Ռազմագերիների պայքարը կամ պայքարի իռլանդական տարբերակ

Այսօր «Սասնա ծռեր» խմբի անդամ Վարուժան Ավետիսյանը հանդես եկավ հայտարարությամբ, համաձայն որի, «Սասնա ծռեր»-ը վայր են դնում զենքը և շարունակում պայքարը «ռազմագերու» կարգավիճակում, մասնավորապես, նշելով հետևյալը. «Հաստատակամ ենք, շարունակելու ենք մեր պայքարը: Հեղափոխականները հայտնվում են բանտերում` հետո հաղթանակած դուրս գալիս: Դա էլ է պայքարի մի ձև: Սիրո’ւմ ենք ձեզ, հայ ժողովուրդ, մեզ ոչինչ չի կարող բաժանել, չենք ուզում արյուն թափվի: Թող այս պայքարը` մեր զոհաբերությունը, դառնա սնուցիչ այն արմատին, որը ծիլ է տալու նոր պայքարի»:

Համաշխարհային պատմությանը խորթ չէ «ռազմագերիների» պայքարը: Ձեր հիշողությունը թարմացնելով նշենք, որ 1981 թ. մարտի 1-ին՝ «Հատուկ կարգավիճակի» («Special Category Status») վերացնելու օրը, «Իռլանդիայի հանրապետական բանակ» ռազմական կազմակերպության առաջնորդ, քաղբանտարկյալ Բոբի Սենդսը բրիտանական Մեյզ բանտում հացադուլ հայտարարեց: Մարտի 26-ին անազատության մեջ գտնվող Սենդսը տեղական ընտրությունների ժամանակ առաջադրվեց և ապրիլի 9-ին ընտրվեց` ստանալով 30492 ձայն և դարձավ պառլամենտի ամենաերիտասարդ անդամը։ Այս հաջողությունից հետո բրիտանական կառավարությունն արգելեց առաջադրել այն անձանց թեկնածությունը, ովքեր մեկ տարուց ավելի բանտարկված են եղել։

Օրեր անց Բոբի Սենդսի հայտարարած հացադուլին միացան շատերը:

Հացադուլը ավարտվեց միայն 1981 թվականի հոկտեմբերի 3-ին, այդ պահին դեռ 6 անձ հացադուլի մեջ էր։ Ցավոք, այդ ընթացքում մահացել էին Բոբի Սենդսը և «Իռլանդիայի հանրապետական բանակի» ևս 9 նվիրյալ: Հացադուլը հանգեցրեց Իռլանդական ազգայնականների արմատականացմանը և իշխանության եկավ Շին Ֆեյնը:

Նման ուղի է ընտրել նաև «Սասնա ծռեր» խմբի անդամ Պավել Մանուկյանը, հուսանք, պայքարի այս տարբերակը մարդկային կյանքեր չի խլի և նույնքան հաջողված կլինի, որքան իռլանդականը:

Միքայել Նազարյան