Դուրդ չի գալիս, գնա՛ Ռուսաստան, ո՞վ է քեզ բռնել

«Վերնիսաժ որ գնում ես, զզվանքդ գալիս ա»,- 2010թվականին հերթական ասուլիսներից մեկի ընթացքում Երեւանի քաղաքապետ Կարեն Կարապետյանի կողմից հնչեցրած այս խոսքերը վկայում էին այն մասին, որ Վերնիսաժի առեւտրականների գլխին մութ ամպեր են կուտակվում: Մի՞ֆ, թե՞ իրականություն:

Մեր գորշ իրականության մեջ տարիներ շարունակ բացօթյա առեւտրի արգելքի հետեւանքով սովի մատնված առեւտրականները քիչ էին, հիմա էլ հերթը հասել է Վերնիսաժի առեւտրականներին, որոնք եւս հայտնվել են ծայրահեղ վիճակում. նրանց խոսքերով` Երեւանի քաղաքապետարանը հաստատում է Վերնիսաժի սեփականաշնորհման փաստը եւ տարահանում առեւվտրականներին' զրկելով նրանց օրվա հացի փող վաստակելու «գերագույն հաճույքից»:

Զրուցեցինք Վերնիսաժի աշխատակիցների հետ, որոնք համաձայնեցին խոսել, եթե չներկայանան. «Տարիներ առաջ ՀՀ պետեկամուտների կոմիտեն պահանջում էր նրանցից մտնել հարկային դաշտ, ըստ որի յուրաքանչյուր առեւտրական շաբաթ եւ կիրակի օրերին իր զբաղեցրած տարածքի համար 1000-ական դրամ էր վճարում: Հետո, վաղեմի քաղաքապետ Կարեն Կարապետյանի հանձնարարականով պետք է դադարեցվեր Վերնիսաժի աշխատանքը, քանզի նա կոչ էր արել «ուժեղացնել» այնտեղ կանաչ գոտու առկայությունը: Համաձայն այդ կոչի` առեւտրականներին արգելել էին իրենց վաճառքի «ատրիբուտները» դնել այն տարածքում, որտեղ պետք է իրականացվեր կանաչապատում: Այսօր էլ տարահանում են' Հանրապետական մարզահամալիրին կից տարացք են տեղափոխում»:

Վերնիսաժի այսօրվա անմխիթար վիճակը վկայում է այն մասին, որ կանաչապատում իրականացնելու ֆինանսական մասի ապահովումը մինչ այսօր անլուծելի հարց է եղել, որը կարող էր լուրջ ֆինանսական ճեղքվածքի պատճառ հանդիսանալ, ավելի նպատակահարմար է վաճառել նման «գլխացավանքի բուն» հանրային նշանակության տարածքները, իսկ տեղում հյուրանոց կամ ռեստորան կառուցել:

Հ.Գ. Որ կողմից էլ նայես, մեկ է, բարձրաստիճան պաշտոնյաները մտածում են շարքային քաղաքացու մասին, սրտացավ են: Ի՞նչ օգուտ առավոտից իրիկուն ամառվա շոգին ու ձմեռվա բքին անիմաստ ու անպտուղ ժամանակ վատնել' անունը «Արվեստի գործ» դնելով, ավելի լավ չէ՞ խորովածա- կամ քյաբաբախեղդ լինել: Իսկ եթե դուրդ չի՞ գալիս, գնա Ռուսաստան, ո՞վ է քեզ բռնել:

Լենա Մկրտչյան