Ռուսաստանը՝ միջնո՞րդ, թե պատերազմի հրձիգ

Երեկ մեկնարկել է ՌԴ ԱԳ նախարար Սերգեյ Լավրովի աշխատանքային այցը Բաքու: Բարձրաստիճան հյուրին ընդունել է Ադրբեջանի նախագահ Իլհամ Ալիևը: Խոսակցության հիմնական թեման եղել է Լեռնային Ղարաբաղի հակամարտությունը: Ի դեպ, ռուսաստանցի պաշտոնյայի այցի նախորդ օրն, իր նախարարներին է հանդիպել Ալիևը և ԼՂՀ խնդրում ադրբեջանական հայտնի դիրքորոշումը շարադրելուց զատ, ասել է, թե միջնորդները պետք է ուժեղ ճնշում գործադրեն Հայաստանի վրա:

Ուղղակի կապ եմ տեսնում Ադրբեջանի նախագահի այդ հայտարարության և Լավրովի այցի միջև: Բաքուն հասկացնել է տալիս Մոսկվային, որ առկա են ինչ-որ երկկողմ պայմանավորվածություններ, և ժամանակն է, որ Մոսկվան ճնշում գործադրի Հայաստանի վրա:

Ի դեպ, Լավրովի այցի վերաբերյալ պաշտոնական հաղորդագրություն էր տարածել Ռուսաստանի ԱԳՆ-ն՝ Ադրբեջանին որակելով որպես ռազմավարական գործընկեր: Սա պատահական որակում չէ, որովհետև հենց իր նախարարի այցի օրը, Ադրբեջանում Ռուսաստանի Դաշնության դեսպան  Վլադիմիր Դոլոֆինը հայտարարել է, թե Ռուսաստանը կշարունակի Ադրբեջանին սպառզինություն մատակարարել: Սա էլ Մոսկվայի փոխադարձ մեսիջը Բաքվին՝ հանրությանն անհայտ ինչ-որ պայմանավորվածությունների հավատարիմ մնալու մասին: Ադրբեջանին սպառազինություն մատակարարելով՝ Ռուսաստանը հարվածի տակ է դնում իր իսկ ստեղծած ռազմաքաղաքական միության՝ ՀԱՊԿ-ի հեղինակությունը:

Հայաստանն ու Ռուսաստանը դաշնակիցներ են՝ ՀԱՊԿ անդամներ, ստացվում  է՝ Ռուսաստանը սպառազինում է իր դաշնակցի թմշնամուն: Սա արտառոց դեպք է համաշխարհային քաղաքականության մեջ: Չեք գտնի ՆԱՏՕ-ի անդամ որևէ երկիր, որը կսպառազինի ՆԱՏՕ-ի մեկ այլ անդամ երկրի թշնամու, սակայն միայն սրանով զավեշտը չի վերջանում:

Ռուսաստանը ԵԱՀԿ Մինսկի խմբի համանախագահներից մեկն է: Դժվար է պատկերացնել, որ միջնորդ երկիրը սպառազինում է հակամարտության երկու կողմին: Ստացվում է՝ Ռուսատանը ոչ թե միջնորդ է, այլ պատերազմի հրձիգ:

Սա բխում է ռուսական կայսրության մեծապետական քաղաքական և տնտեսական շահերից:

Սարգիս Հակոբյան