Գտնվել է բացատրություն, թե ինչու են մարդիկ մշտապես մտածում իրենց նախկին զուգընկերների մասին

Հոգեբան Սիլվիա Սևերինոն ներկայացրել է մշտապես նախկին զուգընկերների մասին մտածելու հոգեբանական պատճառները։ Vanitatis-ին տված մեկնաբանությունում նա նշում է, որ հարաբերությունների ընթացքում ուղեղը սովորում է հաճույքի հորմոնների՝ դոֆամինի և օքսիտոցինի կանոնավոր ներհոսքին, որն առաջանում է սիրելի մարդու ներկայությամբ։ Բաժանումից հետո այդ «քիմիական սնուցումը» հանկարծակի դադարում է, և ուղեղը կորցնում է իր սովորական հավասարակշռող մեխանիզմը։

Սևերինոյի խոսքով՝ հարաբերությունների ավարտից հետո մարդը կորցնում է ոչ միայն զուգընկերոջը, այլև այն բարեկեցության աղբյուրը, որն օգնում էր ուղեղին կարգավորել զգացմունքները։ Այս հանկարծակի փոփոխությունը ստեղծում է էմոցիոնալ դատարկություն, որը ուղեղը ընկալում է որպես սպառնալիք։ Արդյունքում առաջանում է «քիմիական ճգնաժամ», երբ օրգանիզմը սկսում է պահանջել նախկինում ստացած դրական զգացողությունները։

Մասնագետը բացատրում է, որ այդ պահին կարող են ի հայտ գալ իմպուլսիվ վարքային դրսևորումներ՝ նախկինի սոցիալական էջերը ստուգել, խոսակցության պատրվակներ փնտրել կամ մտքում անընդհատ վերարտադրել անցյալի երկխոսությունները։ Ավելի վաղ հոգեբան Լարիսա Կարավայցևան պատմել էր հարաբերությունների առավելությունների մասին 45 տարին անց, ընդգծելով՝ այդ շրջանում մարդու սպասումները զուգընկերոջից զգալիորեն փոխվում են։