Հաջորդը՝ պաշտոնանկ մարզպետների ցուցակում. Արմեն Ղուլարյան

Lurer.com-ը սկսում է հոդվածաշար, որտեղ անդրադարձ կլինի Հայաստանի մարզպետների և համայնքապետերի գործունեությանը: Արդյոք այդ մարդիկ իրենց գործունեությամբ դյուրացնո՞ւմ են պետական կառավարումը, որևէ կերպ թեթևացնո՞ւմ են մարզերի բնակիչների հոգսաշատ առօրյան, թե՞ հերթական ամորֆ և պետական հսկայական միջոցներ գրպանող օղակն են:

Մենք կփորձենք փաստերի օբյեկտիվ շարադրանքով ստանալ հարցի պատասխանը: 

Սիրով կհրապարակենք նաև բոլոր հակառակ տեսակետներն ու փաստերը:

Շարքում առաջինը լինելու պատիվը` որպես «ամենաերկարակյաց» մարզպետի, տրված է Տավուշի մարզպետ Արմեն Ղուլարյանին:

Արմեն Ղուլարյանը Հայաստանի իշխանական համակարգի հնաբնակներից է: 1990-1996 թվականներին աշխատել է Իջևանի քաղաքային խորհրդի գործկոմում որպես նախագահի պաշտոնակատար, 1996-1999թ.՝ Իջևանի քաղաքապետ, իսկ 1999 թվականից՝ ՀՀ Տավուշի մարզպետ։ Փաստորեն, նա որպես մարզպետ պաշտոնավարում է արդեն 14 տարի՝ շուրջ մեկուկես տասնամյակ իշխանությունների համար մնալով միակ անփոխարինելի հենարանը:

Ինչ փոփոխություններ է արձանագրել մարզը նրա պաշտոնավարման տարիներին, քանի աշխատատեղ է ստեղծվել, անհայտ է, միայն հայտնի է, որ ավանդաբար քիչ արտագաղթի ցուցանիշ ունեցող տարածաշրջանում ևս արտերկիր մեկնողների թիվը աղետալի չափերի է հասել: Գյուղատնտեսությունը, զրկված լինելով պետական լուրջ աջակցությունից, դարձել է տնտեսության ոչ շահավետ ճյուղ. ավանդաբար խաղողագործությամբ զբաղվող շատ ընտանիքներ այս տարի դադարեցրել են զբաղվել գյուղատնտեսության այս ճյուղով, որովհետև բանկերը գյուղատնտեսությանը ֆինանսավորում են չափազանց բարձր տոկոսներով, իսկ մթերումները մշտապես կատարվում են ցածր գներով:

Եթե խոշոր արդյունաբերական` չգործող կամ կիսատ գործող ձեռնարկություններ ունեցող մարզերում գործազրկության բարձր մակարդակն ինչ-որ տեղ հասկանալի է, ավանդաբար գյուղատնտեսական աշխատանքում ներգրավված մարզի բնակիչները պետք է գործազրկության խնդիր չունենային մի փոքր պետական աջակցության դեպքում:

Տավուշը բացառիկ մարզերից է, որտեղ ճիշտ կառավարման շնորհիվ կարելի էր բարձր արդյունավետությամբ տնտեսություն ունենալ, որովհետև, բացի խորը արմատներ ունեցող գյուղատնտեսությունից, փայտի, քարի և այլ տեսակների արդյունահանումից, խիստ զարգացած է տուրիզմը՝ շնորհիվ անզուգական բնության:

Մինչդեռ ի՞նչ ճիշտ կառավարման մասին է խոսքը: Շատերին է հայտնի, որ տարիներ առաջ հիմնադրված Իջևանի «Քարարտ» քարի վերամշակման գործարանը, որը զբաղվում է ֆելզիտի և տրավերտինի մշակմամբ, պետք է կառուցվեր հանքերի մոտ՝ Նոյեմբերյանի շրջանում, սակայն խոսակցություններ տարածվեցին, որ մարզպետն արգելել է գործարանի կառուցումը Նոյեմբերյանում և պահանջել է, որ կառույցը լինի միայն իր հայրենի Իջևանում: Դժվար է ասել՝ գավառական հայրենասիրությունն էր այդ քայլի պատճառը, թե` սեփական փայաբաժնի մասին խոսակցությունները, սակայն ակնհայտ է, որ մարզպետի արգելքի պատճառով գործարանը մեծ վնասներ է կրում: Պատկերացրե՛ք՝ որքան է ավելանում հումքի ինքնարժեքը, երբ քարը ավտոքարշակներով գործարան հասցնելու համար 70-80 կմ լրացուցիչ ճանապարհ է անցնում:

Մարզպետների փոփոխության թեման մշտապես հայկական լրահոսի կիզակետում է: Ինչպես միշտ, մշտապես ակնկալվող ցուցակը գլխավորում է Հայաստանի «ամենաերկարակյաց» մարզպետը: Այդ խոսակցություններն ակտիվացան հատկապես այն բանից հետո, երբ առաջին մարզպետի փոփոխությունն արվեց... Արարատը նոր մարզպետ ունի: Մարզն այսուհետ ղեկավարում է Արամայիս Գրիգորյանը, վերջինս փոխարինում է Էդիկ Բարսեղյանին: Էդիկ Բարսեղյանը մարզպետի աթոռը զբաղեցնում էր 2010 թվականի հուլիսից:

Այն, որ Էդիկ Բարսեղյանի պաշտոնանկությունը միակը չի լինելու և մի քանիսը հրաժեշտ են տալու իրենց պաշտոնին, չի հերքել նաև ՀՀԿ փոխնախագահ Գալուստ Սահակյանը: Նա չէր բացառել, որ առաջիկայում ևս կլինեն հրաժարականներ:

Եվ այսպես, ըստ «ցուցակի»` հաջորդը լինելու է Տավուշի մարզպետ Արմեն Ղուլարյանը: Ըստ շրջանառվող լուրերի` Ղուլարյանին պետք է փոխարինի ՀՀԿ-ական նախկին պատգամավոր Գագիկ Մելիքյանը: