Թովմաս Էֆենդին հայ էր միայն անունով, նա չէր ճանաչում ո՛չ եղբայր, ո՛չ հայրենակից. նա մտնում էր գյուղ՝ ոչ թե որպես մարդ, այլ որպես պատուհաս. Արսեն Գասպարյան
Հրապարակումներ
Հայաստանի Հանրապետության վարչապետի նախկին գլխավոր խորհրդական Արսեն Գասպարյանը գրում է.
Ձեռքիս տակ Րաֆֆիի «Խենթը» չունեմ, բայց փորձեմ Րաֆֆիի ոճին մոտ մի տարբերակով նկարագրեմ Թովմաս էֆենդիին.
Թովմաս Էֆենդին հայ էր միայն անունով։ Նրա սիրտը վաղուց էր օտարի գրպանում, իսկ խիղճը՝ վաճառված մի բուռ արծաթի դիմաց։
Նա չէր ճանաչում ո՛չ եղբայր, ո՛չ հայրենակից. նա մտնում էր գյուղ՝ ոչ թե որպես մարդ, այլ որպես պատուհաս։
Մոր լացը նրա համար ոչինչ էր, որբի սովը՝ անկարևոր։ Վերջին հացը խլում էր այնպես, ասես քար էր վերցնում գետնից։
Բայց ամենածանր մեղքը նրա այն էր, որ նա գիտեր՝ ում է կեղեքում։ Գիտեր, որ իր իսկ արյունն է ճնշում, իր իսկ լեզվով խոսող մարդկանց է լռեցնում։


















































Ամենադիտված
«Ակնկալում ենք հրապարակային պարզաբանում և ներողություն». Բելգիայի հայ համայնքը վիրավորվել ու հիասթափվել է Վաչե Թովմասյանից