Հ. Աբրահամյանի էյֆորիայի աղբյուրը…

Պարզվում է՝ մինչ Կառավարությունը՝ վարչապետ Հովիկ Աբրահամյանի գլխավորությամբ, ինքնամոռաց լծվել է համադամ ելույթների տեքստեր մշակելու ու դրանք ձայնի՝ հնարավորինս համոզիչ տոնայնությամբ բարբառելու նուրբ գործը գլուխ բերելու գործին, համապատասխան պաշտոնական վիճակագրությունից պարզ է դառնում, որ մանրածախ առևտրի ծավալները, որոնք բնակչության բարեկեցության աստիճանի ու թվաքանակի չափման այլընտրանքային եղանակ է համարվում, Հայաստանում շարունակում են նվազել. 2016-ի առաջին կիսամյակում անցած տարվա նույն ժամանակահատվածի համեմատ, մանրածախ առևտրի ծավալները նվազել են 4.3%-ով: Ի դեպ, հետաքրքրականն այն է, որ մանրածախ առևտրի ծավալների նվազումն արձանագրվում է արդեն երկրորդ տարին անընդմեջ. 2015 թվականի առաջին կիսամյակում նույնպես, 2014-ի նույն ժամանակահատվածի համեմատ, նվազումը 6.7% էր կազմել:

Տեսնես այսքանից հետո ինչպե՞ս կարող է բացատրվել օրեր առաջ Կառավարության նիստի ժամանակ Հովիկ Աբրահամյանի հնչեցրած խիստ լավատեսական, բայց, մեր խորին համոզմամբ, ամենևին էլ ոչ օբյեկտիվ թվերը, համաձայն որոնց՝ մեր տնտեսությունը գրանցել է ավելի քան 4%-անոց աճ՝ թևակոխելով մի նոր ու չտեսնված որակական փուլ, որի նմանը չի եղել երբեք:

Ամենայն հավանականությամբ՝ Կառավարության ղեկավարը շփոթել է որոշ չինովնիկների անձնական բարեկեցության 2015-16 ցուցանիշները երկրի համընդհանուր վիճակի հետ ու ներշնչված չարդարացված լավատեսությամբ՝ դրանք վերագրել հասարակությանը: Եթե երկրում մանրածախ առևտրի ցուցանիշներն անգամ արդեն երկրորդ տարին է, ինչ անկում են ապրում, այդ ինչպե՞ս կարող է պատահել, որ Հայաստանի տնտեսության աճի ցուցանիշները լինեն բավարար…

Ի դեպ, չի բացառվում, որ Հովիկ Աբրահամյանի աննախադեպ ոգևորության աղբյուրը՝ կապված երկրում չեղած տնտեսական աճի հետ, առնչություն ունենա այն թանկարժեք ձեռքբերման հետ, որ ունեցել է վերջերս. ասում են՝ անձնական օգտագործման ինքնաթիռ է ձեռք բերել ու բացի սեփական պետքերին ծառայեցնելուց՝ հաճախ նաև վարձակալության է հանձնում՝ կողմնակի եկամուտ ստանալու նպատակով՝ որպես գրպանի ծախսի փող:

Անհերքելի է՝ թվանկարչությամբ զբաղվելով՝ երկիր չես կառուցի, մարդկանց ականջին հաճելի բաներ շշնջալով նրանց բարեկեցության հարցը չես լուծի. այդ ամենի համար ռեալ աշխատանք է պետք տանել, ձեռնամուխ լինել արմատական փոփոխությունների, որոնք կհանգեցնեն երկրում այնպիսի մեխանիզմների ներդրմանը, որ կօգնեն՝ հավասարապես բաշխելու եկամուտներն ու կրճատելու սոցիալական շերտերի միջև եղած ճչացող տարբերությունը:

Դավիթ ԲԱԲԱՆՈՎ