Հայաստանում ինտերնետը որպես տեղեկատվության աղբյուր ընկալողների թիվը եռապատկվել է

Հայաստանի բնակչության 79 տոկոսն առաջնային տեղեկատվությունն ստանում է հեռուստատեսությունից, սակայն միայն 9 տոկոսն է ստացված տեղեկատվությունն օբյեկտիվ համարում։ «Հայաստանի մեդիա ինդուստրիայի ներկա վիճակը» հետազոտության արդյունքում, որն անցկացրել են Երևանի մամուլի ակումբը, «Եվրասիա համագործակցություն» հիմնադրամը, Մեդիա նախաձեռնությունների կենտրոնը և «Ինտերնյուս Նեթուորքը», պարզ է դարձել, որ ընթացիկ իրադարձությունների մասին տեղեկատվության ամենակարևոր աղբյուրը Հայաստանի բնակիչների համար հեռուստատեսություն է։ Սակայն եթե 2011 թվականին հարցվածների 90 տոկոսն էր նշել հեռուստատեսությունը՝ որպես տեղեկատվության ամենակարևոր աղբյուր, ապա 2013 թվականին այդ թիվը կազմում էր 79 տոկոս։ Դրան զուգահեռ ավելացել են այն մարդիկ, ովքեր ինտերնետն են համարում տեղեկատվության ամենակարևոր աղբյուրը։ 2011 թվականի 6 տոկոսի փոխարեն 2013 թվականին այդ թիվը կազմել է 17 տոկոս։

Ռադիոն և թերթերը բնակչության միայն մեկական տոկոսի համար են համարվում տեղեկատվություն ստանալու առաջնային աղբյուր։ Իսկ բնակչության 2 տոկոսը նշել է, որ առաջնային տեղեկատվություն ստանում է հարազատներից, հարևաններից կամ ընկերներից։

Այսօր տեղի ունեցած մամուլի ասուլիսի ժամանակ Մամուլի ազգային ակումբի ղեկավար Բորիս Նավասարդյանը նշեց, որ, չնայած մեդիաների կարևոր դերին' դրանք ավելի քիչ վստահություն են ներշնչում հայերին, քան բանակն ու եկեղեցին։ «Մեդիաների օբյեկտիվության վերաբերյալ հարցին պատասխանածների հիմնական մասը նշել է, որ չի վստահում լրատվամիջոցներին։ Հարցվածները նշել են, որ վստահության ձևավորման համար խանգարող հիմնական հանգամանքը քաղաքական ազդեցություններն են լրատվամիջոցների վրա։ Սակայն հարցվածներից միայն 12-ն են կարողացել ասել, թե ում է պատկանում տվյալ լրատվամիջոցը, ովքեր են դրա սեփականատերերը։ Ստացվում է, որ բնակչությունը համոզված է մեդիայի վրա քաղաքական ազդակներում, սակայն չգիտի, թե ում են պատկանում դրանք»,- ասաց Նավասարդյանը։

Հետազոտության արդյունքում պարզ է դարձել, որ հեռուստատեսությունից ստացած տեղեկատվությունը վստահելի են համարում հարցվածների 9 տոկոսը, 35 տոկոսը այն համարում է մասամբ օբյեկտիվ, 34 տոկոսը համոզված է, որ լուսաբանումն օբյեկտիվ չէ, իսկ 14 տոկոսը վստահ է, որ իրադարձությունների լուսաբանումը հեռուստատեսությունում բնավ օբյեկտիվ չէ։ Գրեթե նույն իրավիճակն է նաև առցանց լրատվամիջոցների, ռադիոյի և մամուլի պարագայում։

«Հայաստանի մեդիա ինդուստրիայի ներկա վիճակը» հետազոտությունն իրականացվում է 2011 թվականից։ Հետազոտության բաղադրիչներից առաջինը սոցիոլոգիական հարցումն է, որի շրջանակներում «Ռեսուրսների կովկասյան կենտրոններ. Հայաստան» (CRRC-Armenia) կենտրոնը կատարել է հարցումներ Հայաստանի մայրաքաղաքի և մարզերի 1403 տնային տնտեսությունների շրջանում։ Հարցման նպատակն է եղել հայաստանյան հասարակության մեդիա նախապատվությունների, ներառյալ՝ մեդիա բովանդակության, ձևաչափի և սեփականության նրա ակնկալիքների, հանրային վստահության և ԶԼՄ-ների ազատությա ն ու գրաքննության ընկալումների ուսումնասիրությունը։ Երկրորդ փուլը հայաստանյան ԶԼՄ-ների մշտադիտարկումն է, որն իրականացրել է Երևանի մամուլի ակումբը՝ պարզելու համար հայաստանյան ԶԼՄ-ների ժանրային և թեմատիկ նախապատվությունները։ Երրորդ փուլը փորձագիտական հարցումն է Դելֆի մեթոդի օգտագործմամբ, որ իրականացվել է երկու ենթափուլով՝ Հայաստանի մեդիա համայնքի զանազան ոլորտների 21 փորձագետների մասնակցությամբ, ինչպես նաև չորս թեմատիկ կլոր սեղաններ՝ մասնակիցների առավել լայն ընդգրկմամբ։

«Հայաստանի մեդիա ինդուստրիայի ներկա վիճակը» հետազոտությունն իրականացրել են Երևանի մամուլի ակումբը, «Եվրասիա համագործակցություն» հիմնադրամը, Մեդիա նախաձեռնությունների կենտրոնը և Ինտերնյուս Նեթուորքը։ Հետազոտությունն իրականացվել է ԱՄՆ միջազգային զարգացման գործակալության (USAID) աջակցությամբ անցկացված «Լրատվության այլընտրանքային ռեսուրսներ» ծրագրի շրջանակում: