Օրինագի՞ծ, թե՞ հակաեկեղեցական արշավ. ինչ է իրականում ընդունել խորհրդարանը. Լիլիթ Գալստյան

Այսօր առաջին ընթերցմամբ խորհրդարանն ընդունեց ՔՊ խմբակցության երկու պատգամավորների հեղինակած՝
««Պատմության և մշակույթի անշարժ հուշարձանների ու պատմական միջավայրի պահպանության և օգտագործման մասին» ՀՀ օրենքում փոփոխություն կատարելու մասին» օրենքի նախագիծը, ԱԺ հայտարարությունների ժամին ասաց «Հայաստան» խմբակցության անդամ Լիլիթ Գալստյանը։

Նրա գնահատմամբ՝ ԱԺ ամբիոնից հնչած՝ հանրությանը մոլորեցնող, զրպարտչական և Հայ Առաքելական եկեղեցին վարկաբեկող բազմաթիվ հայտարարությունները մեկ անգամ ևս դրդում են անդրադառնալ նախագծին և քաղաքական մեծամասնության իրական նպատակադրմանը։

«Նախ արձանագրենք, որ նախագիծը չի համապատասխանում օրինաստեղծ գործունեության տարրական պահանջներին։ Ի սկզբանե այն մեռելածին է և հետապնդում է սոսկ քաղաքական-քարոզչական նպատակ՝ հետևյալ հիմնավորումներով․

1. Պատմության և մշակույթի անշարժ հուշարձանների նպատակային նշանակությունը որևէ մեկը իրավասու չէ փոփոխել՝ անկախ սեփականության ձևից։ Ուստի անգամ օտարման դեպքում շարունակելու է պահպանվել նույն իրավական ռեժիմը։ Հետևաբար անիմաստ և երևակայական է այն մտահոգությունը, թե հուշարձանները կարող են օտարումից հետո օգտագործվել «ոչ հանրօգուտ և իրենց բուն նշանակությանը չհամապատասխանող նպատակներով»։

2. Հայաստանյայց Առաքելական Սուրբ Եկեղեցին երբևէ չի օտարել և չի էլ պատրաստվում օտարել պատմության և մշակույթի որևէ անշարժ հուշարձան։ Ուստի օրինագիծը հիմնազուրկ է նաև այս առումով։ Ցանկացած օրենքի նախագիծ պետք է հետապնդի ոչ թե ապրիորի, ենթադրյալ կամ դավադրապաշտական թեզեր, այլ կոնկրետ հանրային պատվեր։

Օրինագծի վերաբերյալ այս ամբիոնից հնչած բազմաթիվ դատողություններն ու այսպես կոչված հիմնավորումները կամ դիտավորությամբ խեղված են, կամ չունեն նվազագույն գիտելիքային հենք։ Դրանց բուն ուղղվածությունը Հայաստանյայց Առաքելական Եկեղեցուն վարկաբեկելն է և հանրության մոտ հակաեկեղեցական տրամադրություններ ձևավորելը։

Նախանձելի «խիզախությամբ» այս բարձր ամբիոնից կասկածի տակ է դրվում Հայ Առաքելական եկեղեցու՝ կրոնական կազմակերպություն լինելու և պետությունից անջատ լինելու սահմանադրական նորմը։

Նույն ջանասիրությամբ ոտնահարվում է մեկ այլ իրավական նորմ, որով Հայաստանի Հանրապետությունը ճանաչում է Եկեղեցու ինքնակառավարումը։

Կրկնում եմ՝ գուցե անպատասխանատու հայտարարություններից առաջ ուսումնասիրեիք, որ մասունքների ընծայաբերումը միջեկեղեցական դարավոր ավանդույթ է։

Եթե ականատեսը չլինեինք եկեղեցու և մեր ինքնության դեմ վարչախմբի սևեռուն հալածանքներին, կարելի էր մտածել, թե նախաձեռնությունը բխում է հուշարձանների պահպանության լավագույն շահից։

Իրականում այն սովորական հայտ է մաս կազմելու հակաեկեղեցական արշավ-հալածանքին։

Եվ, այնուամենայնիվ, հիշենք, որ հայ եկեղեցու և նրա ժառանգության պահպանության դիրքերից հանդես է գալիս քաղաքական մի ուժ, որի իշխանության օրոք թշնամուն թողնվեցին վանական համալիրներ, շուրջ 1500 եկեղեցի և պաշտոնապես գրանցված մոտ 20 000 առանձնակի արժեքավոր մշակութային արժեքներ»,-հայտարարեց Լիլիթ Գալստյանը։