Ես կարտոֆիլ չեմ. ես Հայաստանի քաղաքացի եմ ու չեմ վաճառվում

ՀՀ Սահմանադրությամբ իշխանությունը պատկանում է ժողովրդին: Օրենքով' ես, այսինքն' ՀՀ քաղաքացիս եմ ձեւավորում իշխանությունը: Այն իշխանությունը, որը ես ցանկանում եմ: Ես ունեմ բանականություն, ես ունեմ տրամաբանություն, ես ունեմ զգայարաններ' կողմնորոշվելու համար, թե ում եմ տալու իմ քվեն, ում եմ գործուղելու Խորհրդարան կամ Նախագահական նստավայր:

Ու երբ դու, թաղի լավ տղա, համատիրության լաչառ կնիկ կամ որեւէ այլ մեկը մտքով անցկացնում է անգամ, որ ինձ կարող է 5000 կամ 10000 դրամ ընտրակաշառք առաջարկելով' իր նախընտրած քաղաքական ուժի համար գնել իմ քվեն, ուրեմն, նա վիրավորում է իմ արժանապատվությունը: Ուրեմն, նա համարում է, որ Հայաստանը միայն իր հայրենիքն է, ուրեմն, նա համարում է, որ ինքը ինձնից ավելի լավն է, ավելի «բարձր դասի մարդ», ուրեմն, նա համարում է, որ ինքը ավելին է, քան ես: Ուրեմն, նա իր մտքով անց է կացնում, որ ես եւ ինքը ոչ թե հավասարապես այս երկրի քաղաքացիներն ենք, այլ ինքը' քաղաքացի է իրավունքների մասով, ես' պարտականությունների: Ինքը էլիտան է, որ պետք է վայելի երկրի բարիքները, ես պետք է ստեղծեմ այն բարիքները, որոնք ինքը պետք է վայելի, իր երեխան պետք է ազատվի բանակից, մեր զավակները' սահման պահեն, իր երեխան առանց բուհ այցելելու դիպլոմ ստանա, մեր զավակները' չկարողանան նորմալ ուսում ստանալ:

Իսկ ես ասում եմ' ո՛չ: Էդպես չէ: Էս երկիրը բոլորինս է' բոլոր առումներով, ե՛ւ իրավունքների, ե՛ւ պարտականությունների: Էս երկրում չպետք է լինեն էլիտաներ, բարիքներ վայելողներ եւ բարիքներ ստեղծողներ: Էս երկիրը հավասար բոլորինս է, եւ որեւէ մեկը իրավունք չունի տրորել իմ արժանապատվությունը ու մտքի ծայրով անգամ անցկացնել, թե ինքը կարող է 5000 կամ 10000 դրամով գնել ինձ, իմ ընտանիքի անդամների, իմ հարազատների, իմ ընկերների ապագան:

Ես ՀՀ քաղաքացի եմ, ես կարտոֆիլ չեմ, եւ ես ՉԵՄ վաճառվում: Իմ ընտանիքի, իմ հարազատների, իմ ընկերների ապագան ՉԻ վաճառվում, իմ տատիկների եւ պապիկների գերեզմանը ՉԻ վաճառվում, իմ տունը, իմ բակը, իմ սկզբունքները, իմ արժանապատվությունը մի պարկ ալյուր չեն, դրանք ՉԵՆ վաճառվում, իմ հարազատների թափած արյունը ՉԻ վաճառվում, իմ զինվոր բարեկամները, հարազատները, զավակները, նրանց կյանքը, անվտանգությունն ու ապահովությունը ՉԻ վաճառվում: Մեր մանկահասակ զավակների ժպիտը, բարեկեցությունը, ծիծաղն ու երջանկությունը ՉԻ վաճառվում: Մեր երազանքները, մեր հավատքն ու վստահությունը ապագայի հանդեպ ՉԻ վաճառվում: Իմ վաղվա լուսաբացը ՉԻ վաճառվում: Իմ հույսը ՉԻ վաճառվում: Իմ հիշողությունը ՉԻ վաճառվում: Մեր հաղթանակները ՉԵՆ վաճառվում: Մեր մարդկային տեսակը ՉԻ վաճառվում: Հայրենիքը ՉԻ վաճառվում:

ՀՀ քաղաքացին հավասարազոր է Հայաստանի Հանրապետության գոյությանը: Եւ եթե ինչ-որ թաղի լավ տղա, կամ համատիրության մի լաչառ կնիկ մտածում է, թե ինքը կարող է գնել ՀՀ քաղաքացուն, ուրեմն նա մտածում է, թե կարող է գնել, հետեւաբար՝ վաճառել նաեւ Հայաստանի Հանրապետությունը: Սակայն նրանք իրենց միաբջիջ ուղեղներում պետք է հստակ ֆիքսեն մի պարզագույն բան' ՀՀ քաղաքացին ՉԻ վաճառվում, որովհետեւ վաճառքի ենթակա չէ նաեւ Հայաստանի Հանրապետությունը:

Թամար Ալուխանյան