ՀԱԿ-ը Սերժ Սարգսյանից է «նվեր» ստացել մանդատները

Երեկ երեկոյան ՀԱԿ-ը որոշել է հրապարակավ պատասխանել՝ Սերժ Սարգսյանի պաշտոնակությանն ուղղված Նիկոլ Փաշինյանի նախաձեռնությանը:

Այս պատասխանն ուշագրավ է մի քանի պատճառով:

Նախ, Նիկոլը, ֆորմալ առումով, շարունակում է մնալ ՀԱԿ խմբակցության անդամ, ու ես մեր խոհրդարանական պատմության մեջ առայժմ չեմ հիշում դեպք, երբ խմբակցությունն իր անդամներից մեկի հետ շփվի հրապարակային հայտարարության ձևով:

Երկրորդը, ՀԱԿ-ն արդեն սովորություն է դարձրել կարևոր հայտարարությունները տարածել ոչ աշխատանքային օրերի՝ ուշ երեկոյան կամ վաղ առավոտյան, թերևս այն հույսով, որ ավելի քիչ մարդիկ տեղեկանան իրենց, մեղմ ասած, ոչ համոզիչ փաստարկներին: Ու վերջապես՝ ՀԱԿ-ն իր երբեմնի ազդեցիկ գործիչներից մեկին պատասխանել է փորձագետի մակարդակով, ինչը, համաձայնեք, քաղաքական հարաբերությունների ոչ պատշաճ դրսևորում է: Երբ Նիկոլը, Սասունը, ես, մյուսներն ազատազրկված էինք՝ Լևոն Տեր-Պետրոսյանի թիմի համար հերոսներ էինք ու մեր անունները հաճախ օգտագործվում էր՝ քաղաքական խնդիրներ լուծելու համար, իսկ հիմա մենք ավելի օտար ենք, քան նունիսկ Սերժ Սարգսյանն ու նրա թիմը, որովհետև համարձակվել ենք հակադրվել առաջին նախագահի կողմից վարվող կոնկրետ քաղաքականության:

Ինչէ, ՀԱԿ փորձագետի կողմից տարածված պաշտոնական հայտարարության զեղումներին չեմ անդարադառնա, որոնցում նկարագրվում է, թե իրենք օր ու գիշեր քնում-արթնանում են՝ Սերժ Սարգսյանին պաշտոնանկ արված տեսնելու երազանքով ու պարզապես սապասում են «Ազգային Ժողովում քաղաքական ուժերի բալանսի արմատական փոփոխությանը»: Միայն արձանագրեմ, որ այդ փոփոխությունն երբեք էլ չի լինի, քանի դեռ ՀԱԿ-ն ու մյուսներն ոչ թե դասական ընդդիմադիր պայքար են մղում, այլ խցկվել են ներհամակարգային պայքարի տիրույթ՝ դառնալով դրա սեգմենտներից մեկի «վեցնոցը»:

ՀԱԿ տարածած հայտարարության եզրակացությունն այն է, որ իրենք չեն կարող միանալ Նիկոլ Փաշինյանի նախաձեռնությանը, որովհետև դրա տապալումով չեն ուզում ամրապնդել Սերժ Սարգսյանի դիրքերը: Սա էլ բլեֆ է, որովհետև, եթե այս տրամաբանությամբ շարժվենք, ապա գրեթե յուրաքանչյուր խորհդարանական քառօրյայում ընդդիմությունը նախաձեռնում է հարցերի քննարկում՝ կանխավ իմանալով, որ դրանք տապալվելու են:

Բայց ՀԱԿ-ի մերժման փաստաթղթում մի պարբերություն կա, որում, ըստ էության, բացահայտվում է, թե ինչու այս խորհրդարանում Տեր-Պետրոսյանի թիմը չի բարձրացրել գործող նախագահի պաշտոնանկության հարցը: Երեկվա «դարակազմիկ» հայտարարության երրորդ կետում կարդում ենք.

«Բնական է, որ 2012 թվականին խմբակցություն կազմավորելուց հետո առաջին իսկ նիստերի ժամանակ Հայ Ազգային Կոնգրես խմբակցությունը քննարկել է Սերժ Սարգսյանի պաշտոնանկության գործընթացը նախաձեռնելու հարցը: Նիստում, որին ներկա է եղել նաեւ Նիկոլ Փաշինյանը, միաձայն որոշում է ընդունվել առայժմ զերծ մնալ պաշտոնանկության գործընթացը նախաձեռնելուց: Որոշման հիմնավորումն այն էր, որ Ազգային Ժողովում պաշտոնանկության գործընթացի հաջողության համար անհրաժեշտ մեծամասնության բացակայության պայմաններում' նման գործընթացի նախաձեռնումը դատապարտված է ձախողման, ինչը միայն կուժեղացնի Սերժ Սարգսյանի դիրքերը»:

Ահա, տեսեք, թե տարիներ շարունակ ՀԱԿ-ն ինչպես է մանիպուլացրել հասարակությանը. հրապարակներում, հարցազրույցներում պահանջել է Սարգսյանի անհապաղ հրաժարականը, սակայն գործնական քաղաքականության մեջ դա չի արել, դե, իհարկե՝ «պրագմատիզմից» ելնելով, որովհետև համարել է, որ խոհրդարանում անհրաժեշտ ռեսուրս չունի: Երևի նույն «պրագմատիզը» ՀԱԿ-ին դրդեց՝ հասարակական ռեսուրսը թողած, «քաղաքագիտական վերլուծության» շրջանակներում «բարգավաճել»:

Ընթերցողին խորհրուրդ չէի տա՝ հեռուն գնացող ենթադրություններ ու հետևություններ անել: Ի՞նչ վերլուծություն, ի՞նչ պրագմատիզմ, ի՞նչ հրաժարականի պահանջ: 2012-ին ՀԱԿ-ը մանդատները նվեր է ստացել Սերժ Սարգսյանից, որովհետև իրականում չի հաղթահարել 7%-ի շեմը: Դա ամբողջ էլիտան գիտի ու դրա համար էլ՝ գործող նախագահի պաշտոնանկության հարց չէր կարող հարուցվել: Այսօր ՀԱԿ-ը ԲՀԿ-ի հետ է դարձյալ նույն նպատակով. ապագա խորհրդարանում մանդատների հարց պետք է լուծի: Բայց Ծառուկյանը Սարգսյանի նման բարի չի գտնվելու. առաջարկելու է մի քանի մանդատ ոչ թե ՀԱԿ անունով, այլ ԲՀԿ համամասնական ցուցակում:

Սուրեն Սուրենյանց