Սերժ Սարգսյանի՝ 40%-ի գերխնդիրը…

Ներկայումս Հայաստանում տեղի ունեցող քաղաքական պրոցեսները լիարժեքորեն հասկանալու համար դրանք հարկավոր է դիտարկել նախևառաջ 2017-ին տեղի ունեցող խորհրդարանական ընտրությունների պրիզմայով, քանի որ հայտնի է՝ իշխանությունների յուրաքանչյուր քայլ նախևառաջ ուղղված է սեփական վերարտադրմանը: Գաղտնիք չէ, որ հատկապես վերջին շրջանում թափ ստացած նոր կուսակցությունների ծնունդը միտված է դոմինանտ կուսակցության՝ Հանրապետականի դիրքերի ամրապնդմանն, իսկ պրոցեսն ուղղակիորեն ղեկավարվում է Սերժ Սարգսյանի կողմից, որի որդեգրած տակտիկան, պետք է ասել, բավական հետաքրքրական է:

Նախ՝ պետք է նշել, որ Սերժ Սարգսյանը, լինելով փորձված քաղաքական գործիչ, այլևս փայլուն կերպով գիտակցում է, որ նախկին մեթոդներով ապահովել սեփական կուսակցության վերարտադրումն այլևս չի կարող. վերջին տարիներին Հայաստանում խորացող սոցիալ-տնտեսական ծանր վիճակն իշխողներին դրել է մի իրավիճակի մեջ, երբ անգամ նորանշանակ վարչապետ Կարեն Կարապետյանի հեղինակությունը չի կարող օգնել ՀՀԿ-ին` մաքուրով գերազանցել 18-20%-ը:

Ուստի, այսպես, թե այնպես գործի է դրվելու ընտրակեղծիքների մեխանիզմը, որ առավելագույնս կարող է ևս նույնքան տոկոս ապահովել իշխող կուսակցության համար ընտրություններին: Ինչ վերաբերում է մնացյալ 10%-ին, ապա այս խնդիրը լուծվում է ձայների փոշիացման ճանապարհով, որին էլ հենց ծառայելու են այն փոքր ու մանր կուսակցությունները, որոնք միանգամայն արհեստական հողի վրա ստեղծվել են վերջին շրջանում. նմանօրինակ կուսակցությունների ստեղծման բուն նպատակը հենց մնացյալ 10%-ի հարցը լուծելն է:

Բայց, եթե նույնիսկ ենթադրենք, որ Դաշնակցությունն ու որոշ քաղաքական ուժեր կարողանում են առաջիկայում հավաքել 10-15% ձայն, ապա Սարգսյանի առաջ ծառացած թիվ մեկ գերխնդիրը ևս անլուծելի է մնում. նույնիսկ այդ դեպքում իշխանություններին ոչ մի կերպ չի հաջողվելու լուծել ամենակարևոր գերխնդիրը՝ մնացյալ 40%-ի հարցը, քանի որ այդ ձայները, որ ավանդաբար եղել են վերջին տարիներին ընդդիմության լոկոմոտիվը դարձած ԲՀԿ-ինը (երբ կուսակցության առաջնորդը Գագիկ Ծառուկյանն էր), մնում են ազատ. ԲՀԿ-ն հիմա կատարելապես հեղինակազրկված է, ինչը նշանակում է, որ ոչ մի կերպ չի կարող հավակնել խաղալու այն դերը, որ իրեն վերապահված էր նախկինում:

Հետևաբար, Սերժ Սարգսյանի գերխնդիրն այսօր այդ 40%-ին տիրություն անելն ու այն ճիշտ կերպով գործածելն է, ինչը, սակայն, ավանդական մեթոդներով գլուխ բերել Սարգսյանն այլևս չի կարող, քանի որ ներկայումս Հայաստանը գտնվում է մի աշխարհաքաղաքական իրականության պայմաններում, երբ հույսը դնել արևմտամետ ուժերի վրա ու նրանց միջոցով փորձել լցնել վակուումը, Սարգսյանը ի վիճակի չի լինելու. առաջիկա ընտրությունների արդյունքում ձևավորվելիք խորհրդարանում պետք է բացառվեն արևմտամետ ուժերն, ինչը Ռուսաստանի պահանջն է: Ուստի՝ Սերժ Սարգսյանի համար գերխնդիր է դառնում առաջացած բացը լցնել բացառապես ռուսամետ քաղաքական նոր ուժով, որի շնորհիվ կհաջողվի բավարարել Մոսկվայի պահանջները:

Թե շախմատային այս պարտիան Սերժ Սարգսյանն ինչպես կհանգուցալուծի, կախված է լինելու միայն վերջինիս մտքի ճկունությունից, որի պակաս, ինչպես կյանքն է բազմիցս ապացուցել, այս մարդը չունի:

Դավիթ ԲԱԲԱՆՈՎ