե գործող իշխանությունների խոսքերը միայն պոպուլիստական ստեղծագործ մտքի արգասիքն էին։ Որքան էլ որ դժվար լինի ընդունել, բայց, այո, այսօր հենց այդ իրավիճակում է հայտնվել հայը իր հայրենիքում, երբ ռեժիմը խաբում է քեզ՝ նայելով ուղիղ աչքերիդ մեջ:

Իհարկե, գազի գնի հնարավոր աճը կանխատեսվում էր դեռևս նախորդ տարի, անգամ ընտրություններից հետո թանկանալու վարկածն էր արդիական, սակայն իշխանությունները կա՛մ ժխտում էին դա, կա՛մ ճողոպրում. և ահա ունենք այն, ինչ ունենք: Այս ամենից զատ՝  նաև խոսակցություններ էին շրջանառվում, որ այն զսպաշապիկը, որը կարող էր թույլ չտալ իրադարձությունների նման զարգացում, այսինքն՝ ընտրություններից անմիջապես հետո գազի գնի կտրուկ աճ, թանկացում, համարվում էր Կարեն Կարապետյանը, սակայն դրանք այդպես էլ մնացին խոսակցության մակարդակում:

Իսկ այսօր քաղաքական էլիտան նշում է ու վայելում է իր խմբակային, թիմային հաղթանակի բերկրանքը, այսօր կիզակետում Գագիկ Ծառուկյանի Փարավոն ժամանցային կոմպլեքսն է, որտեղ և մեկտեղվելու են բոլորը՝ քաղաքական դաշտում առկա թափթպուկներից մինչև հարգված անձնավորություններ, քանզի Գագիկ Ծառուկյանը հրավիրել էր բոլորին:

Ինչևէ, հետաքրքականը գազի գնի աճի ֆոնին` նույն Սամվել Կարապետյանի, նույն Սերժ Սարգսյանի և նույն Գագիկ Ծառուկյանի, ով միշտ ժողովրդի հետ է ու ժողովրդի կողքին, ուրախությունն ու հրճվանքն է, կարծես հենց այս հանգուցալուծմանն էին սպասում բոլորը, որի ենթատեքստը` արեցինք այն, ինչին արժանի էր այս ժողովուրդը:

Այո, իրականում հենց այդպես է, որ կա, բոլոր նրանք, ովքեր ընտրեցին, ովքեր կամովի կամ անկախ իրենց կամքից՝ տրվեցին խաղին, որը պլանավորված ու գծագրված էր դեռևս շատ վաղուց, այլևս դատապարտեցին իրենց հենց այս իշխանությունների քմահաճույքներին և կամակատարություններին:

Այսօր գազի սակագինը, կտրուկ աճելով, ենթադրում է միայն Հայաստանում սպասվող գնաճի գերբարձր տեմպեր, որը և կարող է դառնալ այն մղիչ ուժը, ինչի ազդեցությամբ արտագաղթի տեմպերը կունենան Հայաստանում դեռևս չլսված ու չտեսնված մակարդակ, չէ՞ որ Սերժ Սարգյսանը խոստացել է կենսաթոշակների, աշխատավարձերի կտրուկ բարձրացում, իսկ հավասարակշռության այդ դեպքում երկրի պետբյուջեն կարող է բերել միայն գնաճը, որը և արդեն սկսում է դառնալ պետության ու քաղաքացու համար նոր պատուհաս, երկրից հեռանալու նոր դրդապատճառ ու խթան:

Ո՞ւմ մեղադրել, մեղադրել իշխանությունների՞ն, որոնք կաշառեցին, մեղադրել իշխանությունների համար աշխատող թաղի տղերքի՞ն, թե՞ մեղադրել այն քաղաքացիներին, ովքեր կաշառվեցին՝ թողնելով բաց գոյատևման հույսի դռները, իհարկե, մեղավորներ գտնելը չէ, որ հնարավորություն կտա այս իրավիճակից խուսանավել, սակայն այն ինքնագիտակցության մակարդակը, որն այսօր առաջնորդում է այս բոլոր անհատներին ու խմբավորումներին, կարող է դառնալ այն սկիզբը հավերժական վերջի, որը կլինի անխուսափելի Հայաստանի Հանրապետության համար՝ նման արտագաղթի տեմպերը՝ գնաճի նման բարձր մակարդակը և երկրում ընդդիմադիր դաշտի իսպառ վերացումը հաշվի առնելով հանդերձ:

Այս պարագայում արդեն ազգային շահն ու ազգային շահերից բխող գաղափարները վերածվում են ընդամենը մատի փաթաթանի, ընդամենը պոպուլիստական ստեղծագործությունների, որոնք կարող են դառնալ ազգային անվտանգության հիմնարար ու հիմնական սպառողն ու սպառնացողը՝ թողնելով միայն անհատների շահերի հնարավոր բախման խնդիրը արդիական ՀՀ կենսագործունենության ապահովման համար:

Գևորգ Ավետիսյան

Լուսանկարը` panorama.am-ի