Թե ինչու հատկապես այս պատմությունը հիշեցի․ Դավիթ Սանասարյան

Դավիթ Սանասարյանը ֆեյսբուքյան իր էջում գրել է․

 

«Շարժման ամենաթեժ պահին, երբ հաջորդ օրը պետք է կայանար Սերժ Սարգսյանի և Նիկոլ Փաշինյանի հանդիպումը, ընկերներիցս մեկը զանգեց ու ասաց, որ ինձ ձերբակալելու որոշում կա, ու լավ կլինի՝ թռնեմ։ Ինքս պատասխանեցի՝ եթե ինչ-որ բան պետք է թռնի, ապա դա ներկա իշխանությունն է։ Եվ շարունակեցի այդ օրվա անելիքները։

 

Ցերեկը, երբ հասանք հրապարակ, Փաշինյանի հետ նստեցինք գետնին՝ ընդմիջելու, կարմիր բերետավորները մոտեցան ինձ տանելու։ Բայց երբ հասկացան, որ ժողովուրդը դա թույլ չի տալու, և Փաշինյանն էլ խոսեց Օսիպյանի հետ, նրանք հետ քաշվեցին։

 

Կեսգիշերին, հավաքվել էինք խորհրդակցելու և որոշելու, թե ինչ պետք է խոսվեր Սերժ Սարգսյանի հետ՝ լրագրողների ներկայությամբ կայանալիք հանդիպման ժամանակ։ Դրսում շատերը սպասում էին, որ ինձ ուղեկցեն տուն։ Բայց ինքս վստահ էի՝ ինձ ձերբակալելու են, ուստի բոլորին ճանապարհեցի տուն։ Միայն կինս ու հորեղբորս տղան մնացին։

Նստեցինք տաքսի։ Նկատեցի, որ հետևում են։ Պարզ էր՝ տեղ չեմ հասնելու։ Նպատակս այն էր, որ կնոջս հասցնեինք Տաշիր առևտրի կենտրոնի մոտ՝ հորեղբորս տղայի մեքենայի մոտ, որպեսզի նա նրան տուն ուղեկցի։ Սակայն չհասանք։ Հատուկ նշանակության ջոկատը մի քանի մեքենայով ու մեծ աղմուկով կանգնեցրեց մեր մեքենան, հարձակվեցին։ Ինձ նստեցրին իրենց մեքենան՝ մի քանի հարված հասցնելով, թեև հետագայում ներողություն խնդրեցին։

 

Քննչականում քննիչը հուզվեց, երբ տեսավ, թե ինչպես եմ հատուկջոկատայիններին ասում, որ իրենք ևս մարդ են, ու իրենց ներսում էլ «բանտարկված Մարդ» կա, և հենց այդ Մարդուն եմ սիրում։

Ի վերջո, կայացվեց իմ ձերբակալման որոշումը, ու ինձ ուղեկցեցին Էրեբունու ՁՊՎ։ Հաջորդ օրը որոշվեց, որ պետք է տանեն քննչական գործողության, ապա՝ դատարան՝ կալանավորելու։ ՀՔԾ-ից պետք է ընդամենը տանեին Նոր Նորքի դատարան։ Զավեշտալի էր - 10 րոպեանոց ճանապարհն այդպես էլ հաղթահարել չկարողացան, ժամուկես անց հազիվ հասան Լամբադա կամրջի մոտ։ Վերջապես հասկացան, որ առաջ չեն կարող շարժվել։ Ստացան հրահանգ՝ վերադառնալ քննչական, բայց դա էլ չստացվեց։ Միակ հնարավոր վայրը, ուր ինչ-որ կերպ կարող էին հասնել, ուղեկցող գումարտակի զորամասն էր։

 

Զորամասում ինձ դիմավորեցին սառը։ Կես ժամ անց հերթապահ մասի մոտով անցնող զորամասի աշխատող կանայք հանկարծ նկատեցին ինձ ու անկաշկանդ բարձրաձայնեցին.

