Վարչապետն՝ ապստամբների զոհասեղանին…

Այն, որ երկրում ստեղծված իրավիճակը կատարյալ անակնկալ դարձավ իշխանությունների համար, որոնք ոչ մի կերպ չէին էլ կարող ենթադրել, որ մի գեղեցիկ օր կկանգնեն նման տհաճ փաստի առաջ, անհերքելի է. գոնե Հանրապետականում իշխող տրամադրությունները, բացի ինքնավստահությունից, ոչինչ չէին ներշնչում: Իհարկե, այն հարցը, թե հատկապես ինչը կարող էր իշխող կուսակցությանը ներշնչել նման ինքնավստահություն, ի սկզբանե հասկանալի չէր, քանի որ երկրի վիճակը օրհասական էր, իսկ տնտեսությունն էլ անշեղորեն անկում էր ապրում առնվազն վերջին մի քանի տարիների ընթացքում:

Ենթադրելի է, որ ինքնավստահ մեր փողկապավորները սեփական հույսը դրել էին ձեռքի տակ ունեցած վարչական լծակների ու անհատակ միլիարդների վրա, որոնք, սակայն, փուչ դուրս եկան այն ամենի ֆոնին, ինչ տեղի ունեցավ հուլիսի 17-ին: Եվ հիմա ակտիվորեն շրջանառվում են շշուկներ այն մասին, որ ՀՀԿ-ում կատարյալ խուճապ է, իսկական խառնաշփոթ, ու կուսակցական «ջոջերը» չգիտեն՝ ինչ կլինի վաղը: Իսկ ամենավատ բանը քաղաքականության մեջ, ինչպես հայտնի է, անկանխատեսելիությունն է:

Ինչպես հայտնի է, ներկայումս խիստ հրամայական է դարձել ստեղծված իրավիճակից ելքեր գտնելն ու կողմերի՝ իշխանությունների ու ապստամբների միջև ընդհատումներով ընթացող բանակցություններին դրական լիցք հաղորդելու անհրաժեշտությունը: Այսպիսով, ըստ լուրերի, իշխանությունների սեղանին է դրված Հովիկ Աբրահամյանի Կառավարության հրաժարականի հարցը՝ որպես իրական փոխզիջումային ելք՝ ստեղծված իրավիճակից:

Եվ իսկապես, երբ փորձում ես հասկանալ ապստամբների պահանջների էությունը, հասկանում ես, որ դրանք, բացառությամբ, թերևս, արցախյան խնդրի, իրենց հիմքում սոցիալական են, բխած այսօրեական մեր պրոբլեմներից՝ անարդարություն, սոցիալական անհավասարություն, կոռուպցիա, համատարած թալան՝ բաներ, որոնց ուղղակի պատասխանատուն, անխոս, հենց ՀՀ Կառավարությունն է՝ Հովիկ Աբրահամյանի գլխավորությամբ:

Հետևաբար՝ ստեղծված իրավիճակում ամենատրամաբանական լուծումը կարող էր լինել հենց Աբրահամյանի ու իր Կառավարության վաղաժամ հրաժարականն՝ ի նշան այն բանի, որ իշխանությունները հասկացել են ապստամբների ուղերձի հիմնական բովանդակությունն ու պատրաստակամ են արմատական գործողութոյւնների դիմել՝ երկրում երկար սպասված փոփոխություններ անելու համար: Վերջիվերջո՝ հենց Կառավարության անհեռանկարային քաղաքականության ծնունդ է նաև հենց այս ապստամբությունը, որը, վստահ ենք, մեկ գիշերվա մեջ չէ, որ հասունացել է, այլ արդյունքն է այն ճակատագրական սխալների անընդհատ կուտակման, որ Հովիկ Աբրահամյանը թույլ է տվել 2014-ից սկսած:

Դավիթ ԲԱԲԱՆՈՎ