Հանրապետականի խուլ դիմադրությունը Կարեն Կարապետյանին. նոր ռևանշի վտանգ

Երբ Կարեն Կարապետյանը վարչապետի պաշտոնում նախօրեին առաջին անգամ ժամանեց խորհրդարան, բոլորն ականատես եղան, որ խորհրդարանական մեծամասնությունը նրան ակնհայտորեն սառն է ընդունում:

Ասվածը վերաբերում է նաև ու հատկապես ԱԺ ղեկավարությանը: ԱԺ-Կառավարություն հարց ու պատասխանի նիստը վարող Գալուստ Սահակյանը նույնիսկ չշնորհավորեց նորանշանակ վարչապետին: Այդ առաքելությունը մեկ ժամ ուշացումով ստանձնեց ՀՀԿ խմբակցության անդամ Լևոն Մարտիրոսյանը, ով ակնհայտորեն հերթագրվել էր ոչ թե վարչապետին հարց ուղղելու, այլ խորհրդարանի «ոչ նրբանկատ» ղեկավարությանը կշտամբելու և Կ. Կարապետյանին շնորհավորելու համար:

Պատահական չէին ոչ ԱԺ ղեկավարության վարքագիծն ու Լ. Մարտիրոսյանի ռեպլիկը, և ոչ էլ այն, որ կառավարության՝ իր համար առաջին նիստում, Կարապետյանն ըստ էության օտար էր յուրայինների մեջ:

Ինչքան էլ ԲՀԿ նախագահ Նաիրա Զոհրաբյանն ասում է, թե իշխանավորներն իրար «подножка» են տալիս նոր վարչապետին քծնելու համար, դա այդքան էլ այդպես չէ: Քրեաօլիգարխիան, որ իր խոր արմատներն է ձգել Խորհրդարանում, Կառավարությունում, ՀՀԿ վերնախավում, չհամարձակվեց հրապարակավ ընդդիմանալ Կ. Կարապետյանի նշանակմանը, բայց հիմա ջանում է տապալել նոր համակարգի ներդրման հնարավորությունը: Դա անում են տարբեր ձևերով:

Օրինակ, երբ հանրապետական պատգամավոր Մկրտիչ Մինասյանն ասում է, որ Կարապետյանը Հայաստանը վերածելու է Սինգապուրի՝ դեմքի լուրջ արտահայտությամբ, իրականում ծաղրում է վարչապետին: Նույն այս շարքին են պատկանում բարեփոխումների աշնան մասին խոսակցությունները: Գալուստ Սահակյանը ավելի բացահայտ ու թափանցիկ է ծաղրել նոր վարչապետին, երբ կառավարության հետ հարց ու պատասպանից հետո, անդրադառնալով Կ. Կարապետյանի հակակոռուպցիոն հնարավոր քաղաքականությանն, ասել է. «Դե 90-ականներից մինչև օրս պայքարում ենք»:

Այսինքն՝ Սահակյանն ուզում է ասել, որ Կարապետյանից առաջ էլ բոլորը գեղեցիկ խոսքեր են ասել կոռուպցիայի դեմ պայքարելու անհրաժեշտության մասին, բայց կոռուպցիան զարգանում ու զարգանում է: ԱԺ նախագահը հասկացրել է, որ պետք չէ լուրջ վերաբերվել նոր վարչապետի հայտարարություններին: Իսկ հանրապետական պատգամավոր Համլետ Հարությունյանն, ով ավելի շատ հայտնի է «Բառադի Համո» մականունով և մանր-մունր ծառայությունների դիմաց բացակա գործընկերների կոճակը սեղմելով, բացահայտ է քննարդատել Կարեն Կարապետյանին: 

Կ. Կարապետյանը հայտնվել է նույն իրավիճակում, ինչ ժամանակին Տիգրան Սարգսյանը: Վերջինս չկարողացավ բարեփոխումներ իրականցնել, որովհետև նրա պաշտոնավարման ճանապարհը մշտապես ականապատված էր խորհրդարանական մեծամասնության կոալիցիա կոչվածի հյուսած դավերով:

Այդ ամենի հետևում կանգնած էր ԱԺ նախագահ Հովիկ Աբրահամյանը, ում ի վերջո հաջողվեց 2014-ի գարնանն իրականացնել քրեաօլիգարխիկ հեղաշրջում: Աբրահամյանը հիմա պաշտոն չունի, սակայն ամենահարազատ մարդն է քրեաօլիգարխիայի համար ու, որ ամենակարևորն է, ունի ռևանշի ձգտում, ցանկություն:

Տիգրան Սարգսյանը պարտվեց, որովհետև չուներ քաղաքական կամք, համակարգը փոխելու նպատակային ձգտում: Կ. Կարապետյանը պետք է դասեր քաղի անցյալից և առաջնահերթություն համարի նոր համակարգի ստեղծումը՝ դրա մեջ ներառելով ոչ միայն նոր կառավարության կազմն, այլ նաև առաջիկա ընտրությունների համար կազմվելիք ՀՀԿ համամասնական ցուցակը, կուսակցության վերախավը: Միայն դա կարող է կանխել նոր ռևանշի կրկնությունը:

Սարգիս Հակոբյան