Հայկական էմոցիոնալ արձագանքը, Պուտինը և Նազարբաևը

Մայիսի 29-ին Եվրասիական տնտեսական միության Բարձրագույն խորհրդի նիստում, Ղազախստանի նախագահ Նուրսուլթան Նազարբաևն առաջարկել է Եվրասիական տնտեսական միությանը Հայաստանի միանալու վերաբերյալ պայմանագրում մի կետ ավելացնել այն մասին, որ այդ երկիրը դա անում է այն սահմանների շրջանակներում, որոնք ամրագրված են ՄԱԿ-ում:

Նազարբաևը պարզաբանել է, որ, Ադրբեջանի կարծիքով, Հայաստանը կարող է միանալ Եվրասիական տնտեսական միությանն այն սահմանների շրջանակներում, որոնցով նա մտել է ԱՀԿ, և որոնք ամրագրված են ՄԱԿ-ի կողմից: Նա նշել է, որ իրենք նման պահանջով նամակ են ստացել Ադրբեջանի նախագահից:

Լուրեր.com-ի հետ զրույցում ադրբեջանագետ Սարգիս Ասատրյանը նշեց, որ կա մի նրբություն, որը մենք աչքաթող ենք անում. Նազարբաևը վերջին շրջանում հանդես է գալիս որպես պանթյուրքիզմի առաջամարտիկ. «Նազարբաևն իրեն որպես առաջատար է երևակայում Մաքսային միություն նորաստեղծ կառույցում: Եթե Պուտինը և Լուկաշենկոն իրենց ավելի համեստ են պահում, ապա Նազարբաևը մտածում է, որ կարող է այդպիսի հայտարարություններ անել:

Իհարկե դա լուրջ չէ, բայց չի կարելի նաև անպատասխան թողնել: Նմանատիպ հայտարարությունները ցույց են տալիս, որ Ադրբեջանը բավականին ակտիվ գործողություններ է ծավալում այս հարցում»,- ասաց Ասատրյանը:

Հարցին, թե ի՞նչ գործողություններ պետք է կատարի Հայաստանը, ադրբեջանագետը նշեց. «Ես կդժվարանամ ասել, թե կոնկրետ ինչ անի, բայց կարելի է բողոքի նոտա հղել, որովհետև, ի վերջո, ստեղծվում է մի կառույց, որտեղ Հայաստանը տեղ է ունենալու, բայց հնչում է մի երկրի կարծիք, որն այդտեղ տեղ չունի: Ըստ իս, պետք է մի փոքր ավելի ակտիվ լինել տեղեկատվական և քարոզչական ոլորտում:

Նազարբաևը փաստորեն իրեն թույլ է տալիս, այսպես ասած, տան մեծի իրավունքով նման հայտարարություններ անել. դա քաղաքականության մեջ լուրջ չէ, բայց մտահոգիչ է»:

Այն դիտարկմանը, որ ՄԱԿ-ում ամրագրված սահմաններով Հայաստանը մտել է ԵԽԽՎ, ԱՀԿ, ինչպես նաև մտադրություն կար ստորագրել Ասոցացման համաձայնագիրը, ապա ինչո՞ւ է այսօր նման աղմուկ բարձրացել, Ասատրյանն ասաց.

«Այո, Հայաստանն անդամագրվում է մի շարք միջազգային կառույցների ՄԱԿ-ի կողմից ընդունված սահմաններով, այսինքն` ըստ էության, Լեռնային Ղարաբաղը ճանաչված չէ և նրան չեն դիտում որպես միջզգային սուբյեկտ կամ Հայաստանի մաս:

Բնական է, որ միջազգային կառույցների դեպքում պետք է այդպես էլ լիներ, պաշտոնապես ճանաչված սահմաններով Հայաստանը մուտք է գործել այդ կառույց: Բայց այս դեպքում խնդիրն ավելի էմոցիոնալ դաշտում է:

Բոլորը ենթագիտակցորեն մտածում են, որ եթե Հայաստանը Ռուսաստանի դաշնակիցն է, և ի վերջո Հայաստանն այդպիսի քայլի է գնում ու մուտք գործում Ռուսաստանի կողմից ստեղծված կառույց, ապա գոնե Ռուսաստանը պետք է հաշվի առնի Հայաստանի շահերը և թույլ չտա որևէ երկրի նախագահի այդպիսի հայտարարություններ անել:

Այստեղ առտառոց կամ տարօրինակ ոչինչ չկա: Պարզապես հարցն ավելի նուրբ է, կա Ռուսաստանի գործոնը, և շատերին է զարմացնում, թե ինչու է Ռուսաստանը նման քայլերի գնում»,- եզրափակեց Ասատրյանը: