«Արցախի անվտանգության երաշխավորը պետք է կրկին ՀՀ բանակը լինի». ռազմական փորձագետ

«Ազգային անվտանգության խորհրդի քարտուղար Արմեն Գրիգորյանը  ՀՀ զորքերի  դուրսբերումը տրամաբանական է համարում՝  նկատի ունենալով  նոյեմբերի 9-ի հայտարարության դրույթները: Բայց պետք է նկատել, որ  այդ հայտարարության  դրույթների կատարման պարտավորությունը կարծես թե միակողմանի է  իրականացնում՝ միայն Հայաստանի Հանրապետության կողմից, իսկ Ադրբեջանի Հանրապետությունը ոչինչ չի անում այդ ուղղությամբ: Այնինչ, ՀՀ-ն կարող էր այս առիթը օգտագործել  կրկին ու կրկին ազդելու Ադրբեջանի վրա  և գերիների թեման ավելի ակտիվ  շրջանառելու»,-ՀՀ զորքերի դուրսբերման  մասին  Արմեն Գրիգորյանի հայտարարության վերաբերյալ  ԼՈՒՐԵՐ.com-ին  իր կարծիքը հայտնեց ռազմական փորձագետ Կարեն Հովհաննիսյանը: 

Խոսելով Արցախի անվտանգության ապահովման մասին՝ Ռուսաստանի խաղաղապահ  առաքելության կողմից, նա նշեց, որ այսօր Արցախի անվտանգությունը ավելի լավ է պաշտպանված, քան Հայաստանինը, բայց դա կարող է ժամանակավոր լինել՝ կախված ՌԴ շահերից: 

«Արցախի Հանրապետության անվտանգությունը այսօր, ցավոք, իրականացնում է մեկ այլ երկիր՝ Ռուսաստանի Դաշնությունը: Կարող եմ վստահորեն ասել, որ այս պահին Արցախի Հանրապետության սահմանները  շատ ավելի անվտանգ են, քան ՀՀ որոշակի սահմաններ: Դրա պատճառը պարզ է. երբ Ադրբեջանը տեսնում է  ռուսական դրոշներ, փորձում է խուսափել ռուսական ազդեցության տակ գտնվող գոտիներից, բայց երբ հանդիպում է հայկական դրոշների, գիտի կամ ենթադրում է, որ միևնույնն է, չի ստանալու համարժեք պատասխան ու  իրականացնում է որոշակի գործողություններ:  Դրա վառ ապացույցն այն է, որ  Գեղարքունիքի, Վայոց Ձորի, «Արարատի և Սյունիքի մարզերի սահմաններիի նկատմամբ  պարբերաբար իրականցվող ոտնձգությունները մնացին  անպատիժ»: 

Ըստ նրա՝  պետությունն ինքը պետք է ապահովի իր  անվանգությունը,  տվյալ դեպքում՝ ՀՀ-ն  ԼՂ-ինը, որևէ երկրի ներկայությունը  անվտանգային երաշխավորի դերում  ժամանակավոր բնույթ է կրում և  բխում է տվյալ երկրի ազգային և պետական շահերից: 

«Այսօր, միգուցե, Ռուսաստանի ազգային շահերից բխում է Արցախում գտնվելը,  բայց,  վաղը, կարող է Թուրքիայի հետ  որոշակի հարաբերություններ կառուցի  և  զորքերը դուրս բերի  Արցախից և որպես իրեն փոխարինող տարբերակ՝ դիտարկի ադրբեջանական զորքերն այնտեղ տեղակայելը: Մենք դա պետք է թույլ չտանք, իսկ այդ ուղղությամբ պետք է ակտիվ աշխատենք և հասնենք այն բանին, որ  Արցախի անվտանգության երաշխավորը կրկին  ՀՀ բանակը լինի»: 

Անդրադառնալով Ալիևի ռազմատենչ հայտարարություններին և հաղթողի կեցվածք ընդունելուն՝ նշեց, որ ադրբեջանաական կողմը հաղթող կողմ չէ:    

«Թյուր կարծիք կա, թե ադրբեջանական կողմը հաղթող կողմ է, դրա հետ ես համաձայն չեմ. Ադրբեջանը կլիներ հաղթող այն ժամանակ, երբ ունենար ամբողջական վերահսկողություն Ստեփանակերտի  և  անբողջ Արցախի նկատմամբ, բայց, ինչպես գիտեք, պատերազմը կանգնեցվեց Ստեփանակերտի մատույցներում,  այսինքն՝ նաև Ադրբեջանի նախագահին պարտադրվեց փաստաթուղթ ստորագրել:

Ինչ վերաբերում է ռազմատենչ հայտարարություններին, ապա,  թեև ադրբեջանական բանակը մեծ կորուստներ է կրել պատերազմից հետո, բայց ի տարբերություն հայկական բանակի՝ փորձում  է շատ արագ վերականգնվել: Բայց եթե այսօր պատերազմ սկսվի՝ ես վստահ չեմ, որ  Ադրբեջանը հաջողության կհասնի: Պետք է նկատել, որ Ադրբեջանին օգնեց Թուրքիան, որին Ադրբեջանն  իր պարտքերը  չի վերադարձրել, ու շատ հավանական է, որ Թուրքիան  հրաժարվի  կրկին օգնել նրան»,-նշեց Կարեն Հովհաննսիյանը:

Ըստ նրա՝  հնարավոր է տեղի ունենան աշխարհաքաղաքական այնպիսի փոփոխություններ, որ ոչ միայն ռազմական ուժը ազդեցություն ունենա, այլ նաև՝ քաղաքական տվյալ պահի կուրսը: 

Սուսաննա Թամազյան