Ասում եմ՝ ամուսինս կյանքն է տվել հայրենիքին, պատասխանում են՝ ռազմի դաշտում չի զոհվել. 6 երեխաներիս հետ անելանելի վիճակում ենք

Արդեն քանի օր է, ինչ համացանցում լայն շրջանառվում է 44-օրյա պատերազմին մասնակցած կամավորական  Գևորգ Դարբինյանի ընտանիքի լուսանկարը: Ընտանիքը գտնվում է սոցիալապես շատ ծանր վիճակում, անչափահաս 6 երեխաները սովի են մատնված և ապրում են կենցաղային սուղ պայմաններում: Ըստ Գևորգի կնոջ՝ Հռիփսիմեի խոսքերի՝ իրենց վիճակը էլ ավելի է վատացել ամուսնու մահից հետո. «Ամուսինս նախքան պատերազմ գնալը աշխատում էր, ֆինանսապես օգնում էր: Պատերազմից Գևորգը վերադարձավ շատ ծանր վիճակում՝ կանտուզիա էր ստացել, արյուն էր գալիս բերանից և նմանատիպ այլ խնդիրներ ուներ, ցավոք, պատերազմից վերադառնալու հենց հաջորդ օրը տանը մահացավ»,- այս մասին ԼՈՒՐԵՐ.com-ի հետ զրույցում ասաց Հռիփսիմե Հակոբյանը՝ հավելելով՝ եթե պատերազմ չգնար, ինքը հիմա ողջ կլիներ:

Կամավորականի կինը պատմում է, որ ամուսինը մասնակցել է ոչ միայն 44-օրյա պատերազմին, այլև Ապրիլյանին: Ըստ նրա՝ պետությունը որևէ աջակցություն չի ցուցաբերել իր ընտանիքին, քանի որ ամուսինը ռազմի դաշտում չի զոհվել. «Ես ասում եմ՝ ամուսինս իր կյանքն է տվել հայրենիքի համար, օգնե՛ք ինձ ու երեխաներիս, ինձ պատասխանում են, թե ամուսինդ ռազմի դաշտում չի զոհվել, այլ եկել է տուն, նոր է մահացել. ինչո՞ւ պետք է ամուսինս անհետ կորած լինե՞ր, դիակը փնտրելիս լինեի՞նք, որ նոր օգնություն ցուցաբերեին մեզ»,- վիրավորված ասաց Հռիփսիմեն:

Նա պատմում է, որ ընտանիքը շատ մեծ է. իրենից ու 6 անչափահաս երեխաներից բացի, կոմունալ հարմարություններից զուրկ, փոքր տանը ապրում է նաև իր սկեսրայրն ու սկեսուրը. «Ինձ ինսուլտ է խփել, հիմա էլ չեմ կարողանում աշխատել, հաշմանդամ սկեսայրս է աշխատում միայն: Վաստակում է 100 հազար դրամ, որից 35 հազարը միայն տան վարձն ենք տալիս: Այս տանն ու այս պայմաններում այլևս հնարավոր չէ ապրել, անելանելի վիճակում ենք...»,- հուզված ասաց կամավորականի կինը՝ հուսալով, որ բարի մարդիկ, կգտնվեն և օգնություն կտրամադրեն իրենց:

Ընտանիքի մոր հետ կապ հաստատելու համար զանգահարել՝ +374 93 55 28 57:

Հասցեն՝ Մասիս քաղաք, փողոց 6, տուն 3: