Դատավոր Դավիթ Գրիգորյանն արդարացված է. վերաքննիչ դատարանը ուժի մեջ է թողել արդարացման դատական ակտը

Դատավոր Դավիթ Գրիգորյանն արդարացված է։ Վերաքննիչ հակակոռուպցիոն դատարանը՝ դատավոր Կարեն Ամիրյանի նախագահությամբ, կազմով՝ դատավորներ Մեսրոպ Մակյանի, Արմեն Հովհաննիսյանի, անփոփոխ է թողել Երևանի ընդհանուր իրավասության դատարանի (լիազորությունները կասեցված, ապա՝ ռեզերվային դատավորի կարգավիճակ ստացած) դատավոր Դավիթ Գրիգորյանի և Գոռ Վարդանյանի գործով արդարացման դատական ակտը։ 

Հիշեցնենք, որ դատավոր Դավիթ Գրիգորյանն այն դատավորն է, որը 2019թ մայիսի 18-ին ՀՀ երկրորդ նախագահ Ռոբերտ Քոչարյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց էր ընտրել անձնական երաշխավորությունը, իսկ մայիսի 20-ին որոշում կայացրել քրեական գործի վարույթը կասեցնելու եւ ՍԴ դիմելու մասին, ինչի դեմ դատախազները բողոք էին ներկայացրել։ Դատավոր Գրիգորյանի որոշումներին հաջորդեց գործադիր իշխանության կողմից աննախադեպ ճնշումը դատարանների նկատմամբ եւ վարչապետ Նիկոլ Փաշինյանի նախաձեռնությամբ շրջափակվեցին դատարանների մուտքերն ու ելքերը, դատավորի նկատմամբ սկսվեց քրեական հետապնդման իրականացումը, որը թե՛ Առաջին ատյանի դատարանի, թե՛ Վերաքննիչ քրեական դատարանի կողմից ապօրինի է արձանագրվել, գործը՝ կարճվել։ Վճռաբեկ դատարանը, սակայն, բեկանել է որոշումները և գործն ուղարկել առաջին ատյանի դատարան՝ նոր քննության։  Դավիթ Գրիգորյանին մեղադրանք էր առաջադրվել ՀՀ նախկին քրեական օրենսգրքի 314-րդ հոդվածի 1-ին մասի հատկանիշներով՝ պաշտոնատար անձի կողմից շահադիտական նպատակով կամ անձնական այլ դրդումներով կամ խմբային շահերից ելնելով պաշտոնեական կեղծիք կատարելու համար։ Նույն գործով մեղադրյալի կարգավիճակում է նաև Գոռ Վարդանյանը, ոը մեղադրվում էր իբրև օժանդակության մեջ։ 

Գործը Հակակոռուպցիոն դատարանում քննվել է դատավոր Սարգիս Դադոյանի նախագահությամբ։ Վերջինս 2025թ․ հունվարի 22-ին արդարացման վճիռ է կայացրել՝ ճանաչելով և հռչակելով Դավիթ Գրիգորյանի և Գոռ Վարդանյանի անմեղությունը։ 

Արդարացման դատական ակտի դեմ մեղադրողը վերաքննիչ բողոք էր ներկայացրել՝ պահանջելով բեկանել առաջին ատյանի դատարանի վճիռը՝ կայացնել մեղադրական դատական ակտ և ազատել քրեական պատասխանատվությունից վաղեմության ժամկետներն անցած լինելու հիմքով։ Բողոքներ ներկայացրել էին նաեւ  Դավիթ Գրիգորյանը և Գոռ Վարդանյանի փաստաբանը՝ փաստելով, որ  առանց վարանելու կարելի է արձանագրել, որ մեղադրյալներին վերագրվող փաստական հանգամանքները (արարքը) ապացուցված չեն (բացակայում է ՔԴՕ 342-րդ հոդվածի 1-ին մասի 1-ին կետով նախատեսված պայմանը): Ասել է թե՝ տվյալ իրավիճակում գործի շրջանակներում ձեռք բերված բոլոր ապացույցները օգտագործման համար պիտանի չեն, իսկ առանց թույլատրելի ապացույցների մեղադրանքներն անհիմն և ապօրինի են։ Բողոքների քննության ընթացքում պաշտպանության կողմը նաև բարձրացրել է Վճռաբեկ դատարանի կողմից գործի քննությունը բեկանելիս և առաջին ատյանի դատարան նոր քննության ուղարկելիս տվյալ դատական կազմից Կարեն Բիշարյանի՝ բացարկման ենթակա անձ լինելու հարցը։ Պաշտպանական կողմի համոզմունքը միանշանակ է՝ նման կազմով հանդես եկող պալատի կողմից ստորին ատյանի երկու դատարանների կայացրած արդարացման դատական ակտը բեկանելու որոշումն ի սկզբանե իրավաչափ չէ և այդ որոշման հիման վրա նոր քննության ընթացքում սույն գործով մեղադրյալների նկատմամբ որևէ պարագայում չի կարող կայացվել մեղադրող վերդիկտ, քանզի պաշտպանության կողմի պատկերացմամբ՝ կայացված արդարացման դատավճիռն ու դրա իրավաչափությունը հաստատած ՀՀ վերաքննիչ դատարանի որոշումը դեռևս պահպանում են իրենց իրավական նշանակությունը: Կարեն Բիշարյանի մասնակցության հանգամանքին Վերաքննիչ դատարանը չի անդրադարձել, քանի որ Վերաքննիչ դատարանը չի կարող հանդես գալ որպես Վճռաբեկ դատարանի որոշումը դատական վերանայման ենթարկող դատական ատյան:

Բողոքների քննության արդյունքում  Հակակոռուպցիոն դատարանի կողմից կայացված արդարացման դատական ակտը թողնվել է անփոփոխ։ Վերաքննիչ հակակոռուպցիոն դատարանը մերժել է բողոքները։