Սերժ Սարգսյանի վիճակը կրկնակի «կրիտիկական» է

Ֆեյսբուքյան իրականության մեջ կա այսպիսի մի երևույթ. այդ պահին «առյուծի կաթ խմած» կիսաֆեյք-օգտատերը մեծ-մեծ ստատուսներ է գրում, սրան-նրան հայհոյում, սպառնում, ծնող-քենի-բաջանաղ խառնում իրար, սակայն երբ արդեն իրական հարթակում հանդիպում է նույն մարդուն, ում համարձակորեն հայհոյում էր, վախից լավագույն դեպքում դառնում է «կուրկուրի ձագ», իսկ վատագույն դեպքում՝ տակդիրների կարիք է զգում։ Նման օգտատերերին անվանում են «օդ տռողներ»։

Հայաստանի քաղաքական դաշտում էլ նույն երևույթներն են, մանավանդ երբ խոսքը վերաբերում է արտաքին քաղաքականությանը։ Մինչ «մեծ եղբոր» հետ հանդիպումը` Հայաստանի իշխող կուսակցության ներկայացուցիչները վստահորեն հայտարարում էին, թե Հայաստանը պատրաստ է նոյեմբերին ԵՄ ասոցացման համաձայնագրի նախաստորագրմանը։ Վստահությունը, հավանաբար, գալիս էր նրանից, որ ՀՀԿ-ականները հույսները դրել էին իրենց ինքնահռչակ գրոյսմաստերի հերթական շախմատային կոմբինացիաների վրա, քանի որ մինչ օրս «մեծն կոմբինատորին» հաջողվում էր միաժամանակ վազել երկու նապաստակի հետևից՝ իհարկե ոչ մեկին չհասնելով։ Բայց ժամանակը պետք է ձգել, և լավ էլ ձգվում էր։

Սպասում էին կամ «մեծ եղբոր» հերթական «ապտակին», կամ էլ «մեծն շախմատիստի» հերթական «կռուտիտին»։ Արդյունքում` ո'չ մեկը եղավ, ո'չ էլ մյուսը. ապտակից այս անգամ Հայաստանի իշխանությունները խուսափեցին միանգամից հանձնվելու ճանապարհով և, բնականաբար, «կռուտիտի» կարիքն էլ չեղավ։ Դրա փոխարեն «կռուտիտի» կարիք կլինի սեփական ժողովրդի առջև, թե այդ ինչպես ստացվեց, որ մեր դե ֆակտո նախագահը միանգամից զիջեց դիրքերը. չէ՞ որ դրանից օրեր առաջ մեծ հաճույքով և ախորժակով նայում էր Եվրոպայի ուղղութամբ։

Ինչպես ասում են, երբ քեզ բռնաբարում են, և զգում ես, որ այլևս չես կարող դիմադրել, պարզապես թուլացրու քեզ և հաճույք ստացիր։
Հաճույք նախկինում էլ ստանում էինք, պարզապես մեզ չէինք դնում մեր երազած հերոսի տեղը և բազմակողմանի խաղեր չէինք տալիս։ Իսկ հիմա խաղացինք, այն էլ ինչպես…

Երկակի խաղը տանուլ տված է։ Ակնհայտ է, որ խաղը պետք է շարունակել մի ուղղությամբ, սակայն Սերժ Սարգսյանի վիճակը հիմա կրկնակի «կրիտիկական» է՝ ի՞նչ պիտի ասի Եվրոպային. չէ՞ որ այդ օրն էլ է գալու։

Լավ չեն խաղում…

Կարեն Վարդանյան