Նոր մանրամասներ հակակոռուպցիոն պայքարից…

Հայաստանում կոռուպցիայի ու ամենաթողության դեմ պայքարի անքակտելի մի մասնիկը հանդիսացող պետական կառավարման համակարգում սկիզբ առած կրճատումները ոչ միայն շարունակվում են, այլև, ըստ էության, մտնում են մի նոր ու առավել հետաքրքրական փուլ. բանը հասել է փոխնախարարներին: Ինչպես վարչապետ Աբրահամյանն է հավաստիացրել, առաջիկայում ևս անխուսափելի կրճատումների տակ են հայտնվելու 3-4 փոխնախարար, այդ թվում՝ գյուղատնտեսության նախարարությունից:

Այն, որ վաղուց էր պետք ձեռնարկել պետական ապարատի անբնական ուռճացման արդյունքում առաջացած հաստիքների թվի կրճատումը, կհամաձայնեն շատերը: Մեր երկրում առանց այն էլ սուղ պետական միջոցների ֆոնին պետական համակարգում այնքան շատ են անիմաստ ու ոչինչ չասող պաշտոնները, որ մարդ, որքան էլ խորագետ ու իմաստուն լինի՝ հասկանալ այդ ամենի իմաստը, ոչ մի կերպ չի կարող:

Հայտնի է նաև, որ փոխնախարարների հաստիքներն ամենևին էլ միակը չեն, որ ավելորդ բեռ են դարձել հարկատուներիս ուսերին. բարձրաստիճան պետական պաշտոնյաների խորհդականների քանակը ևս չափից դուրս ուռճացված է, ու ասենք նույն վարչապետ Հովիկ Աբրահամյանն ունի 9 խորհրդական: Սակայն, ինչպես պարզ է դառնում հայկական ԶԼՄ-ներից մեկին Դավիթ Հարությունյանի տված հարցազրույցից, լավ է կրճատվեն փոխնախարարներ ու այլևայլ բարձրաստիճան դեմքեր, քան իրենց աշխատանքին հրաժեշտ տան չինովնիկների՝ ինչ-որ անհայտ գործունեությամբ զբաղվող խորհրդականները:

Դավիթ Հարությունյանի խոսքերով՝ խորհրդականների ինստիտուտը շատ կարևոր ինստիտուտ է: Թե հատկապես որն է 1 կամ 2 խորհդականի փոխարեն, ասենք, 18-ն ունենալու բուն իմաստը, անկեղծ ասած, գոնե մեզ համար անհասկանալի է: Եթե ցանկություն կար՝ բյուջեի փողերը խնայելու, ապա շատ ավելի ճիշտ կլիներ, եթե նախքան փոխնախարարներ կրճատելը, Աբրահամյանն իր այդ մտահղացումը իրագործեր՝ սկսելով նախևառաջ ինքն իրենից ու 9 խորհրդականներից պահեր, ասենք, 3-ին. վստահ ենք՝ դրանից չէին տուժելու ո՛չ պետությունը, ո՛չ էլ շարքային քաղաքացին:

Որքան էլ կառավարության կողմից փորձ արվի իսկական դիմակահանդես հիշեցնող կոռուպցիայի դեմ պայքարի այս գործընթացը հասարակությանը ներկայացնել որպես իշխանությունների սրտից բխած պրոցես, միևնույն է, ակնհայտ է՝ այս ամենում ձևականության չափազանց մեծ չափաբաժին կա. նախքան այլոց «աչքի փուշը» տեսնելը, հարկ է մի լավ ինքնաքննությամբ զբաղվել՝ նկատելու համար սեփական «աչքի գերանը». սա աքսիոմատիկ ճշմարտություն է:

Դավիթ ԲԱԲԱՆՈՎ