ՍԱՍ-ի Արտակն` իշխանությունների թիրախում…

Վերջին շրջանում իշխանությունների մշտական հովանավորությունը վայելած հայ փողատերերից Արտակ Սարգսյանի (ՍԱՍ-ի Արտակ) հետ սկսել են կատարվել բավականին տարօրինակ բաներ: Չնայած գրեթե անվիճարկելի է՝ ՍԱՍ-ի սեփականատերը ռեյտինգայինով առաջիկայում առաջադրելու է սեփական թեկնածությունը 2017թ-ի խորհրդարանական ընտրություններին՝ պատվավոր տեղ զբաղեցնելու օրենսդիր մարմնում, բայց այն, ինչ կատարվում է հիմա նրա հետ, իսկ ավելի ճիշտ՝ ՍԱՍ սուպերմարկետներից մի քանիսի, ոչ մի կերպ չի տեղավորվում ընդունված կարծրատիպերի ծիրից ներս. տպավորություն է՝ ասես իշխանությունները սկսել են որոշակիորեն փոխել իրենց վերաբերմունքը հայտնի գործարարի նկատմամբ:

Բանն այն է, որ, շատերի համար միգուցե բոլորովին անսպասելիորեն, ՍԱՍ սուպերմարկետների ցանցի երկու սուպերմարկետներ՝ Երևան քաղաքի Թումանյան և Բաղրամյան փողոցներում գտնվող խանութները փակվել են: ՊԵԿ-ն էլ ի պատասխան այն հարցադրմանը, թե ինչու են փակել, ասել է, թե ՀՀ ԿԱ պետեկամուտների կոմիտեն օրենսդրությամբ վերապահված լիազորությունների շրջանակներում ընդամենն իր գործառույթն է իրականացնում:

Հիշեցնենք, որ համապատասխան ստուգումների արդյունքում հարկային մարմինները Սարգսյանին պատկանող սուպերմարկետներում հայտնաբերել էին ապրանքներ, որոնց վաճառքից ՍԱՍ-ը պետությանը հարկեր չի մուծել. համակարգչով տվյալներն անց են կացնում, կտրոն են տալիս, բայց իրավական, ընդհանուր վաճառքի մեջ այդ ապրանքների տվյալները չեն մտնում ու այդքան մասով հարկ չի վճարվում պետությանը:

Իհարկե, չողջունել ՊԵԿ-ի աջալրջությունն այս հարցում ու օրենքի տառին համապատասխան նրա գործելաոճը, թերևս ոչ ոք չի կարող, բայց այստեղ գլխավոր հարցն այն է, թե ինչու է նույն ՊԵԿ-ը սկսել Սարգսյանի ապօրինությունների մասին հիշել ու դրանք հայտնաբերել հատկապես այս ժամանակահատվածում, երբ երկիրը կանգնած է վճռորոշ ընտրությունների եզրին: Ի՞նչ է սա՝ Արտակ Սարգսյանի դեմ հյուսած յուրատեսակ դավադրությո՞ւն, նախընտրական քարոզչությո՞ւն, թե՞ շոու, իբր՝ տեսեք-տեսեք պայքարում ենք հարուստների ապօրինությունների դեմ, նախընտրական մեսի՞ջ՝ Սարգսյանին, թե՞ ուղղակի սովորական աշխատանքային պրակտիկա, որ պատահմամբ համընկել է նախընտրական շրջանի հետ:

Նրանք ովքեր քաջածանոթ են հայաստանյան դառն իրականությանը, կարող են հաստատապես պնդել, որ վերջին տարբերակը կարելի է սկզբից ևեթ բացառել. չեն կարող իշխանությունների հետ հազար ու մի թելերով կապված մարդու հետ տեղի ունենալ բաներ, որոնք իրենց մեջ չկրեն խորքային իմաստ:

Հետևաբար՝ հարց է առաջանում՝ ի՞նչ է այս ամենը նշանակում: Իհարկե, դեռևս վաղ է սույն հարցին վերջնական պատասխան տալու համար, բայց մի բան հաստատ կարելի է ասել՝ իշխանություններն, ըստ երևույթին, կոնկրետ ուղերձ են հղում Սարգսյանին ու, ըստ էության, փորձում հասկացնել, որ կարող են և «չորով» նրա հարցերը լուծել, եթե ինչ-ինչ պարագաներում ըմբռնումով չմոտենա իշխանությունների կողմից սահմանված խաղի կանոններին: Խնդիրը, հավանաբար, բխում է նախընտրական տրամաբանությունից, որի վերջնական նպատակը դեռևս հայտնի չէ:

Չի բացառվում, սակայն, որ սա նաև յուրատեսակ խաղ լինի՝ խոշորների դեմ կառավարության որդեգրած նոր ու արդար քաղաքականությունը փաստելու, թե՝ տեսեք-տեսեք յուրայիններ ու օտարներ չեն լինում, ու այլևս բոլորն անխտիր ստիպված են լինելու խաղալ միևնույն խաղի կանոններով:

Ինչպիսի դրդապատճառներ էլ լինեն այս իրադարձությունների հետևում, անհերքելի է, որ դրանք ունեն նախընտրական կոնտեքստ. կա՛մ Սարգսյանին են ինչ-որ բան հասկացնում, կա՛մ՝ ժողովրդի աչքերին թոզ փչում…

Դավիթ ԲԱԲԱՆՈՎ