Բյուջեի հաշվին «պատմական» և «դարակազմիկ» այցերը շարունակվում են

Օրեր առաջ կառավարության պաշտոնական կայքը տարածեց գործադիրի անդամների «պատմական» այցի մասին ուշագրավ մի տեղեկություն։ Խոսքը վերաբերվում է կառավարության անդամների, մեղմ ասած, տպավորիչ կազմով ՌԴ Տյումեն քաղաք մեկնելուն։ Հայկական պատվիրակության կազմում էին փոխվարչապետ Մհեր Գրիգորյանը, տարածքային կառավարման և ենթակառուցվածքների նախարար Գնել Սանոսյանը, վարչապետի աշխատակազմի ղեկավար Արայիկ Հարությունյանը, ՌԴ-ում ՀՀ արտակարգ և լիազոր դեսպան Վաղարշակ Հարությունյանը։

Պատվիրակության նման կազմին ծանոթանալուց կարող է տպավորություն ստեղծվել, որ կառավարության անդամները երկար ճանապարհ էին կտրել և Տյումեն հասել հայ-ռուսական ռազմավարական համաձայնագիր, կամ նույնիսկ` համաձայնագրերի փաթեթներ ստորագրելու նպատակով։ Սակայն, ամեն ինչ շատ ավելի զավեշտալի է։ 

Բանն այն է, որ նման վեհաշուք կազմով հայ պաշտոնյաները Տյումեն էին մեկնել մարշալ Բաղրամյանի անվան հայ-ռուսական բարեկամության այգու բացմանը ներկա լինելու նպատակով։ Չեն մոռացել նաև հատուկ շնորհակալություն հայտնել համայնքի ղեկավար Աբրահամ Հովեյանին, ով, ի դեպ, ՀՀԿ-ական Հովհաննես Հովեյանի եղբայրն է։ Մամուլը բազմիցս էր գրել, որ վերջին ՏԻՄ ընտրությունների ժամանակ Հովհաննես Հովեյանը ջանք ու եռանդ չի խնայել ՔՊ–ի համար ձայներ բերելու և Մարտունիում իշխող ուժի հաղթանակը ապահովելու համար։ Ինչպես ասում են` լավության տակից դուրս գալ է պետք..

Իհարկե հասկանալի է, որ ՔՊ-ականները շնորհակալ են Հովեյաններին նման անգնահատելի օժանդակության համար, սակայն արդյոք՞ որևէ կերպ հիմնավորված է նման տպավորիչ կազմով Տյումեն մեկնելը, այն էլ  պետական բյուջեի գումարների հաշվին։ Այն բյուջեի, որի ճեղքերը փակելու նպատակով միլիոնների հասնող վարկեր են ձևակերպվում` ավելացնելով պետական պարտքը։

Իրավիճակի մյուս զավեշտը կայանում է նրանում, որ ժամանակին ընդդիմադիրները իրոնիայով էին խոսում Սերժ Սարգսյանի` ՌԴ հայերի միության նախագահ Արա Աբրահամյանի կազմակերպած միջոցառումներին մասնակցելու մասին։ Նրանք պնդում են, որ Նիկոլ Փաշինյանն ու թիմակիցները հանդիպում են միայն «բարձր կալիբրի» պաշտոնյաների հետ։ Մհեր Գրիգորյանի և ընկերների՝ Տյումեն կատարած « դարակազմիկ» այցը, անշուշտ, հենց ասվածի վառ վկայությունն է...