«Ո՞ւր է մարդասպանը և ի՞նչ է անում». Կարեն Հակոբյանը՝ «Մադաղիսի» գործի մասին

Այսօր Շիրակի մարզի ընդհանուր իրավասության դատարանն անմեղ ճանաչեց Մադաղիսի աղմկահարույց գործով մեղադրյալ երեք երիտասարդներին: Արդեն շուրջ 4 տարի է, ինչ Շիրակի մարզի ընդհանուր իրավասության դատարանում քննվում է Մադաղիսի զորամասում 2003թ. զինծառայողներ Ռոման Եղիազարյանի և Հովսեփ Մկրտումյանի սպանության գործը, որում մեղադրանք է առաջադրվել նույն զորամասի զինծառայողներ Արայիկ Զալյանին, Ռազմիկ Սարգսյանին և Մուսա Սերոբյանին:

Այս մասին Lurer.com-ը զրուցեց «Հույս» հասարակական կազմակերպության նախագահ Կարեն Հակոբյանի հետ, ով այդ գործում ակտիվ մասնակցություն է ունեցել և մինչ օրս շարունակում է ունենալ:

«Դատավարության ընթացքի վերաբերյալ կարող եմ ասել, որ դա հասարակության հաղթանակն է: Այն ինքնին խեղաթյուրված, կեղծիքների վրա հիմնված դատական նիստ էր: Անխոս՝ դատաքննությունն արդեն իսկ խեղաթյուրված փաստերի հիման վրա էր, որի մասին կա վճռաբեկ դատարանի որոշում, և ընթացիկ դատաքննությունը դատարանին դրել էր շատ ծիծաղելի, կրկեսային վիճակում. ենթադրում եմ, որ եթե շարունակվեր այս ամենը, դատախազի պնդմամբ նորից դատապարտեին, Հայաստանի դատաիրավական համակարգը ևս մեկ անգամ ի լուր աշխարհի ցույց էր տալու, որ Հայաստանում դատաիրավական համակարգ գոյություն չունի: Բացի այն, որ դա ներքին հասարակական կյանքում էր այդ նշանակությունն ունենալու, նաև դրսի համար, քանի որ հարցն արդեն եվրոդատարանում է, այնտեղ էլ էին ընկալելու, որ Հայաստանը ևս մեկ անգամ ամրագրում է, որ մեր երկրում դատաիրավական համակարգ չկա և ոչ թե փաստերն են իշխում դատաքննչական պրոցեսում, այլ ինչ-որ մի տեղ նախատեսված սցենար էր: Այդ սցենարի հեղինակը ժամանակին Ջհանգիրյանն էր, որովհետև ինքն էր այդ ընթացքում զինդատախազը: Եվ ոչ միայն այդ գործը, այլ նաև մի շարք գործեր, որոնցով ամեն հինգշաբթի մայրերը դեռ Կառավարության դիմաց են ցույց անում: Այդ գործերի հիմնական սարքոցիները տեղի են ունեցել Ջհանգիրյանի՝ զինդատախազ եղած տարիներին և բնական է, որ Ջհանգիրյանը պետք է ամեն գնով շարունակի պնդել, որ տղաները մարդասպաններ են, որովհետև արդեն ակնհայտ է, որ տղաները մարդասպան չեն: Իր այդ արտահայության համար էլ տղաները կարող են իրեն դատի տալ, որովհետև արդեն կա դատական վճիռ, որ իրենք անմեղ են»,-ասաց վերջինս:

Ըստ Կարեն Հակոբյանի՝ Ջհանգիրյանի պնդումներն այն մասին, որ տղաները մարդասպան են և այն էլ այն դեպքում, երբ դատարանի վճիռ կա, ապացուցում է, որ ինքն ունի շատ խիստ վախենալու պահեր:

«Մի օրինակ բերեմ, երբ 2006 թվականին վերաքննիչ դատարանում Ռազմիկ Սարգսյանը հնչեցրեց, որ Գագիկ Ջհանգիրյանն անձամբ նրան ապտակել է, այդ ժամանակ մեղադրող դատախազ Անահիտ Եղիազարյանը դատարանում հայտարարեց՝ դա Ձեզ համար մեծ պատիվ է, որ նման մարդը Ձեզ հայրական ապտակ է հասցրել, բայց այդ «հայրական ապտակի» արդյունքում տղայի ծնոտը կոտրվել էր: Եվ եթե նման ապտակները, ծեծը, բռնությունը Ջհանգիրյանը և իր սիստեմը (դա միայն Ջհանգիրյանը չի, նրանք բոլորը նույն տրամաբանությամբ են աշխատում) պատիվ են համարում, ուրեմն այս դատական վճիռը պիտի առիթ լինի մեզ համար՝ վերանայելու այդ մոտեցումները, անպայման հետևողական պետք է լինենք, որպեսզի իրական մարդասպանները պատժվեն: Այդ տղաների արադարացումը և անմեղ լինելը դեռ բավարար չէ, իսկ ո՞ւր է մարդասպանը, որտե՞ղ է նա և ի՞նչ է անում, և իհարկե շատ կարևոր է՝ դատաիրավական համակարգի այն մարդիկ, ովքեր նպաստել են գործի անարդար քննությանը և հատկապես դատարանի դատական ընթացքին, բոլորը պետք է պատժվեն. ամենաքիչը՝ ազատվեն պաշտոնից, իսկ ամենաշատը՝ փոխհատուցումները պետության փոխարեն պետք է վճարվի հենց այդ մարդկանց գրպանից, էլ չեմ ասում՝ պետք է իրենց բռնությունների համար պատժվեն»:

Հարցին, թե ինչ են պատրաստվում անել Գագիկ Ջհանգիրյանի հայտարարության ուղղությամբ (այսօր նա մեկ անգամ ևս տղաներին որակեց մարդասպան), Կարեն Հակոբյանն ասաց. «Կոնկրետ դրա մասին բան չեմ կարող ասել, Ջհանգիրյանը ինձ համար անձնական թշնամի չի, Ջհանգիրյանը «յան» ազգանունով մեկն է, ով կոնկրետ այդ հանցավոր ռեժիմի մասն է կազմել, դրա իրավական կողմը դեռ պետք է որոշվի: Վստահ եմ` փաստաբաններն արդեն նույնիսկ պատկերացնում են իրենց անելիքը, և շարունակվելու է գործը: Ջհանգիրյանն, իհարկե, պետք է շարունակի այդպիսի հայտարարություններ անել, փորձի ապացուցել ինչ-որ բաներ, քաղաքական խաղերի մեջ մտնել, բայց արդեն դատական մեխանիզմի հետ կապ չունի: Ես վստահ եմ, որ այս գործով Ջհանգիրյանը պետք է կրի իր պատասխանատավությունը»:

Նելլի Ավետիսյան