Հումանիզմը կյանքի կոչման վերածած…

Մեր՝ հաճախ ցինիկ ու ծայրահեղ պրագմատիզմով թունավորված իրականության պայմաններում սովորաբար ընդունված է կարծել, թե ցանկացած աշխատանք ու մասնագիտություն, ինչ բնույթ էլ դրանք կրեն, ի վերջո մարդկանց կողմից ծառայեցվում են ընդամենը մեկ նպատակի՝ եկամուտ ստանալուն, անձնական բերկեցության հասնելուն։ Բարեբախտաբար, մեր իրականության մեջ թեկուզ քիչ, բայց կան մարդիկ, մեծանուն անհատներ, որոնք իրենց կենսագրությամբ, աշխատանքային հարուստ գործունեությամբ ու դրսևորած մեծագույն մարդասիրության շնորհիվ գալիս են՝ հարցականի տակ դնելու ու անգամ կոտրելու այն կլիշեները, որ ձևավորել է հասարակությունը՝ ելնելով սեփական կյանքի դառը փորձից։

Նման բացառիկների թվին է, անշուշտ, պատկանում և բոլորի կողմից սիրված, իր մեծ մարդասիրությամբ հայտնի անզուգական բժիշկը՝ Լիդա Մուրադյանը կամ, ինչպես բոլորն են նրան կոչում, Լիդա Կարպովնան՝ Երևանի «Նորք-Մարաշ» բժշկական կենտրոնի տնօրենը, ով սեփական կյանքով է ապացուցել՝ Հիպոկրատի իսկական հետևորդ է, մասնագիտությունը կյանքի կոչման վերածած հանճար, որի նպատակը մշտապես եղել է մեկ բան՝ բժշկությունը մատչելի դարձնել բոլորին, օգնել բյուրավորներին, փրկել անհամար կյանքեր։

Նրա մշտական հոգածության տակ են եղել ու շարունակում են մնալ հատկապես չունևոր ընտանիքները, մարդիկ, ովքեր, ելնելով կյանքի բարդ պայմաններից, հաճախ անկարող են լինում դիմել հիվանդանոցներ, բուժկենտրոններ՝ ստանալու անհրաժեշտ բուժօգնություն. օրերս էլ սոցիալական ծայրահեղ պայմաններում հայտնված ընտանիքներից մեկին էր բժշկուհին օժանդակություն ցուցաբերել՝ ոչ միայն գումարի տեսքով, այլև՝ բուժօգնության՝ հովանավորելով ընտանիքի հիվանդ անդամներից մեկին անհրաժեշտ սրտի վիրահատությունը («Սուր անկյունը» ևս անդրադարձ էր կատարել այս դեպքին)։

Սա, թերևս, չնչին օրինակ է այն մեծագործություններից, որ Լիդա Կարպովնան մշտապես է անում, ամեն օր, ամեն ժամ՝ դրսևորելով ոչ միայն մարդկային բարձրագույն որակներ ու միայն իրեն հատուկ մասնագիտական հմտություն, այլև կազմակերպչական բարձր ունակություններ՝ «Նորք-Մարաշ» բժշկական կենտրոնի գործունեությունը կազմակերպելով հումանիզմի համամարդկային սկզբունքների հիման վրա։ Հարուստ է Լիդա Կարպովնայի կյանքի անցած ուղին՝ լի բազում մեծագործություններով, անօրինակ սխրանքներով։

Ասում են՝ բժիշկ դառնալու ցանկությունը նրա մոտ ծնունդ է առել դեռ վաղ հասակում. ցանկանում էր այնպես անել, որ բժիշկը բուժի ոչ թե միայն իր հիվանդին, այլ բոլոր տառապողներին. նա, կարելի է ասել, վաղուց է իրագործել իր մանկության երազանքը... Երազանքների իրագործման ուղին, սակայն, ամենևին էլ հեշտերից չի եղել։ Իր հարցազրույցներից մեկում արդեն«Նորք-Մարաշ» սրտաբանական կենտրոնի ղեկավարը պատմել էր այն դժվարությունների մասին, որոնք ստիպված են եղել ինքն ու իր կոլեգաները հաղթահարել՝ հասնելու համար նրան, որ մանկական բազմապրոֆիլ հիվանդանոցը արդեն 1993-ին վերագործարկվի որպես «Նորք-Մարաշ» սրտաբանական կենտրոն. պայմանները ծանր էին, ընթանում էր արցախյան պատերազմը, չկային դրամական միջոցներ։

Այդ պայմաններում դժվար էր իրագործել իր վաղեմի երազանքը՝ կազմակերպել մի ամբողջ սրտաբանական համալիր, որտեղ պետք է ներառվեին առանց բացառության բոլոր անհրաժեշտ ստորաբաժանումները՝ վիրահատարաններ, լաբորատորիաներ, զոնդավորում, թերապիա, վերակենդանացման, հետվիրահատական ծառայության բաժանմունքներ և այլն։

Առողջապահության բնագավառում ունեցած նշանակալի ձեռքբերումների և ճանաչման համար երկար տարիներ առաջ վաստակավոր բժշկի կոչմանն արժանացած այս փառահեղ մարդն ու բացառիկ բժիշկը, որի կյանքի պատմությունը ներշնչման աղբյուր կարող է դառնալ ցանկացած երիտասարդ մասնագետի համար, սեփական կենսագործունեությամբ ի ցույց դրեց հայ բժշկի անզուգական արժեքը հայ հասարակության համար, ապացուցեց, որ բժշկի մասնագիտությունը ոչ միայն կամ ոչ այնքան հաց վաստակելու միջոց է, որքան՝ նախևառաջ մարդկանց անգնահատելի ծառայություն մատուցելու, առողջացնելու մեր՝ կյանքի դժվարություններից կարծրացած սրտերը. Լիդա Կարպովնայի նման անհատականությունների սխրանքների վրա է հիմնվում այս բովանդակ աշխարհը...

Դավիթ ԲԱԲԱՆՈՎ