Վարդա. «Ես օգնում էի ընտանիքիս՝ վաստակելով պարերով…»

Հայկական արմատներով հայտնի երգչուհի եւ պարուհի VARDA-ի (Վարդանուշ Մարտիրոսյան) գրգռիչ պարի տեսանյութը վերջին մի քանի օրերին հուզել է հասարակությանը: Սակայն ոչ բոլորին է հայտնի, թե ինչ նպատակով է VARDA-ն կիսամերկ ելույթ ունեցել սթրիփթիզի Ուկրաինայի առաջնությանը եւ որքան դժվար է եղել նրա համար գնալ այդ քայլին: Բեմում VARDA-ն շատ է տարբերվում այն համեստ եւ հմայիչ աղջկանից, ով առօրյա կյանքում երբեք իրեն թույլ չի տալիս բաց հագուստ կրել, կերակուր է պատրաստում իր ընկերների եւ բալետային խմբի անդամների համար, վարում է ամենեւին էլ ոչ այնպիսի կյանք, ինչպիսին պատկերացնում են նրա երկրպագուները: NEWS.am STYLE-ը որոշեց այս ամենի մասին զրուցել VARDA-ի հետ:

Ինչպե՞ս ազդեց սթրիփթիզի Ուկրաինայի առաջնությունում հաղթանակը քո հետագա կյանքի վրա:

Դրական: Չէ՞ որ ես կարողացա ապացուցել, որ նույնիսկ սթրիփթիզը կարող է արվեստ դառնալ: Առաջնությանը հետեւում էր ամբողջ Ուկրաինան, եւ ոչ միայն... Ես արթնացա որպես հայտնի մարդ:

Քո հայրը հայ է, համապատասխանաբար, քո մեծ հայկական ընտանիքի կեսը հետեւել է ձողի վրա պարի առաջնությունում քո հաղթանակներին: Նրանք քեզ դատապարտո՞ւմ, քննադատո՞ւմ էին, թե՞ հակառակը, աջակցում:

Իհարկե, հայրս հիացած չէր իմ ինքնուրույնությամբ: Բայց ես ամաչելու բան չունեմ: Ձողի վրա պարելը դժոխային աշխատանք է, մշտական կապտուկներ, կոշտուկներ, վնասվածքներ... Հաղթանակից հետո հայրս փոխեց կարծիքը, հիմա նա ամեն ինչում աջակցում է ինձ:

Սթրիփթիզի Ուկրաինայի առաջնությանը եւ pole-dance-ի այլ խոշոր մրցույթներում քո ելույթի տեսանյութերն ակտիվորեն հրապարակվում են Ուկրաինայի, Հայաստանի, Ռուսաստանի տարբեր կայքերում: Նաեւ հրապարակվում են տեսանյութը դիտած օգտատերերի ինչպես դրական, այնպես էլ բացասական մեկնաբանությունները: Ինչպե՞ս ես դրանց վերաբերում:

Դա իմ կյանքն է, իմ ուղին, ես ոչ մեկին ոչինչ պարտք չեմ: Միշտ կգտնվեն մարդիկ, ում դուր չես գալիս: Ոչ ոք չգիտի քո պատմությունը, ձողի վրա պարելն ամենեւին էլ մանկության երազանք չէ: Ես օգնում էի ընտանիքիս՝ վաստակելով պարերով: Այո, 2003 թվականին Ուկրաինայի առաջնությունում հաղթանակի համար ես ստիպված էի կիսամերկ պարել, բայց մյուս բոլոր մրցաշարերը pole-dance-ում էին, որտեղ մերկություն չկա, այլ միայն ակրոբատիկա եւ խորեոգրաֆիա:

Շատ աստղեր հանուն փառքի համաձայնում են տղամարդկանց ամսագրերի, հոլովակների համար բաց նկարահանումների, բեմ են դուրս գալիս բաց հագուստներով: Քեզ նման առաջարկներ հաճա՞խ են անում:

Իմ բեմական հագուստներն ավելի բաց չեն, քան մարմնամարզուհիները: Առօրյա կյանքում ես նախընտրում եմ զուսպ դասականը: Ինչ վերաբերում է լուսանկարահանումներին եւ հոլովակներին. ինձ համար դա դերասանական խաղ է… Իհարկե, ես տաբու ունեմ: Ես երբեք ամբողջությամբ մերկ կեցվածք չեմ ընդունել: Եղել են դեպքեր, երբ տղամարդկանց համար նախատեսված ամսագրերը Photoshop-ի օգնությամբ ջնջել են հագուստի այս կամ այն հատվածը:

Չնայած ձողի վրա կիսամերկ ելույթներին, հավանաբար կյանքի տաբուներ ունես…

Այո, իհարկե, ես իմ սկզբունքներն ունեմ: Ավելի լավ է հրաժարվել՝ ատամները սեղմելով, քան համաձայնել՝ սիրտը սեղմելով: Սա իմ գլխավոր կանոնն է:

Քեզ համար կարեւո՞ր է, որ սիրելի տղամարդը կիսի քո հետաքրքրությունները. ձողի վրա պարերը, երաժշտությունը: Թե՞ միանգամայն բավարար է, որ նա ունենա մեծ բիզնես, մեծ տուն, մեծ ավտոմեքենա:

Ես ստեղծագործ մարդ եմ, բեմն իմ կյանքն է: Ինձ համար շատ կարեւոր է, որ ինձ հասկանան ու աջակցեն: Դրամն ինձ համար գլխավորը չէ, ես ինքս էլ կարողանում եմ այն վաստակել:

Հանրահայտ դառնալով, ինչպիսի՞ պարզ հաճույքներից ես զրկվել:

Ուշադրությունն ինձ համար բեռ չէ, դա ցանկացած արտիստի կյանքի անբաժանելի մասն է: Ես մանկուց եղել եմ իրադարձությունների կիզակետում, նախ՝ դպրոցի, հետո՝ քաղաքի մակարդակով եւ այլն: Ես այլ կերպ ապրելու ունակ չեմ:

Կյանքում ինչպիսի՞ արարքների համար ես ամաչել:

Հավանաբար, ես անամոթ եմ, ինչ-որ չեմ կարողանում հիշել: Կատակում եմ… Դժվար է ասել: Ես փիլիսոփայորեն եմ վերաբերում կյանքի «սխալներին»: Շնորհակալ եմ ճակատագրին՝ փորձի եւ այն ճանապարհի համար, որն արդեն անցյալում է: Թերեւս, այստեղ էլ վերջակետ դնենք: