Փոխոստիկանապետ Մհերյանի սպանության գործով՝ դիլետանտի՞զմ, թե՞ բացահայտման ցանկության բացակայություն

2009 թ. փետրվարի 3-ին իր բնակարանի դիմաց դարանակալ մարդասպանի կրակոցներից սպանվեց ՀՀ ոստիկանապետի տեղակալ, ոստիկանության գնդապետ, ՀՀ նախագահի իրավական հարցերով նախկին օգնական, նախագահի հրամանով ստեղծված Հակակոռուպցիոն ռազմավարության իրականացման մոնիտորինգի հանձնաժողովի նախկին նախագահ Գևորգ Մհերյանը: 1975 թ. ծնված Գ. Մհերյանը, որը ՀՀ նախագահ Ռոբերտ Քոչարյանի, այնուհետև Սերժ Սարգսյանի օգնականն էր, 2008 թ. հուլիսի 2-ին նախագահ Սերժ Սարգսյանի հրամանագրով նշանակվել էր ՀՀ ոստիկանապետի տեղակալ, սակայն որպես փոխոստիկանապետ հասցրեց պաշտոնավարել ընդամենը 7 ամիս:

Ծանոթանալով որոշ փաստերի՝ կարող ենք արձանագրել, որ ՀՀ ոստիկանության պետի տեղակալի սպանության գործի նախաքննությունը կատարվել է թերի: Որոշ հարցերում դրսևորվել է անհեթեթության աստիճանի հասնող և անհասկանալի անփութություն, նախաքննության շահերին հակասող անգործություն: Նույնիսկ այն տպավորությունն է առաջանում, թե իրավապահների գործողությունների առաջին իսկ պահից սկսած' բարձրաստիճան պաշտոնյայի սպանության այդքան կարևոր գործով դիլետանտներ են զբաղվել, կամ էլ… շահագրգռություն, ցանկություն չեն ունեցել բացահայտել փոխոստիկանապետի սպանությունը:

Ընդգծենք, որ հենց սկզբից է այդ վերաբերմունքը դրսևորվել: Ի՞նչ է, կոռուպցիայի դեմ պայքարի խնդիրներով զբաղված ու զբաղվող, նախագահականից ՀՀ ոստիկանություն եկած և իրեն մեծ իրավասություններ վերապահող Գևորգ Մհերյանին իրավապահ համակարգի բարձրաստիճան գործընկերները չէի՞ն սիրում, նրանցից ոմանց խանգարո՞ւմ էր նա, և այդպիսինների համար միևնո՞ւյն էր' սպանությունը կբացահայտվի, թե ոչ: Եթե միևնույն չէր, ապա ինչպե՞ս բացատրել առկա փաստերը: Ծանոթներիցս մեկը' ՀՀ գլխավոր դատախազության բարձրաստիճան պաշտոնյաներից, ապշել էր' Մհերյանի սպանությունից հետո դիտելով Երեւանի Բարբյուսի փողոցի թիվ 65 հասցեում գտնվող նրա բնակության շենքի մոտ կատարվող իրադարձությունները պատկերող տեսանյութը: Նրա հավաստմամբ, իրավաբանականի նույնիսկ առաջին կուրսում սովորողներին է հայտնի, որ սպանությունից հետո չի կարելի այդքան մարդու թողնել այնտեղ, որտեղ, հնարավոր է, հանցագործության բացահայտման համար օգտակար ինչ-որ հետքեր լինեն:

Եթե բազմաթիվ մարդիկ այնտեղ գործ չունեին անելու, ապա, անկախ իրենց զբաղեցրած բարձր պաշտոններից, ինչո՞ւ է թույլատրվել նրանց մուտքը շենքի շքամուտքի մոտ, որտեղ քիչ առաջ մտել և որտեղից դուրս էր եկել ոստիկանապետի տեղակալին սպանողը: Իրենց հետաքրքրասիրությունը բավարարելու համա՞ր է թույլատրվել… Ընդ որում, շքամուտքի մոտ միայն ՀՀ այն ժամանակվա և նախկին ոստիկանապետեր Ալիկ Սարգսյանը և Հայկ Հարությունյանը, ՀՀ գլխավոր դատախազ Աղվան Հովսեփյանը, ԱԱԾ տնօրեն Գորիկ Հակոբյանը, ՀՀ գլխավոր դատափորձագետ Շոթա Վարդանյանը չէ, որ ներկա են եղել:

Տվյալ վայրը, ինչպես արտասահմանյան ֆիլմերում կարելի է տեսնել, պետք է ժապավեններով մեկուսացվեր շրջակա տարածքից, և այնտեղ իրավունք ունեին ներկա գտնվելու միայն սահմանափակ թվով մարդիկ՝ նախաքննության մարմնի քննիչը, ոստիկան-կինոլոգն' իր հոտառու շան հետ միասին, հետքաբան-փորձագետը և, թերևս, էլի 2-3 հոգի (ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 217-րդ և 218-րդ հոդվածներ):

Մինչդեռ, ինչպես վերոնշյալ տեսանյութն է փաստում, Գ. Մհերյանի շենքի շքամուտքի մոտ ոստիկանական համազգեստով և քաղաքացիական հագուստով այնքան մարդ էր հավաքվել, որ կարծես հանրահավաք լիներ: Պատահական չէ, որ «ականատեսներից մեկի վկայությամբ՝ դեպքի վայրում իրավապահները խուզարկու շան օգնությամբ որոշակի տարածություն են անցել, սակայն որոշ ժամանակ հետո շունը կորցրել է հետքերը»: Իսկ եթե հետքը չկորցնե՞ր…

Hetq.am