-Վա՛յ, Դավիթ Սանասարյանն է։ Գիտե՞ք, մենք Ձեզ սիրում ենք։

 

Պատասխանեցի, որ փոխադարձ է։ Հերթապահ մասի պետը փորձեց սաստել կանանց՝ հիշեցնելով, որ ձերբակալված անձի հետ գործ ունեն։ Նրանք էլ պատասխանեցին, որ վատ բան չեն ասում, ինձ սիրում են, և հեռացան։

Հսկողները լուրեր էին կարդում, հանկարծ իմ նկատմամբ վերաբերմունքը կտրուկ փոխվեց, սկսցեցին սնունդ հյուրասիրել։ Իսկ ինձ լուրերն էին հետաքրքրում սննդի փոխարեն։ Ինֆորմացիոն վակումի մեջ էի։ Գողունի տեղեկացա, որ Ծառուկյանն էլ է միացել շարժմանը, հասկացա՝ իրավիճակն անդառնալիորեն է փոխվում։

Ժամանեց ուղեկցող գումարտակի հրամանատարը։ Մթնոլորտը կրկին սառեց։ Նա պահանջեց, որ լուրերին չհավատան և պարզապես կատարեն իրենց ծառայությունը։ Ապա մոտեցավ ինձ ու ագրեսիվ տոնով հարցրեց.

-Սանասարյան, լա՞վ ես։

Դրանից բառացիորեն մեկ րոպե անց պատից կախված անձայն հեռուստացույցի վրա գրվեց, որ Սերժ Սարգսյանը հրաժարական է տվել։ Հրամանատարն այլայլվեց, ձեռքն ուժգին խփեց ոտքերին, ապա ցավից կծկվելով՝ մոտեցավ ինձ ու պաշտոնական տոնով ասաց․

- Պարոն Սանասարյան, ուրախ եմ, որ ոստիկանությունը չխոչընդոտեց այս գործընթացին։

Այն, ինչ այդ պահին կատարվում էր փողոցում, վստահ եմ՝ լի էր զգացմունքներով, իսկ ես այնտեղ՝ ներսում տեսնում էի, որ համակարգը ճաքեր է տալիս։ Սրանից հետո զանգ ստացան։ Ինձ ասացին, որ տանում են դատարան՝ կալանավորելու։ Մի պահ չհասկացա՝ ինչ է կատարվում - Նիկոլն ազատ է, հրապարակում հայտարարվում է Սերժ Սարգսյանի հրաժարականի լուրը, իսկ ինձ փորձում են կրկի՞ն կալանավորել։

Արդեն բաց ու ցնծացող փողոցներով ինձ ուղեկցեցին դատարան։ Դատավորը զարմացած հարցրեց քննիչին.

- Դուք չե՞ք հասկացել, որ երկրում բան է փոխվել։

Քննիչն ամեն դեպքում պնդեց, որ դատ տեղի ունենա։

Դատական նիստի ժամանակ դատարանի դիմաց մեծ քանակությամբ քաղաքացիներ էին հավաքվել՝ պատրաստ գրոհելու դատարանի շենքը և ինձ ազատելու։

Կարգադրիչներից մեկն աղերսագին խնդրեց, որ գլուխս դուրս հանեմ ու խնդրեմ՝ զերծ մնալ դրանից։ Այդպես էլ արեցի։ Բազմությունն անսաց խոսքիս և առկախեց դռները ջարդելու իր որոշումը։

 

Դատավորը լսեց քննիչի միջնորդությունը և որոշեց, որ չեմ կալանավորվելու։ Հասկացա՝ ներկուլիսային խաղեր են սկսվել, որոնց մասին առաջիկայում ըստ հարկի կխոսեմ…

Սերժ Սարգսյանի հրաժարականից մի տարի էլ չանցած՝ ինձ ներկայացվեց աբսուրդ մեղադրանք։

 

Եվ ահա այսօր՝ վեց ու ավելի տարի անց, մասնակցելու եմ այս շինծու ու «Սերժի մուռը հանող» դատական վերջին նիստին, որտեղ ունենալու եմ ավարտական ճառ։ Ամփոփելու եմ իմ դեմ իրականացված քաղաքական հետապնդումները, և քայլելու եմ նոր հետապնդումներին ընդառաջ։ Որովհետև իմ տեսակը հարթ կյանք չունի, անկախ նրանից՝ իշխանապետի անունը Ռոբե՞րտ է, Սե՞րժ է, թե՞ Նիկոլ։

 

Թե ինչու հենց այսօր մտքովս անցավ այս դրվագի վերհուշը, ինքս էլ չգիտեմ, սակայն մի բանում վստահ եմ՝ Անկախ և Ինքնիշխան Հայաստանն ունենալու է արդարադատություն։

Առաջ Աստված։