Նախարարն էլի խայտառակ եղավ. թողնում եք նախարար, որ ի՞նչ անեք…

Գյուղատնտեսության նախարար Սերգո Կարապետյանը հերթական անգամ խայտառակ եղավ: Թեև դատելով պաշտոնավարման ընթացքում այս նախարարի՝ այս ֆրոնտում արձանագրած «հաջողություններից», դա այս անձնավորության մոտ արդեն սովորություն է դարձել: Ավելի ճիշտ, այլ բան ակնկալել պարզապես չի էլ կարելի: Դժվար է ասել, թե Հովիկ Աբրահամյանի ընտանիքին պատկանող գործարանն աշխատեցնելիս Սերգո Կարապետյանի հատկապես ո՞ր որակներն էին գնահատվել՝ վերջինիս առաջ տանելու միտք հղանալիս, սակայն փաստը մնում է փաստ, որ մի բան է՝ շփման, հարցի ընկալման, պատասխանի կուլտուրայի՝ էլ չենք խոսում զուտ պրոֆեսիոնալ առումով ոլորտի ղեկավարման հատկանիշների նման մակարդակը, ասենք, հողը մշակող գյուղացու, մթերող կազմակերպության պատասխանատուի, գործարանի տնօրենի և մեկ այլ բան՝ նախարարի պարագայում:

Ներկա նախարարի որակական հատկանիշները հերթական անգամ ի ցույց դնողը նախկին նախարար Աղվան Վարդանյանն էր: Եթե նախկինում ինչ-որ տեղ կարելի էր առանձին լրագրողների հետ շփման ժամանակ բացահայտված ու արձանագրված անադեկվատությունը վերագրել լրագրողների սուբյեկտիվ ընկալմանը, ապա այս անգամ նման բացատրություններ թերևս անհնար լինի տալ՝ հաշվի առնելով, որ ամեն ինչ տեղի ունեցավ երկրի գլխավոր ամբիոնում՝ Ազգային ժողովի և կառավարության աչքի առաջ՝ դեռ լրագրողներին ու մյուս ներկաներին չհաշված:

Սկզբում մի պահ թվաց՝ հարցը նախապես պայմանավորված է. պատգամավոր գործընկերը որոշել է լավություն անել նախարար գործընկերոջը, նրան տալ այդ շրջանում իր հետ կապված թեժ հարցը, որպեսզի վերջինս առանց հարկարծակի գալու նախապես մտածած պատասխանն արտաբերի:

Վարդանյանը, մեջբերում անելով լրատվամիջոցներից մեկին տված նախարարի հարցազրույցից, թե այս տարի ցանքատարածություններն ավելացել են 21 հազ. հա-ով, անասունների գլխաքանակը՝ 13 տոկոսով և որ տեղի ունեցած կարկտահարությունը չի կարող անդրադառնալ գյուղատնտեսության ցուցանիշների վրա, հնչեցրեց երեք հարց.

«Ինչպե՞ս կարող է դա չանդրադառնալ ցուցանիշների վրա: Որտեղի՞ց եք այդ թվերը վերցրել: Պատրա՞ստ է նախարարությունն այդ թվերն ապացուցել ՀՅԴ խմբակցության հետ հանդիպման ժամանակ»:

Կառավարության անդամը մոտեցավ խոսափողին, թղթերը դրեց դեմը և սկսեց դպրոցական ցերեկույթին մասնակցող աշակերտի նման հնարավորինս պաթետիկ ոճով կարդալ «արտասանությունը».

«Մայիսի 12-ին, այո՛, բնական աղետ է եղել Հայաստանում և տուժել են ոչ միայն Արմավիրի գյուղացիները, այլև՝ ե՛ս, դու՛ք, բոլո՛րս: Ժողովրդական մի լավ խոսք կա՝ ասում է՝ կարկուտը բարեկամ ու թշնամի չունի, որ գալիս է, բոլորն է տանում ու բոլորից է տանում…

Արմավիրցին այսօր օգնության կարիք ունի, պետական օգնության, տրամաբանված ու հասցեական օգնության, հավատացնում եմ ձեզ, արմավիրցին սրտաճմլիկ ամբիոնային սատարումների ու մեկ օրում գյուղատնտես դարձած հրապարակախոսների կարիքը չունի: Արմավիրցին հպարտ ու աշխատասեր մարդ է…

Քանի որ շատ լավ հասկանում է, որ հռետորներն մի քանի օրից կմոռանան իրեն ու կանցնեն մեկ այլ թեժ ու թեժացված թեմայի: Արմավիրում այդ աննախադեպ կարկուտի օրվանից մինչև օրս պետության գերակայությունն է նկատվում, որ չի գովազդվում և կուրծք պատռելու գործառույթ չունի: Սա պետություն է, որ պետություն խաղալու իրավունք չունի… (սա արդեն նախագահի «սփիչռայթերի» հետ ոտք մեկնելու փորձ էր՝ «Սա պետություն է, Սե՛րժ»-ի մոտիվներով… Լ.Կ.) և մնալու է Արմավիրի դաշտերում ու արմավիրցու կողքին, երբ հռետորները վազելու են այլ տեղ ինքնահաստատվելու:

Այո՛, այս արանքում ստիպված ենք նաև ժամանակ կորցնել մեծ ոգևորությամբ տարածվող ստի ու լեզվահարձակումների բացասական հոռետեսական հետևանքներին դիմակայելու համար»:

Եվ հենց այն ժամանակ, երբ ձայնը արձագանքման համար տրվեց Աղվան Վարդանյանին, ամեն ինչ ընկավ իր տեղը.

- Որևէ մեկ օրվա հռետորաբանություն իմ հարցի մեջ չկա: Եվ այս գործելաոճը ինձ համար անհասկանալի է, անընդունելի է: Ես Ձեզ առաջարկում եմ՝ այն Ձեր աշխատողը, որ այդ տեքստը գրել է և տվել է Ձեր ձեռքը, հիմա վերադարձեք նախարարություն և ազատեք աշխատանքից: Ես Ձեզ կոնկրետ երեք հարց եմ տվել, կոնկրետ երեք հարց՝ իմ երեք հարցերին փոխանակ պատասխանելու, Դուք էստեղ ի՞նչ եք անում: Կարդում եք, որ ի՞նչ անեք…

Հուսալ, թե Տիգրան Սարգսյանի կհաջողվի հեղափոխություն առաջացնել նաև Սերգո Կարապետյանի հետ, նշանակում է շփված չլինել Սերգո Կարապետյանի հետ: Իսկ թե նման անձնավորությանը հեղափոխություն առաջարկող կառավարության կազմում պահում են, որ ի՞նչ անեն, կիմանան պահողները…

Լուսինե Կեսոյան